|

آینه

اطلاعات الگوی سیاست‌ورزی هنرمندانه محمدحسین دانایی: زنده‌یاد دکتر سیمین دانشور، نویسنده و مترجم نامداری که صاحب ده‌ها اثر تالیفی و ترجمه‌ای است و از سوی جامعه ادبی کشورمان به‌عنوان «بانوی ادبیات داستانی ایران» شناخته شده، در طول 70سال فعالیت فرهنگی خویش در سال‌های قبل و بعد از انقلاب، رفتار ویژه‌ای با مسایل سیاسی و حوزه سیاست داشت که می‌تواند الگوی سیاست‌ورزی هنرمندانه شمرده شود. او در‌این‌مدت، به‌طور مستقیم وارد سیاست نشد و دست به فعالیت سیاسی خالص نزد، ولی چون داستان‌نویس بود و راجع‌به مردم و واقعیات زندگی آنان می‌نوشت و سیاست هم جزیی از واقعیت‌های زندگی آدمی است، بنابراین در آثار هنری‌اش به مسایل سیاسی نیز می‌پرداخت و عنصر سیاست را، اعم ‌از اینکه یک آرمان سیاسی باشد، یا شرح یک‌رویداد، یا موضع‌گیری سیاسی، به‌عنوان جزیی از عناصر داستانی به کار می‌گرفت... طی دهه‌های 30و40شمسی، خانه او و همسرش به مرکز رفت و آمد و کانون اجتماع بسیاری از سیاستمداران و روشنفکران درجه اول کشور تبدیل شده بود و بسیاری از رهبران جریانات سیاسی مخالف و منتقدان رژیم شاه هم به امید استفاده از کاریزمای شخصی و منزلت اجتماعی او برایش فرش قرمز پهن می‌کردند، ولی او به عضویت هیچ حزب و گروه سیاسی در نیامد و به راه مستقل خویش به‌عنوان یک‌هنرمند ادامه داد. چنین اوضاعی در سال‌های پس از انقلاب نیز کمابیش ادامه داشت، یعنی نه به پیشنهادهایی همچون عضویت در فرهنگستان هنر و ادب فارسی پاسخ داد و نه به درخواست‌های فراوان برای موضع‌گیری علیه سیاست‌های فرهنگی نظام، بلکه باز هم ترجیح داد به جای سیاسی‌شدن و قراردادن هنر و ادبیات در خدمت اهداف سیاسی، همچنا‌ن یک‌شخصیت فرهنگی مستقل باقی بماند.

ایران تناقض‌های تندروها را پایانی نیست آفرین چیت‌ساز اول: در همه ایامی که دیپلمات‌ها سرگرم مذاکره بر سر برنامه هسته‌ای ایران بودند تندروهای جناح مخالف بر یک‌ادعای ثابت پای می‌فشردند که چرا سازمان انرژی اتمی ایران در مذاکرات حضور پیدا نمی‌کند. نمایندگان این جریان بارها در مجلس و نشست‌های خبری بر سر این موضوع با وزیر‌خارجه و تیم مذاکره‌کننده هسته‌ای مجادله کردند. دست‌کم در یک‌سال اول مذاکره هسته‌ای، این موضوع یکی از مستمسک‌های تندروها برای زیر‌سوال‌بردن مشروعیت مذاکره بود... سرانجام دور جدید مذاکره هسته‌ای در ماه اسفند بر این کشمکش ملال‌آور نقطه پایان نهاد. چراغ اتاق مذاکره در مونتروی سوییس در‌حالی روشن شد که در کنار تیم دیپلمات‌ها، گروه متخصصان و دانشمندان هسته‌ای ایران حضور یافتند... جریانی که ماه‌ها تیم دیپلماسی روحانی را به بهانه غیبت نمایندگان سازمان انرژی اتمی به چالش می‌کشید این‌بار نه‌تنها از انعکاس خبر موفقیت دانشمندان هسته‌ای خویش در سوییس طفره رفت بلکه با دستی گشاده به تحریف ماجرا پرداخت... .

کیهان رد‌پای پول‌های کثیف در اردوگاه مدعیان اصلاحات رد پول‌های کثیف را که وارد فضای سیاسی می‌شود کجا باید جست‌وجو کرد؟ این پرسشی است که پس از اظهارات ابهام‌انگیز رحمانی‌فضلی وزیر کشور و استقبال نشریات زنجیره‌ای پیش کشیده شده است. روز گذشته نیز همین نشریات، سخنان ترکان مشاور رییس‌جمهور (مدیرعامل اسبق شرکت نفتی پتروپارس) را برجسته کردند. استقبال افراطیون مدعی اصلاح‌طلبی و اعتدال‌گرایی از اظهارات فاقد سند رحمانی‌فضلی در نوع خود جالب‌توجه بود؛ چه اینکه همین طیف ماه‌هاست خیز برداشته و رییس‌جمهور را تحت فشار شدید گذاشته‌اند تا رحمانی‌فضلی را از وزارت کنار بزند. همین محافل پیش از این مدعی بودند رحمانی‌فضلی سهمیه علی لاریجانی رییس‌مجلس در دولت است(!) این‌نوع فرار به جلو در‌حالی است که اگر مدعیان اصلاح‌طلبی و اعتدال صادقانه با افکار عمومی برخورد کنند باید درباره ابهامات شرکت نفتی پتروپارس، قرارداد آلوده کرسنت، رشوه هنگفت شرکت نفتی استات‌‌اویل، پولشویی در دانشگاه آزاد، زدوبند گسترده با مفسدانی چون شهرام جزایری و کلان‌بدهکارانی که بدهی معوقه آنان از دوره اصلاحات تا امروز به شش‌هزارو500میلیارد‌تومان رسیده و رانت ۶۵۰‌میلیون‌یورویی به بهانه واردات کنجاله توضیح دهند... . اگر بخواهیم ادعای محمدرضا رحیمی معاون‌اول دولت دهم مبنی‌بر توزیع یک‌میلیارد‌تومان پول میان ۱۷۰‌نامزد انتخابات مجلس هشتم را بررسی کنیم، باید پرسید که اولا مستندات این ادعا کجاست؟ ثانیا یک نامزد انتخابات با پنج‌میلیون‌تومان ادعایی چه اثری می‌تواند بر انتخابات داشته باشد؟ ثالثا اگر چنین ادعاهایی صحت داشت نباید ۱۸۸نماینده مجلس هشتم به استیضاح و برکناری مرحوم کردان از وزارت کشور رأی می‌دادند و نباید امثال علی‌اصغر زارعی در گوش فرستاده رحیمی می‌زدند یا ۱۹۲نماینده مجلس نهم در زمستان سال۱۳۹۱ به استیضاح و برکناری وزیر رفاه‌و‌کار دولت دوم احمدی‌نژاد رأی می‌دادند... .

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.