|

زیبای پاریس

دایان دوکریه . ترجمه: محمدعلی عسگری

وقتی جنگ تمام شد، سالازار خبر نداشت ستارگان چه چیزی را برایش رقم زده‌اند. از موقعیت خودش به‌عنوان یک مرد نیرومند که به جنگ کشیده نشد، استفاده کرد تا بیش از هرزمان دیگری مراقب رفت‌وآمدهای هتل بورگس باشد. یک‌روز پاییزی سال1945، حوالی ساعت چهار‌بعدازظهر اتومبیلی رسمی جلو هتل توقف کرد. راننده از آن پیاده شد و در را گشود. چند‌ثانیه بیشتر طول نکشید تا اینکه کسی به‌سرعت از آن خارج و همراه او داخل هتل شد. به‌سرعت به دری اشاره کرد و به سمت پلکان رفتند. همراهش زن کامل و شیک‌پوشی بود. ظاهر زن، نگاه‌ها را به خود جلب می‌کرد. خود را به طبقه سوم رساند و داخل اتاق301 شد. پنجره‌های این اتاق بر محوطه پشت هتل اشراف داشتند و اتاق در گوشه‌ای قرار داشت. این زن «مرسدس ده کاسترو فیجو» نام داشت و دختر دیپلمات و شاعر «لوسیتانی» نماینده پرتغال در استکهلم بود. در همان‌جا بود که زنی را دید که گفته می‌شد یکی از زیباترین زنان دوران است؛ خانمی که مراسم رقص را در کشور «گوستاو پنجم» افتتاح می‌کرد. به‌این‌ترتیب مرسدس در بین اشراف و زیر‌نظر مادرش بزرگ شد. بعد از اینکه پدر و مادرش فوت کردند، ثروت کلانی به او رسید و سرپرستی او را «سوان برجیوس» سفیر سوئد برعهده گرفت. به‌همین‌دلیل زندگی در سفر را برگزیده و در ارتباط با سفارت نقل‌مکان می‌کرد. وقتی مرسدس به سن بلوغ رسید، در هتل «ارکاد» واقع در پاریس و نزدیکی میدان «مادلان» مقیم شد. مثل یک شاهزاده زندگی می‌کرد. روی مسابقات شرط‌بندی می‌کرد و در این کار چنان افراط کرد که زندگی‌اش را بر باد فنا داد. زنی سرکش بود و به اصولی که آن زمان آرزوهای زنان را منعکس می‌کرد یعنی: مرد، ازدواج و فرزندان تن نمی‌سپرد. می‌خواست زندگی متفاوتی داشته باشد و بتواند اثری ماندگار در جهان از خود باقی بگذارد. در پاریس احساس آزادی می‌کرد.

ادامه دارد...

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.