تغییرات اقلیمی تنها موضوعی زیستمحیطی نیستند
اد میلیبند . رهبر حزب کارگر بریتانیا
انتخابات عمومی2015، سالی سرنوشتساز را برای بریتانیا رقم خواهد زد. امسال سالی مهم برای جهان از نظر تغییرات اقلیمی است. در ماههایی که در بریتانیا رایگیری درحال انجام است، سازمانملل میزبان نشستی در پاریس با هدف حصول توافقی اجباری و بینالمللی بهمنظور مقابله با تغییرات اقلیمی است. بااینحال، خطری جدی وجود دارد و آن اینکه فرصت بزرگ ایجادشده برای اقدام موثر بهدلیل سهلانگاری برخی کشورها یا بیتوجهی کل جهان از دست برود. شاید این وضعیت برای برخی از سیاستمداران در داخل کشورهایشان، وضعیتی مطلوب باشد، اما برای کشور ما و کل جهان فاجعهبار خواهد بود. در ماههای اخیر، اتحادیه اروپا، آمریکا و مهمتر از همه چین همگی بهطور اساسی متعهد شدهاند که از روند صعودی نشر گازهای گلخانهای کاسته شود. آنها در این مسیر به موفقیتهای مهمی دست یافتهاند اما ما نیازمند آن هستیم که هرکشوری متناسب با هدفی که تعیینکرده به چالش کشیده شود. بههمینخاطر، حتی درصورتی که بتوان به توافقی دست یافت، این میزان از موافقت برای مقابله با حجم وسیع چالشهایی که ما با آنها مواجه هستیم کافی نخواهد بود. این وضعیت احتمالا به شرایطی منتهی خواهد شد که ما آنچه در قبال نسلهای بعدی متعهد به انجام آن هستیم را عملی نکنیم. همانگونه که وقوع سیل سال گذشته در بریتانیا نشان داد، این موضوع مسالهای ملی و همچنین مرتبط با امنیت بینالمللی است. ما باید از طریق علم و دانش هدایت شویم. همانطور که در پنل بین دولتی درباره تغییرات اقلیمی گفته شده است، درصورتیکه درجه گرما کمتر از دودرجهسانتیگراد نگه داشته شود، میزان نشر گازهای گلخانهای پس از سال2020، دیگر در اوج قرار نخواهد داشت و بهسرعت در نیمهدوم قرن حاضر با سیر نزولی همراه میشود. اقدام ضعیف امروز ما سبب خواهد شد در آینده هزینههای بالایی پرداخت کنیم. من نمیخواهم ببینم بریتانیا یا هرکشور دیگری با شرایط بحرانی مواجه میشود؛ شرایطی که میتواند تنها بهدلیل ازدستدادن فرصت خطیر کنونی ایجاد و به یکفاجعه جهانی منتهی شود. ائتلافی قوی برای توافقی ضعیف شکست همه ما را بههمراه خواهد داشت. درنتیجه، درصورتیکه من نخستوزیر بعدی بریتانیا باشم، مفاد توافق را اینگونه تعیین خواهم کرد: 1- هدفگذاری تمام کشورهای جهان درباره نشر گازهای گلخانهای، بازنگری این موضوع هرپنجسال یکبار و بررسی موضوعات مرتبط برپایه ارزیابیهای علمی در پیشرفت کاهش درجه گرما به میزان دودرجهسانتیگراد. 2- تعیین هدف برای رساندن میزان نشر گازهای گلخانهای به صفر، در نیمهدوم قرن بیستویکم. 3- شفافیت و حاکمیت معیارهای جهانشمول و تایید گزارش میزان گازهای منتشرشده در تمام کشورها منطبق با برنامه تعیینشده درباره تغییرات اقلیمی. 4- سازش و تعامل منصفانه بهگونهای که کشورهای ثروتمندتر از کشورهای فقیرتر برای مقابله با تغییرات اقلیمی و تبعات منفی آن حمایت کنند. برای دستیابی به این اهداف من از «جان پرسکات» (معاون پیشین نخستوزیر بریتانیا) خواستم بهعنوان مشاور من درباره چگونگی توان دستیابی به بهترین توافق ممکن در نشست پاریس کمک کند. قابلیتها و تجربیات او بهعنوان یکی از معماران پروتکل کیوتو در سال1997، باید در آن زمان حساس مورد استفاده قرار گیرد و بهنظرم هیچکس بهتر از او نمیتواند به ما در این زمینه کمک کند. تغییرات اقلیمی هرگز صرفا موضوعی زیستمحیطی نبوده است. این موضوع بر اقتصاد، مهاجرت و سیر تحرک اجتماعی و شیوههای زندگی نیز تاثیرگذار است. پیش از انتخابات قبلی، بریتانیا یکی از رهبران بینالمللی درگذار به سوی اقتصاد سبز همراه با رشدی قوی و سرمایهگذاری در حوزه انرژیهای بادی و تجهیزات مرتبط با انرژی هستهای بود. این درحالی است که دولت کنونی از پیگیری خطمشی مربوطبه محیطزیست صرفنظر و سرمایهگذاری در فناوری سبز را یا متوقف کرده یا به حالت تعلیق درآورده است، نمایندگان محافظهکار پارلمان، تغییرات اقلیمی را انکار میکنند و پیامهای متناقض و سردرگمی درباره سیاستگذاری در حوزه انرژی از سوی وزرای دولت به گوش میرسد که سرمایهگذاران را مردد کرده است. درصورتیکه حزب کارگر برنده انتخابات ماهمی آینده باشد، ما راه درست را انتخاب خواهیم کرد. دولت پیشین حزب کارگر اولیندولت در جهان بود که کاهش استفاده از انرژیهای کربنی را در دستور کار اجرایی خود قرار داد. دولت پیشین حزب کارگر کمک کرد بازارهای جدید برای هزاران شرکت بریتانیایی و بیش از یکمیلیون شغل جدید در بخش انرژی پاک ایجاد شود. دولت جدید حزب کارگر قطعا عرصه را برای سرمایهگذاری در این حوزه فراهم خواهد کرد، درنتیجه ما میتوانیم میلیونهافرصت شغلی دیگر نیز در یکدهه آینده فراهم کنیم. تمام اینها بخشی از برنامه حزب کارگر برای زندگی بهتر و همکاری با خانوادههای بریتانیایی است: تنظیم دوباره بازار انرژی برای کاهش هزینههای خانوارها بهمنظور مصرف انرژی تا حد ممکن، ایجاد فناوریهای با مهارتهای بالاتر و جدیدتر، افزایش دستمزدها و همچنین سرمایهگذاری در فناوری سبز که بتواند قدرت اقتصادی بریتانیا را در آینده افزایش دهد. میدانم که مواجهه با مخاطرات ناشی از تغییرات اقلیمی تنها مسوولیتی بینالمللی نیست، بلکه ضرورتی اقتصادی نیز محسوب میشود. مهمترین جنبه این موضوع آن است که ما میتوانیم کار مثبتی را برای فرزندان و نوههایمان انجام دهیم و این امر در بالاترین درجه اولویت در دولتی که من رهبریاش را برعهده داشته باشم، قرار خواهد داشت.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.