|

«رویا تیموریان» از محیط‌زیست می‌گوید

رویا تیموریان، جزو آن دسته از هنرمندانی است که خودش را در برابر معضلات اجتماعی مسوول می‌داند.

‌آیا حاضرید برای پاکسازی کوه‌ها و جنگل‌ها به گروه‌های داوطلبانه بپیوندید؟ بله حتما. مساله محیط‌زیست و حفاظت از آن، یک موضوع جهانی است و افزایش زباله‌ها یک مساله بغرنج است که در هر کشوری و در همه کلانشهرها تبدیل به بحران شده. به‌خصوص در تهران خودمان که بی‌رویه و بی‌برنامه‌ریزی گسترش پیدا کرده. زباله‌ها تبدیل به معضل شده‌اند. هریک از ما همان‌طور که موظف هستیم که مثلا توی پارک نرویم و چمن‌ها را لگد نکنیم چون زیبایی‌اش متعلق به همگان است، وقتی آشغالی هم روی زمین می‌ریزیم به حقوق دیگران تجاوز کرده‌ایم، چون زیبایی محیط حق شهروندان است. اگر به موضوع زباله چنین نگاهی داشته باشیم، دیگر نسبت به آن حساس می‌شویم و نه‌تنها آشغالی به اطرافمان اضافه نمی‌کنیم بلکه هروقت هر آشغالی ببینیم آن را برمی‌داریم. ‌البته این موارد همه نیاز به فرهنگسازی دارد. دقیقا. همه ما باید بیاموزیم که چطور زباله‌های خانه و محیط اطرافمان را جمع‌آوری و بسته‌بندی کنیم که وقتی آن را بیرون از خانه می‌گذاریم، محیط بیرون را آلوده نکند. این اطلاع‌رسانی به دیگران وظیفه ماست اما گاهی وقتی آن را با دیگران در میان می‌گذاریم با برخوردهایی چنان نامناسب روبه‌رو می‌شویم که ممکن است پشیمانمان کند. من همیشه عادت دارم که هر آشغال کوچک و بزرگی که می‌بینم از زمین برمی‌دارم. حتی باید به مردم آموزش داده شود که چطور ظروف شکسته‌شان را بسته‌بندی کنند تا بعدا کسی که زباله‌ها را جابه‌جا می‌کند، آسیب نبیند و دچار بریدگی دست و پا نشود. ‌وقتی آشغالی از روی زمین برداشته‌اید، برخورد بدی با شما شده؟ یک‌روز در یکی از خیابان‌های شلوغ پایتخت، سطل‌های بزرگ شهرداری پر شده بود از مقوا و سایر زباله‌ها و جا نداشت و دو بطری آب روی زمین پرت شده بود. وقتی با این منظره روبه‌رو شدم فورا دولا شدم، بطری‌ها را برداشتم و انداختم توی سطل. بلافاصله دیدم خانم و آقایی که آن‌طرف‌تر منتظر تاکسی بودند مرا با انگشت به یکدیگر نشان دادند و به نشانه تمسخر خندیدند. من از کاری که انجام داده بودم مطمئن بودم و دلیل خنده‌شان را متوجه نشدم. ‌این دست از برخوردهای بد آیا شما را از انجام اصولتان منصرف کرده؟ منصرف که نه. اما باعث شده با تامل بیشتری این کار را انجام بدهم. خاطره بد دیگری دارم از جوانانی که خیلی هم تمیز و شیک در ماشین‌ گرانقیمتی در یکی از خیابان‌های مهم دورهم نشسته بودند و مقابل یک مغازه فست‌فود غذا می‌خوردند و با اینکه کنارشان سطل زباله هم بود، پس از صرف غذا، زباله‌‌ها را از پنجره بیرون انداختند! فورا خواستم پیاده شوم که زباله‌های به‌جامانده از تفریح آن جوان‌ها را جمع کنم و داخل سطل آشغال بیندازم و به آنها تذکر دهم که همراهانم گفتند این کار را نکن چون ممکن است به‌دلیل اینکه هنرپیشه‌ام آن افراد سوءبرداشت کنند و بگویند چون بازیگری می‌خواهی به ما یاد بدهی زباله‌ها را جمع کنیم. چون از مواجهه با چنین منظره‌ای اذیت شدم، منتظر ماندم تا وقتی که محل را ترک کردند، آشغال‌ها را به سطل زباله بریزم. ‌فکر می‌کنید شعار «شهر ما خانه ماست» دست‌یافتنی باشد؟ شاید ما آگاه نباشیم که در برابر هرگونه آلودگی هم در خانه و هم در شهرمان وظایفی داریم. همان‌طور که در خانه‌مان نظافت را رعایت می‌کنیم تا بیماری‌ها به حداقل برسد، همین پاکیزگی را باید در بیرون از خانه و در اجتماع بزرگ‌تری که عضوش هستیم، رعایت کنیم. این رفتار، همفکری و همبستگی اجتماعی می‌طلبد و احترام به حق و حقوق یکدیگر است.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.