ایرانیها و دردسر رایانش ابری
طرح بحث رایانش ابری (cloudcumputing) در ایران سابقه چندانی ندارد، با اینحال برای اولینبار این واژه بیش از نیمقرن پیش بهکارگرفته شد، زمانیکه گسترش فناوری و افزایش کاربرد کامپیوترها باعث شد این ایده پا بگیرد که لازم است تمام کامپیوترها در سراسر دنیا با یکدیگر ارتباط برقرار کنند. درحالحاضر اگرچه در ایران هنوز این فناوری جای خود را باز نکرده و کاربران ترجیح میدهند اطلاعاتشان را در کارتهای حافظه و به دور از فضای اینترنتی ذخیره کنند، اما شرکتهای بزرگ جهانی چنین خدماتی را در اختیار کاربران کشورهای صنعتی قرار میدهند و البته کاربران نیز از این دست خدمات استقبال میکنند. به گزارش ایسنا، رایانش ابری دارای سهویژگی منحصربهفرد است که آن را از سیستم قدیمی میزبانی کامپیوترها متمایز میکند. درواقع سیستم ابری براساس میزان تقاضای کاربر یکفضای اینترنتی را به وی میفروشد تا اطلاعاتش را روی آن ذخیره کند. این فضاها انعطافپذیرند و بنابه میزان درخواست کاربر و نیاز وی در اختیار او قرار داده میشوند. این سیستم بهطور کامل از سوی شرکت ارایهدهنده ابر کنترل میشود و کاربر تنها باید یک کامپیوتر یا دستگاه هوشمند و البته دسترسی قابلقبول به اینترنت داشته باشد، درنهایت اینکه رایانش ابری این امکان را به کاربران میدهد که بهراحتی و بدون هیچ دردسری کاری را که مثلا در رایانه شخصی خود شروع کرده بودند در تلفن یا لپتاپ خود به پایان ببرند. اما اینکه این سیستم کاربردی، هنوز در ایران چندان نفوذی پیدا نکرده است، هم به کمبود آگاهی عمومی و عدماعتماد نسبتبه آن بازمیگردد و هم به دسترسی محدود و نامناسب به پهنای باند اینترنتی. بحث رایانش ابری در ایران بیشتر در نشستهای تخصصی دانشگاهی مطرح شده و هنوز به سطح کلان سیاستگذاریها چندان راه پیدا نکرده است. درنهایت با گسترش روزافزون استفاده و استقبال از فضای ابری و طرح ایده دسترسی جهانی و بدون مرز به فضای اینترنت از طریق همین ابرها، شرکتهای بزرگ ساخت دستگاههای هوشمند، این موضوع را مطرح میکنند که به سوی حذف سیستمهای ذخیرهسازی قدیمی بروند و درصورت اجرای این طرح، کشورهایی که از قافله ابریسازی عقب ماندهاند، دچار مشکل بزرگی خواهند شد.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.