|

الخیر فی ماوقع

علیرضا امیرحاجبی

در زمینه تبدیل پخش زنده برنامه‌های تلویزیونی به تولیدی، نمی‌توان به‌سرعت نتیجه‌گیری کرد که آیا این اقدام مثبت است یا منفی بهتر است. دو پارامتر (متغیر) در چنین اقدامی مدنظر قرار گیرد؛اول اینکه برنامه در چه حوزه‌ای قرار دارد؟ سیاسی، اجتماعی، ورزشی، فرهنگی یا هنری است؟ پرسش مذکور به این جهت مطرح می‌شود که رده سنی، تحصیلی و اجتماعی گروه‌های هدف مشخص‌تر می‌شود و برمبنای این رده‌بندی می‌توان به تصمیم‌گیری پرداخت. نکته دیگر اینکه سطوح کیفی برنامه زنده موردنظر سنجیده شود تا بر مبنای آن بتوان تعداد مخاطبان فیدبک‌ها را اندازه‌گیری و تحلیل کرد. البته این امکان وجود دارد که بسیاری از برنامه‌ها به دلیل محدودیت‌های مالی یک نهاد رسانه‌ای به شکل تولیدی ارایه شود که این خود در بسیاری از موارد دلیل موجهی برای این تغییر است. بسیاری از برنامه‌های زنده تلویزیونی که به‌طور داغ روی آنتن می‌روند، به اشکال مختلف از روش‌های interactive میان‌کنشی بهره می‌گیرند به این معنی که ارتباطی مستقیم بین برنامه و مخاطبان ایجاد می‌شود. نظرسنجی‌ها و ارایه چارت‌ها و گراف‌های نتایج نظرسنجی، یکی از مهم‌ترین و جذاب‌ترین بخش‌های یک برنامه زنده است که مخاطب را تا پایان برنامه مقابل تلویزیون نگه می‌دارد. در این زمینه نمی‌توانم از الگوهای برنامه‌های زنده تلویزیون‌های اروپا و آمریکا نمونه آورد زیرا رسانه ملی ما کاملا (به‌لحاظ ساختارهای نرم و سخت) بومی شده است. راه‌حل این ماجرا را باید در خود رسانه ملی جست‌وجو کرد. گمان نمی‌کنم که این تغییر گسترده باشد. در مجموع به تصمیمات مدیریت جدید رسانه ملی خوشبین هستم.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.