چرا کوبانی به خطمقدم تبدیل شد؟
ژانت بیل* مترجم: احمد امانی
در دسامبر2014، من بههمراه هیاتی دانشگاهی از مرز ترکیه وارد شهر سرکانی شدیم؛ شهری کردنشین که نیروهای یپگ در آن مستقر بودند. آزادسازی حیرتآور کوبانی توسط نیرویهای کرد سوری سزاوار هرگونه تحسین و تمجید جهانی است؛ اما بااینحال ما باید بدانیم کوبانی اولین شهری نیست که توسط جهادیان سنی مورد حمله قرار گرفته است. در نوامبر سال2012، جبهه النصره و شاخههای محلی القاعده یورشی تمامعیار را علیه شهر سرکانی، با جمعیتی 50هزارنفری، آغاز کردند تا با تصرف این شهر مناطق تحتکنترل خویش را به خاک ترکیه متصل کنند، اما نیروهای کرد بهخوبی مقاومت کردند. هرچند مناطق عرب سنینشین در جنوب سوریه و شهر سرکانی واقع شدهاند، اما مردم سرکانی در کمال تعجب شاهد آن بودند که نیروی تمام مسلح از شمال شهر و از راه خاک ترکیه و نه از جنوب شهر، تحت لوای مخالفان حکومت مرکزی، وارد شهر میشود و از خانههای مردم بهعنوان پایگاههای نظامی استفاده میکند. عاسیه عبدالله، مسوول شهر سرکانی، در این رابطه میگوید: «ما همانموقع دریافتیم ترکیه نیروهای تروریستی النصره را به اسم مخالفان اسد وارد شهر میکند تا با کنترل تمامعیار سرکانی، راه اتصال ترکیه به مناطق سنینشین جنوب سرکانی را باز کند. این نقض آشکار قوانین بینالمللی است و بارها اعتراض خویش را به گوش جهانیان رساندیم.» در آن زمان رسانههای بینالمللی چشمان خویش را بر این کار بستند. بمبافکنهای حکومت مرکزی بلافاصله وارد عرصه شدند و شهر را بمباران کردند، اما متاسفانه در این بمبارانها تنها خانههای مردم ویران شد و تعداد زیادی غیرنظامی قربانی شدند و وحشت تمامی شهر را فراگرفت و مردم فرار را بر قرار ترجیح دادند، در این زمان بود که یپگ شروع به بسیجکردن و مسلحکردن مردم کرد و مقاومتی بیبدیل را علیه تروریستان النصره که از راه ترکیه وارد میشدند، شکل داد. هفتروز پس از اشغال سرکانی توسط النصره و القاعده، نیروهای مبارز کرد از تمامی شهرهای کردنشین سوریه بهطرف سرکانی سرازیر شدند و جبهه النصره ناچار برای جلوگیری از پیشروی مبارزان کرد راههای منتهیبه سرکانی را مسدود کرد. یپگ ابتدا خواستار گفتوگو با النصره بود، اما النصره تمامی هیات محلی فرستاده شده را به گلوله بست. یپگ به تمامی مردم اعلام کرد ترکیه بهدنبال آغاز جنگی تمامعیار بین کردها و اعراب است و برای نیل به این هدف از تروریستهای جهادی سود میجوید. روز بیستمنوامبر ارتش ترکیه برای آغاز جنگ بین کردها و اعراب به توپخانههای خویش که در مرز سرکانی مستقر شده بودند، دستور داد تمامی مواضع نیروهای یپگ را در سرکانی به گلوله ببندند تا نیروهای النصره و القاعده موفق به کنترل تمامی نقاط حساس شهر و اطراف آن شوند. نبردی سهمگین میان نیروهای کرد و تروریستهای النصره و القاعده با پشتیبانی آَشکار ترکیه آغاز شد. در مدتی کوتاه ضرباتی سهمگین بر پیکره نیروهای النصره وارد شد و تمامی زخمیهای النصره آشکارا با آمبولانسهای ترکی برای مداوا به ترکیه منتقل میشدند، اما در آنسو نیرویهای مبارز کرد به هیچگونه امکانات لجستیکی و پزشکی دسترسی نداشتند. 20روز پس از جنگی تمامعیار و با پشتیبانی آشکار تانکهای ترکی که وارد بخششمالی شهر شده بودند، تروریستهای النصره به ناچار پیشنهاد آتشبس به یپگ دادند و این آتشبس بهمدت دوماه دوام آورد، اما این آتشبس تنها حربهای بود برای سرازیرکردن 1500تروریست تازهنفس و تماما مسلح به سلاحهای ترکیهای، به شهر. بعد از دوماه آتشبس، 1500تروریست با پشتیبانی سهتانک ترکیهای از مرز ترکیه وارد سرکانی شدند و دوباره جنگی تمامعیار را با نیروهای کرد آغاز کردند، اما درکمال شگفتی بعد از 200کشته و چندصدتن زخمی و انهدام هر سهتانک ترکیهای اینبار از تمامی شهر گریختند و دوباره وارد خاک ترکیه شدند. اینبار ترکیه بهبهانه حقوق اعراب سنی پای ارتش آزاد سوریه را به ماجرا باز کرد و یپگ با پادرمیانی ارتش آزاد اجازه داد النصره تمامی تروریستهای گرفتارشده خویش در سرکانی را بدون تیراندازی به ترکیه منتقل کند. صالح مسلم در اولین گام برای جلوگیری از تفرقهاندازیهای ترکیه تمامی هیاتهای محلی را به خود مردم محلی اعم از کرد، مسیحی، ارمنی و عرب واگذار کرد. اما در 16جولای همان سال، بار دیگر النصره از خاک ترکیه به سرکانی حمله کرد و اینبار با دفاعی برقآسا از جانب یپگ روبهرو شدند و تنها در طول دوروز بسیاری از جهادیون به اسارت نیروهای کرد درآمدند و با کمال تعجب اسیران النصره دارای گذرنامه رسمی ترکیه بودند. زمانی که ما در سال2014 وارد سرکانی شدیم، شهر نسبتا آرام بود و تنها در 25کیلومتری غرب سرکانی جنگی تمامعیار با تروریستهای داعش در جریان بود، اما آنها در طول سهسال گذشته دیگر هرگز نتوانستند وارد شهر شوند اگرچه توپخانههای ترکیه بهصورت مداوم آنها را پشتیبانی میکرد. دکتر حسین کوچهر، از مسوولان شهر، به ما میگوید: «در سرکانی و روژآوا مردم خود همهکاره هستند و شوراهای محلی تمامی وظایف دولتی را انجام میدهند. اینجا مردم از جامعه خویش و نه کلیتی بهنام دولت دفاع میکنند. در سرکانی بالغبر صدها جنگجوی عرب در صف مقدم جنگ با داعش درحال نبرد هستند، چون از سوی ما هیچچیزی به آنها و زندگیشان تحمیل نشده است. اینجا کرد و مسیحی و ارمنی و عرب از خانه خویش دفاع میکنند، اما داعشیها از چچن و از طریق ترکیه، تروریست وارد میکنند تا به مقاصد پلید خویش دست یابند. دکتر کوچهر میافزاید: «چه روی میدهد زمانیکه ما روستاهای عربنشین را آزاد میکنیم؟ ما تمامی کارها را به یکشورای محلی از میان خودشان واگذار میکنیم، ما از چچن تروریستها را به اسم والی بر زندگی و ناموسشان حاکم نمیکنیم. بههمیندلیل ساده درحالحاضر خطمقدم جنگی سرکانی به روستاهای عربنشین منتقلشده و هرروز هم روستاهای بیشتری را آزاد میکنیم. ما بهخوبی میدانیم این روستاها پشتیبان داعش بودند، اما با نشاندادن سیستم خویش به آنها تمامی ترفندهای داعش را که به اسم اسلام انجام میدهند، نقشبرآب میکنیم.» دکتر حسین کوچهر میافزاید: «هرروز روستاهای بیشتری به سرکانی و نظام شورایی حاکمبر این شهر میپیوندند. درحالحاضر ما از سوی ترکیه محاصره شدیم و حکومت کردستان عراق هم تمامی راهها را بر ما بسته است. در طول دوسال گذشته هم تحریم شدیم، هم جنگی تمامعیار بر ما تحمیل شده، اما در عمل و در اینجا اتفاقاتی برخلاف انتظار ترکیه درحال گسترش است و دقیقا بههمیندلیل است که ترکیه و داعش برای خروج از این شکست روزافزون خویش کوبانی را محاصره کردند. ما از سرکانی درحال پیروزشدن بر تروریستهای النصره و القاعده و داعش هستیم و ترکیه با تصرف کوبانی میخواهد از شکست تمامعیار داعش جلوگیری کند.»
*نویسنده و پژوهشگر اجتماعی-سیاسی آمریکایی
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.