|

صدایی که فرمان قتل داد

سیدمحسن حجتی .وکیل متهم پرونده

مدتی قبل از طریق منشی دفترم در جریان قتل زنی جوان قرار گرفتم که به دست شوهرش کشته‌ شده ‌بود. متهم از نزدیکان منشی دفترم بود و درباره او با من خیلی صحبت می‌کرد. چندبار نیز گفت متهم بیماری شدید روانی داشت و با اینکه نزدیکانش سواد پزشکی نداشتند، از بیماری او مطلع و چندباری او را نزد پزشک برده ‌بودند. آن زمان وکیل تسخیری در دادگاه از کریم دفاع کرده، رای صادر شده‌ و پرونده برای اجرای حکم به دادسرا رفته‌ بود. با توجه به بیماربودن متهم تصمیم گرفتم در راستای برقراری قانون قدم بردارم به همین دلیل با درخواست خانواده متهم، وکالت او را برعهده گرفتم؛ البته مراحل قانونی‌ای که وکیل می‌توانست در آن دخالت کند تقریبا تمام شده‌ بود. در‌این‌مدت نامه‌ای پلمب‌شده از زندان به دستم رسید که رییس زندان در آن نوشته ‌بود با توجه به وضعیت خاص کریم و درگیری‌هایی که در زندان به‌وجود آورده از پزشکان معالج او قبل از ارتکاب جرم استعلام کرده و متوجه شده این فرد بیمار است و به همین دلیل و همچنین به‌دلیل وضعیت روانی وخیمش در زندان او را به امین‌آباد منتقل کرده‌اند. مسوولیت‌پذیری رییس زندان در برابر یک‌متهم آنقدر مرا تحت‌تاثیر قرار داد که تصمیم گرفتم برای قدردانی از این انسان‌دوستی هر‌کاری از دستم بر می‌آید برای متهم انجام دهم. کریم سال87 قبل از اینکه زندانی شود به‌دلیل بیماری روانی مدتی بستری بود و بعد از آن نیز تحت‌نظر پزشکان قرار داشت. من نامه رییس زندان و سایر مدارک از جمله استعلاماتی که رییس زندان از پزشکان کریم انجام داده ‌بود را به همراه لایحه‌ای برای درخواست اعاده دادرسی به قوه‌‌قضاییه بردم. پرونده به دیوان عالی کشور ارجاع شد قضاتی که این پرونده را بررسی می‌کردند در دو مرحله مرا فراخوانده و در مورد موکلم صحبت کردند؛ این از موارد نادر است که دیوانعالی در مرحله اعاده دادرسی وکیل متهمی را بخواهد با‌این‌حال سوالاتی را مطرح کردند و در نهایت برای اقناع وجدان به این نتیجه رسیدند که متهم باید به‌لحاظ سلامت روانی مورد بررسی قرار گیرد به‌همین‌دلیل حکم صادرشده نقض شد. کریم از نظر پزشکان خودش دچار بیماری سایکوتیک بود و این مساله در امین‌آباد هم ثابت شده ‌بود. ضمن اینکه استعلام رییس زندان از پزشکان معالج خارج از زندان نشان می‌داد کریم قبل از ارتکاب جرم نیز دچار این بیماری بوده است. من استدلال کردم با‌توجه به اینکه هیات سه‌‌نفری پزشکی قانونی فقط یک‌روانکاو داشت و دو نفر دیگر پزشک قانونی بودند بنابراین باید کمیسیون تشکیل جلسه بدهد که خوشبختانه موافقت شد. در این بین به مقاله‌ای از فربد فدایی -روانپزشک - برخوردم که نوشته‌ بود نوعی بیماری روانی وجود دارد که فرد صدایی را می‌شنود یا موجودی را می‌بیند که به او می‌گویند مرتکب قتل شود یا خودش را بکشد.

این اتفاق دقیقا در مورد کریم رخ داده‌ بود. او در اظهارات اولیه‌اش عنوان کرده‌ بود جسمی را دیده ‌است که به او گفته خودت را بکش به‌همین‌دلیل کارد میوه‌‌خوری را برداشته و دست خودش را بریده اما بعد همان جسم به او گفته زنت را بکش او هم به طبقه پایین رفته و همسرش را به قتل رسانده‌ است. این مقاله با واقعیت موکل من مطابق بود بنابراین آن را هم ضمیمه پرونده کردم و خواستار رسیدگی شدم. خوشبختانه دادگاه با تشکیل کمیسیون، موافقت و کمیسیون هم اظهار‌نظر کرد کریم دچار بیماری روانی است و احتمالا تحت‌تاثیر همین بیماری دست به قتل زده اما چون زمان زیادی از قتل گذشته ‌است نمی‌توان در این خصوص به‌صورت دقیق اظهار‌نظر کرد. هرچند نظریه پزشکی قانونی دو پهلو است اما در لایحه عنوان کردم کریم قبل از قتل همسرش بیمار روانی بوده و مدارکش هم موجود است. بعد از قتل، در زندان هم این بیماری عود کرده و سه‌ماه در امین‌آباد بستری شده است پس اگر زندگی کریم را یک منحنی فرض کنیم مگر می‌شود ابتدا و انتهای زندگی او بیماری باشد اما در دوره میانی که مرتکب قتل شده، سالم باشد؟ هرچند عمل قتل جرم است اما کریم تحت‌تاثیر بیماری مرتکب جرم شده و قانون او را معاف از مجازات کرده‌ است. من واقعا برای مقتول متاسف هستم او دختر بسیار جوان و پاک‌دامنی بود که قربانی این بیماری شد اما کریم هم یک‌بیمار روانی است و باید این واقعیت را پذیرفت. به‌هر‌حال منتظر تصمیم دادگاه در مورد کریم هستیم.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.