|

سکانس آخر «قوکاسیان»

«زاون» هست

خسرو دهقان

1- با شنیدن خبر فوت زاون قوکاسیان غافلگیر شدم. غافلگیری من را اذیت می‌کند، هرچند زمینه‌های این غافلگیری فراهم بود اما باوجود همه این حرف‌ها غافلگیر شدم و آگاه‌بودن از اینکه غافلگیر نشوم هم کمکی به من نکرد که غافلگیر نشوم. 2- معتقدم که زاون هست و به من زنگ می‌زند همانطور که من آماده هستم که به او زنگ بزنم و یک‌جور باور‌ناپذیری با من است. 3- در زندگی چند مورد وجود داشته که خواستم معجزه‌ای اتفاق بیفتد و اتفاق نیفتاده است. خواستم معجزه شود و زاون بهبود پیدا کند ولی معجزه مخصوص اولیاست و برای ما مردم معمولی نیست و برای من رخ نداد. 4- زاون آدم پرانرژی‌ای بود و هست و ترجیح می‌دهم که فعل معاصر برای او به کار ببرم. او همیشه امید داشت و یک قطار پایان‌ناپذیر از صفات مثبت با او بود و همه اینها از یک مرکز ثقل توانایی و قابلیت بالقوه او می‌آمد. یک‌جور پرکاری، خستگی‌ناپذیری، روزو‌شب‌نشناختن، هفت‌روز هفته 24ساعت، 12ماه، یک‌سال و همه عمر کار، کار، کار. 5- کتاب‌ها و کارهای زیادی وجود دارد. کلاس‌های زیادی را برپا کرد. سمینارهای زیادی داشت، نشست‌های زیاد، شاگردان زیادی پرورانده، دوستان زیادی را دور خود جمع کرده و تقریبا به‌جرات می‌شود گفت در این یک‌نمونه دشمن نداشت و تقریبا با قاطعیت کسی را از خودش نرنجاند. 6- من مطمئن هستم او در آن وادی‌ای که هست الان روی پروژه نیمه‌تمامش کار می‌کند، کتاب‌ها و پروژه‌های زیاد، مصاحبه‌های زیاد، طرح‌های پایان‌ناپذیر و همچنان مشغول. من منتظرم تا اولین کتابی که به‌زودی نشر و پخش خواهد کرد از آن‌سو، در اینجا در صف بروم و در مراسم رونمایی آن کتاب شرکت کنم.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.