|

در اتاق «پرو»

1- می‌گوید عصر می‌خواهیم بزنیم بیرون. کجا؟ فروشگاه... جردن حراج کرده است. می‌رویم دوری می‌زنیم، شاید چیزی هم خریدیم. می‌گوید هم‌فال است و هم‌تماشا. دوتایی می‌روند؛ دختر جوان و مادرش. فروشگاه بزرگ را بالا پایین می‌کنند. هرکدام کوهی از لباس را دست می‌گیرند دم اتاق پرو می‌ایستند، توی صف. صف؟ بله البته. این را یکی از دخترهای فروشنده می‌گوید که مثل باقی دخترهای آنجا لباس فرم دارد و لبخند که می‌زند، گونه‌اش چال می‌افتد. با مهربانی و احترام اضافه می‌کند که هرکس بیشتر از سه‌دست لباس نمی‌تواند توی اتاق پرو ببرد. دختر و مادرش ناچارند از میان لباس‌ها انتخاب کنند، حواسش هست که مشتری ناراحت نشود. نوبتشان که می‌شود، می‌روند داخل راهرویی که چند‌اتاق پرو دارد. لباس‌ها را می‌پوشند و هی قدم می‌زنند و خودشان را توی آینه‌های قدی نگاه می‌کنند. رگالی دم در اتاق پرو است. بعد از پرو هر شش‌دست لباس را روی رگال لباس‌ها آویزان می‌کنند و می‌روند؛ این یعنی لباس‌ها را به هر دلیلی نخواسته‌اند. رگال، پر از لباس است. دختر جوان و مادرش هر دو‌لبخند به لب دارند. شوهر دختر به اتومبیلش تکیه داده و سیگار می‌کشد. می‌پرسد چیزی خریدید؟ نخریده‌اند. زیر لب غری می‌زند که این همه راه آمده‌ایم توی ترافیک هشت‌شب و این سربالایی جردن. دختر اعتراض می‌کند... مادرش لب می‌گزد. 2- مرد سی‌و‌چند‌ساله است، متاهل، دارای یک‌فرزند پسر. وارد محل کار که می‌شود، همه می‌گویند مبارک است! نونوار شده. سلیقه‌اش خوب به‌نظر می‌رسد. توی لباس‌های تازه برازنده‌تر شده است. برمی‌گردد می‌گوید من نخریده‌ام. یادم نیست کی خرید رفته‌ام. یکی از آن طرف اتاق داد می‌زند همان بهتر که خودت نمی‌خری والا باید با تیپ عجق‌وجق تحملت می‌کردیم. می‌گوید هنوز هم مادر و خواهرش برایش خرید می‌کنند و تا‌به‌حال نشده چیزی را قبل از خرید پرو کرده باشد. چرا؟ خودش حوصله ندارد و یکی از سرگرمی‌های مادر و خواهر خریدکردن برای او و پدرش است. این هم که چرا ندارد: مادرش معتقد است اینجا تنها جایی است که خودشان تصمیم می‌گیرند و اضافه می‌کند شانس آورده‌اند که مردها همراهشان برای خرید نمی‌آیند: «تصور کن! هی بخواهند بکن‌نکن کنند وسط خرید...‌ای بابا!» 3- زن دوست ندارد جای گرمسیری برود یا دست‌کم دوست ندارد برود آنجا که مرد می‌گوید. دلیلش واضح است. می‌گوید دوست دارد برود خرید، بدون دردسر، کلی حراج هم آن‌وقت سال هست و اضافه می‌کند ساحل چه جذابیتی برای او دارد وقتی باید بنشیند و مرد به همراه بچه توی آب بروند؟ مرد نمی‌پذیرد. حماقت است این وقت سال آدم برود هزینه کند برای یک‌جایی که نه آب، نه استخر و نه جایی برای تفریح دارد، تازه اینکه بخواهد بار‌و‌بندیل خرید خانم را هم حمل کند که دیگر هیهات. گمانم تعطیلات جایی خارج از کشور نروند. هنوز روی مقصد سفر توافق نشده است. 4- اعتراض می‌کند که زن همسایه یک‌پاساژگرد تمام‌عیار است. پیش‌ترها از صبح که بچه‌ها را راهی مدرسه می‌کرد، یا در بازار بزرگ تاب می‌خورد، یا می‌رفت راسته پارچه‌فروش‌های مولوی یا ولیعصر را گز می‌کرد. اما حالا با این‌همه مرکز خرید، تاق و جفت کاروبارش راحت شده است. یک‌سر پاساژ می‌رود، دوری می‌زند، چیزی درحد یک‌دستگیره یا قاشق چوبی می‌خرد و برمی‌گردد. آمار فروشگاه‌ها و حراجی‌ها را بخواهی، همه اطلاعاتش به‌روز است. زن همسایه می‌گوید از فلان فروشگاه خرید کنید، دو‌روز برای تعویض وقت دارید، نخواستید هم پس می‌گیرند. چی بهتر از این؟ خودش یک‌بار قاب عکس را آورده، خوشش نیامده به‌علاوه اینکه همسرش هم گفته ‌گران است، بعد رفته عوض کرده به جایش دوتا میوه‌خوری خریده. خوشحال هم بوده. گفته فقط فروشگاه قیامت بوده. همه هم زن، اما به گشت‌وگذارش می‌ارزیده. میوه‌خوری‌ها را برای عروس کادو برده. 5- مرد فوتبال می‌رود و زن را سر راه، دم پاساژ پیاده می‌کند، تاکید می‌کند برایش یک‌جین خوب بخرد، اگر دید. زن سرش را تکان می‌دهد.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.