|

میلیاردرهای دارو و درمان در صدر قرار گرفتند

150میلیون‌دلار هزینه لابیگری در اتحادیه اروپا

ترجمه:هما کریمی

150میلیون‌دلار هزینه لابیگری در اتحادیه اروپا

شرق: ثروت جهان به‌طور فزاینده‌ای در دست گروه اندکی از نخبگان متمرکز می‌شود. این ثروتمندان از طریق سود حاصل از فعالیت در چند بخش خاص شامل بانکداری و دارو و درمان، همواره به تثبیت و بازتولید ثروت بی‌حد خود ادامه می‌دهند. شرکت‌های فعال در این بخش‌ها سالانه میلیون‌هادلار صرف لابیگری می‌کنند تا فضای سیاسی مناسب برای حفاظت از منافع آنان ایجاد شود. بیشترین لابی‌ها در بخش بودجه و مالیات صورت می‌گیرد. ثروت جهانی به‌طور فزاینده‌ای در دست گروه کوچکی از نخبگان متمرکز می‌شود. طبق گزارش «کردیت سوئیس»، تنها یک‌درصد جمعیت، به‌طور فزاینده‌ای سهم خود را از ثروت جهان افزایش داده‌اند؛ روندی صعودی که از سال2010 آغاز شد. در سال2014، یک‌درصد جمعیت ثروتمند، صاحب 48درصد ثروت جهان بوده‌اند و 52درصد ثروت باقی‌مانده، بین 99درصد کل مردم این سیاره تقسیم شده است. با این حال، ‌20درصد از این 99درصد نیز بیشترین میزان 52درصد را به خود اختصاص می‌دهند. نهایتا 5/5درصد از ثروت جهان بین 80درصد جمعیت دنیا تقسیم می‌شود. در صورت ادامه این روند نیز تا سال2016، یک‌درصد گروه ممتاز، سهمی بیش از 50درصد ثروت جهان را به‌دست خواهد آورد. میزان ثروت این گروه یک‌درصدی، در سال‌های اخیر به‌سرعت افزایش یافته است. در سال2010، 80نفر از ثروتمند‌ترین افراد جهان ثروت خالصی برابر هزارو300میلیارددلار داشته‌اند. در سال2014، ثروت 80نفر اول فهرست «فوربس» به هزارو900میلیارددلار بالغ شده است. در فاصله سال‌های2002 تا 2010 کل ثروت نیمه‌فقیر جهان با همان آهنگ افزایش ثروت میلیاردرها افزایش یافته؛ ولی از سال2010 به‌بعد ثروت این گروه روبه کاهش گذاشته است. ثروت 80نفر از ثروتمند‌ترین افراد جهان از 2009 تا 2014 دوبرابر شده اما ثروت 50درصد از مردم جهان در سال2014 از سال2009 به‌بعد کمتر شده است. ثروت این 80نفر، برابر کل ثروت 50درصد فقیرترین مردم جهان است، یعنی سهم 3/5میلیاردنفر برابر با سهم 80نفر. در سال2010، تعداد میلیاردرهایی که ثروتشان برابر با ثروت نیمی از مردم جهان است 388نفر بود، این تعداد در سال2014 به 80نفر رسیده است. ثروتمندان با فعالیت در چند بخش اقتصادی مهم ثروت خود را ایجاد و حفظ کرده‌اند در فهرست میلیاردرهای «فوربس» نام هزارو645نفر در سال2014 ذکر شده است. این ثروتمندان تنها در چند بخش مهم اقتصادی فعالیت می‌کنند. در ماه مارس سال 2014، 20درصد (321نفر) در بخش مالی و بیمه فعال بوده‌اند. جمع ثروت میلیاردرهای این بخش‌ها تنها در یک‌سال از هزارو10میلیارددلار به هزارو160میلیارددلار رسیده است. یعنی افزایش اسمی برابر با 150میلیارددلار. بین سال‌های2013 و 2014، میلیاردرهایی که در بخش درمان و دارو فعال بوده‌اند، بالاترین افزایش در ثروت را داشته‌اند. جمع ثروت این میلیاردرها از 170میلیارددلار به 250میلیارددلار رسیده است. 1- در سال2013، شرکت‌های فعال در بخش‌های مالی و داروسازی میلیون‌هادلار برای لابیگری هزینه کرده‌اند. موفق‌ترین شرکت‌های فعال در بخش‌های مالی، بیمه، درمان و داروسازی، از سود بی‌حدی برخوردارند که برای حفاظت از منافع صاحبان سهام و سرمایه‌گذاران خود و رسیدن به مقاصد سیاسی و اقتصادی هزینه نیز می‌کنند. یکی از راه‌های تاثیرگذاری این شرکت‌ها، لابیگری مستقیم با دولت‌ها، به‌ویژه در مواردی است که سیاست‌های دولت، منافع آنان را تحت‌تاثیر قرار می‌دهد. در سال2013، تنها در آمریکا، هزینه لابیگری بخش مالی، بالغ بر 400میلیون‌دلار بوده است. طی انتخابات سال2012، شرکت‌های قدرتمند، 571میلیون‌دلار در مبارزات انتخاباتی هزینه کردند و بخش مالی بزرگ‌ترین پشتیبان کمپین‌های انتخاباتی در آمریکا بوده است. میلیاردرهای آمریکایی فعال در بخش مالی، طبق فهرست فوربس، حدود نیمی از میلیاردرهای فعال در بازارهای مالی جهان را تشکیل می‌دهند. طی سال‌های2012 تا 2013 شمار افراد میلیاردر آمریکایی فعال در بخش مالی از 141نفر به 150نفر رسیده و مجموع ثروت آنان از 535میلیارددلار به 929میلیارددلار افزایش یافته است. در اتحادیه اروپا سالانه بیش از 150میلیون‌دلار توسط شرکت‌های قدرتمند بخش مالی برای لابیگری در نهادهای مختلف صرف می‌شود. از ماه مارس2013 تا مارس2014، مجموع ثروت میلیاردرهای آنها از 34میلیارددلار به 128میلیارددلار بالغ شده است. درحالی‌که همواره شرکت‌های فعال در بخش‌های مالی و بیمه از منابع خود برای لابیگری در جهت حفظ منافع، افزایش سود و تجمیع ثروت صاحبان سرمایه استفاده می‌کنند، تنها در دوران بحران مالی سال‌های2008 و 2009 هزینه‌ای بالغ بر 21میلیارددلار برای کمک به بنگاه‌های مالی ورشکسته صرف شد که مالیات‌دهندگان آمریکایی تقاص آن را داده‌اند. بخش مالی از بحران نجات یافت ولی سطح درآمد مردم آمریکا هنوز به سطح دوره پیش از بحران نرسیده است. طبق محاسبه IMF، هزینه تحمیلی به مالیات‌دهندگان آمریکا بابت کمک به «موسسات ویژه مالی» که «بزرگ‌تر از آن هستند که ورشکست شوند»، سالانه 83میلیارددلار است. طی سال2013، هزینه لابیگری بخش درمان و داروسازی در آمریکا به‌تنهایی بیش از 487میلیون‌دلار بوده است؛ یعنی 15درصد از کل 3/2میلیارددلار هزینه لابیگری در جهان. به‌علاوه این بخش در انتخابات سال2012، به کمپین‌های انتخاباتی 260میلیون‌دلار کمک کرد. در اتحادیه اروپا، سالانه حداقل 50میلیون‌دلار هزینه لابیگری این بخش است؛ بخشی که در سال گذشته ثروت خود را بیش از 28میلیارددلار افزایش داده است. در‌حالی‌که میلیون‌هادلار خرج لابیگری بخش‌های دارو و درمان شده و صاحبان این شرکت‌ها میلیاردهادلار از این محل ثروت‌اندوزی می‌کنند، ویروس ابولا زندگی میلیون‌ها انسان را در کشورهای گینه، سیرالئون و لیبریا تهدید کرده است. البته شرکت‌های دارویی به بحران ابولا پاسخ مثبت داده‌اند: برخی از شرکت‌های داروسازی در زمینه تحقیقاتی برای یافتن واکسن، سرمایه‌گذاری‌هایی هم کرده‌اند. سه‌شرکت داروسازی بزرگی که در مبارزه با ابولا بیشترین فعالیت را داشته‌اند، روی‌هم‌رفته تنها سه‌میلیون‌دلار دارو در این زمینه اهدا کرده‌اند. درحالی‌که همین سه‌شرکت در سال2013 جمعا بیش از 18میلیون‌دلار بابت فعالیت‌های لابیگری خود هزینه کرده‌اند. طبق برآورد بانک جهانی، هزینه اقتصادی ازدست‌رفتن چرخه اقتصادی در گینه، سیرالئون و لیبریا در سال2014 برابر 356میلیون‌دلار و در سال2015 در صورت عدم‌برخورد جدی با اپیدمی ابولا برابر 815میلیون‌دلار است. درحالی‌که افزایش ثروت تنها یک‌میلیاردر حوزه دارویی در سال‌های 2013 و2014، سه‌برابر تمامی 1/17میلیارددلار هزینه ناشی از ابولا در این کشورها در سال‌های 2014 و 2015 است. ثروت استفانو په‌سینا به‌تنهایی در یک‌سال از 4/6میلیارددلار به 10/4میلیارددلار رسیده است. 2- فعال‌ترین بخش این لابی‌ها در آمریکا در بخش بودجه و مالیات صورت می‌گیرد میلیاردهادلاری که این شرکت‌ها خرج لابیگری می‌کنند، دسترسی مستقیم آنها را به سیاستمداران و قانونگذاران از واشنگتن تا بروکسل فراهم می‌کند و جزیی از سرمایه‌گذاری آنها محسوب می‌شود. آنها انتظار دارند این دلارها منجر به سیاست‌هایی شود که در راستای منافع و سودآوری بیشتر بوده و بسیار بیشتر از هزینه لابیگری درآمدزا باشد. در آمریکا، بیشترین لابیگری مربوط به تخصیص بودجه و مالیات است. لابیگری در بخش مالیات، زمانی که کاهش مالیات شرکت‌ها به معنای کاهش ارایه خدمات عمومی است، مستقیما بر ضد منافع ملی است. 3- افزایش نابرابری غیر‌قابل‌اجتناب نیست در اکتبر2014 اکسفام از دولت‌ها برای مبارزه با نابرابری مفرط و برقراری سیستم سیاسی و اقتصادی عادلانه‌تر برای مردم جهان استمداد طلبید و از تمام رهبران حاضر در نشست سالانه مجمع جهانی اقتصاد که در سال2015 در داووس برگزار شد، درخواست کرد برای مقابله با عواملی که منجر به این نابرابری شده، اهتمام ورزند و به تدوین سیاست‌هایی اقدام کنند که به توزیع ثروت و قدرت از دست عده‌ای قلیل به جمعی کثیر منجر شود.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.