مردم بیماریهای روانی را نمیشناسند
شرق: «هنوز هم تعداد زیادی از مردم برای درمان بیماریهای روانی به جای مراجعه به روانپزشک، دست به دامان همیوپاتی، طب سنتی، فالگیر، دعانویس و... میشوند؛ این درحالی است که ادامه این روند علاوه بر گسترش خرافات در جامعه، سبب مزمنشدن بیماریهای روانی بهدلیل مراجعهنکردن به روانپزشک میشود.» دکتر «احمد جلیلی» رییس انجمن علمی روانپزشکان ایران با ابراز تاسف از ناشناختهبودن بیماریهای روانی نزد عموم مردم، پزشکان و حتی سیاستگذاران و تصمیمگیران جامعه میگوید: «با وجود اطلاعرسانیهای انجامشده طی سالهای اخیر در زمینه معرفی بیماریهای روانی، هنوز این بیماریها شامل اضطراب، افسردگی، وسواس، اختلالات دوقطبی و اسکیزوفرنی که 25درصد افراد جامعه به آن مبتلا هستند در جامعه ناشناختهاند که لزوم همکاری رسانهها بهویژه رادیو و تلویزیون برای معرفی این بیماریها ضروری است.» وی با اشاره به اینکه اکثر بیماریهای روانی با علایم گمراهکننده در اندامها همچون درد در ناحیه قفسه سینه، احساس تنگینفس، عوارض گوارشی، اسکلتی، سردرد، درد و علامت در هریک از اعضای بدن بروز یافته و سیمای بالینی بیماریهای جسمانی را تقلید میکند، خاطرنشان میسازد: «متاسفانه بیماران بهدلیل آگاهینداشتن از منشا این دردها و ناراحتیها که اغلب منشا روانی دارند به پزشکان غیرروانپزشک مراجعه میکنند که اغلب پزشکان هم پس از انجام معاینات بالینی، انواع آزمایشهای پاراکلینیکی و دیگر روشهای تشخیصی عنوان میکنند که بیمار مشکلی ندارد و از آنجا که بیمار هنوز احساس درد دارد با بیاعتمادی نسبت به پزشک نزد پزشک دیگری میرود.» به گفته دکتر «جلیلی»، حتی در مواردی که پزشک به بیمار میگوید باید نزد روانپزشک برود، اکثر بیماران از ترس «انگ» این بیماری نمیپذیرند و تنها اقلیتی از این افراد حاضر میشوند به روانپزشک مراجعه کنند. رییس انجمن علمی روانپزشکان ایران تصریح میکند: «بزرگترین غفلتها در حوزه سلامت روان در کشور، نخست نداشتن شناخت صحیح از بیماریهای روانی و دوم بیتوجهی به روانپزشکی جامعهنگر است.» وی میافزاید: «در نظام فعلی سلامت، روانپزشکان در مطب و مراکز درمانی به درمان بیماران میپردازند، اما در روانپزشکی جامعهنگر، روانپزشک و تیم همراه وی با مراجعه به جامعه و خانههای مردم به شناسایی بیماران روانی و درمان آنان میپردازند.» پزشکی جامعهنگر روشی است که سالها در کشورهای پیشرفته دنیا آزموده شده و نتایج مثبتی در زمینه ارتقای سلامت روان در جامعه به همراه داشته است. این روش هرچند در سالهای 1350-1351 در بیمارستان روزبه تهران بهکار گرفته شد، اما در همان سالها پیگیری اجرای آن رها شد و اخیرا اقداماتی برای احیای آن بهکار گرفته شده است. دکتر «جلیلی» با اشاره به اینکه روانشناسی جامعهنگر نیازمند شبکه درمانی و ساختار مناسب در نظام درمانی است که متاسفانه شرایط آن هنوز در کشور فراهم نیست، میگوید: «هرچند عملیسازی این طرح نیازمند بودجه و امکانات است که هنوز بستر آن در کشور چندان فراهم نیست، اما اقداماتی در این زمینه از سوی دپارتمان روانپزشکی دانشگاه تهران، انستیتو روانپزشکی تهران، دانشگاه علوم بهزیستی و انجمن علمی روانپزشکان ایران در حال انجام است.»
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.