|

خودشیفته یا نیازمند

پدیده عکاسی پرتره از دربار‌های پادشاهی شروع شد. شاه و ملکه هر‌روز ساعتی را جلوی یکی از نقاشان قهار دوره‌شان می‌ایستادند تا تصویرشان برای آیندگان به ثبت برسد. پرتره خودشان را ثبت می‌کردند تا راهی برای نشان‌دادن چهره‌شان برای آیندگان داشته باشند. با آمدن صنعت عکاسی شکل جاودانه‌شدن تغییر پیدا کرد؛ شاه و ملکه روزی را تعیین می‌کردند تا جلوی دوربین عکاس بروند و از خود عکسی به یادگار داشته باشند. با جلو‌رفتن زمان، مردم عادی هم از موهبت عکاسی‌کردن برخوردار شدند. آنها جلوی دوربین‌های بزرگ عکاسی قرار می‌گرفتند و عکس‌های خانوادگی به یادگار می‌گرفتند و در ثبت‌کردن جزیی از تاریخ سهمی را ایفا می‌کردند؛ تاریخ‌نگاران با بررسی عکس‌های دوره اول به این نتیجه رسیدند تمام آدم‌هایی که جلوی دوربین‌های اولیه رفتند، هیچ‌کدام لبخند بر لب ندارند. شاید از دوربین می‌ترسیدند و... ، اما با بررسی هزاران عکس به این نتیجه فرضی رسیدند که شاید آدم‌های آن دوره دل‌خوشی از دوربین‌های عکاسی نداشتند و به زور، اجبار و شاید چشم‌و‌هم‌چشمی جلوی دوربین‌های عکاسی می‌رفتند. با جلو‌رفتن زمان، بشر هم تغییر کرد و میل به عکس‌گرفتن در او شدت گرفت. سال‌های1960تا1970 بود که اولین دوربین‌های کوچک پا به عرصه گذاشتند، تا قبل از آن مردم از دوربین‌های پولوراید و اسلاید برای ثبت لحظه‌های شیرین‌شان استفاده می‌کردند. هر‌خانواده‌ای قدرت خرید دوربین‌های عکاسی را نداشت و به‌همین‌خاطر پدیده عکاسی آن‌قدر که باید و شاید همه‌گیر نشده بود. با رسیدن به دهه80و90، قدرت خرید مردم کمی بالاتر آمد و تقریبا در هرخانه‌ای یک‌دوربین‌عکاسی دیده می‌شد. دوربین‌هایی که عکس‌ها را پشت‌سر‌هم می‌گرفت و لحظات را همین‌طور ثبت می‌کرد. اگر شما از آن‌دست افراد کشته‌و‌مرده سلفی‌گرفتن هستید، بهتر است با دلایل روانی این کار آشنا شوید. جدای از همه‌گیر‌شدن این‌کار و جدای از اینکه معمولا وقتی کاری در جامعه باب می‌شود، همه بدون‌فکر دنبال اجرای آن هستند، باید بگوییم سلفی‌گرفتن ریشه در مشکلات روحی‌روانی دارد. درواقع ممکن است نشان‌دهنده شرایط روانی جدی باشد. در مطالعه‌ای که در دانشگاه ایالتی اوهایو در ایالات‌متحده‌آمریکا انجام‌شده و در نشریه تفاوت‌های رفتاری و شخصیتی منتشر شده است، ریشه‌های این امر جدید مد ‌روز بررسی شد. این تحقیق ۸۰۰مرد ۱۸تا۴۰ساله را بررسی کرد و این افراد به چندین‌پرسش درباره سلفی به‌صورت آنلاین پاسخ دادند. اصلی‌ترین پرسش‌ درباره تعداد عکس سلفی‌ای است که این افراد گرفته‌اند. پرسش‌های دیگری نیز درباره شخصیت و رفتارهای این افراد پرسیده شده است. براساس این تحقیق مردانی که بیشترین تصاویر سلفی را از خود می‌گیرند، درجات بیشتری از خودشیفتگی و حالت‌ها و رفتارهای روانی نسبت‌به دیگران دارند. با‌این‌حال ارتباط میان ویرایش عکس سلفی پس از انداختن آن و بحث جنون، اثبات نشده است. محققان دانشگاه ایالتی اوهایو(OSU) نشان دادند افرادی که تعداد زیادی سلفی از خود به اشتراک می‌گذارند از فقدان همدلی رنج می‌برند. این امر به‌خصوص در مردان بیشتر است. افزایش استفاده از رسانه‌های اجتماعی با ایجاد خود‌محوری، فرهنگ وسواس‌روانی را افزایش داده است. یک‌روانشناس مستقر در بوستون، می‌گوید سلفی‌گیران درواقع یا از خودشیفتگی رنج می‌برند یا برخی هم شاخص عدم‌اعتماد‌به‌نفس دارند.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.