آینه
جمهوری اسلامی آیتالله هاشمیرفسنجانی: از کلیت انقلاب و اهداف متعالی آن دفاع میکنم اولا من از کلیت انقلاب و اهداف متعالی آن دفاع میکنم. ثانیا نمیخواهم از همه اتفاقاتی که افتاده، دفاع کنم. از همان روز اول هم نسبت به بعضی از مسایل انتقاد داشتیم. وقتی انقلاب شروع شد و ما پیروز شدیم، انتقاد داشتیم که مشخص شده و در تاریخ ثبت است. پس من اینگونه فکر نمیکنم که همه آنچه را که عمل شده، درست بود. کارهای بدی هم انجام گرفته است... در همین انقلاب، ما که نمیخواستیم با کشور همسایه خود بجنگیم، ولی پیش آمد. ممکن است شرایط به گونهای بود که اگر مدیریت میشد، جنگ نمیشد. البته شواهد و اسناد تاریخی که بعدها دیدیم، تاکید میکنند که تحمیلکردن جنگ بر ایران حتمی بود... . شما میگویید که اگر یک نفر همه اختیارات را داشته باشد و جوابگو هم نباشد، انحراف از قانون است. اما در ساختار ما چنین نیست. سازمان ما خوب طراحی شده است. یعنی طراحیاش اینگونه بود که 80 نفر از مجتهدان عادل که دارای همه شرایط هستند و مردم آنها را انتخاب کردند، در خبرگان برای انتخاب و نظارت بر رهبری حضور دارند. چون مردم نمایندگان خبرگان را انتخاب میکنند. یعنی اینها نماینده افکار مردم هستند و مثل نمایندگان مجلس، باید افکار مردم را منعکس کنند و اگر این کار را نکنند، در مقابل مردم مسوول هستند. سازمان درستی را تنظیم کردیم تا انسانی را با آن شرایط انتخاب کنند. حتی در قانونی که همین خبرگان نوشتند، راه عزل هم آمده است... . نظام ولایی نظر همه فقهاست. البته بعضیها قبول ندارند و محدود به امور حبسیه میدانند. آیتالله منتظری بهترین و مفصلترین کتابها را درباره ولایت فقیه نوشت... . همان موقع برای غیراز امام (ره)، شورای پنج نفری در قانون اساسی بود. البته شاید مدیریتش ضعیف میشد، ولی اطمینانش بیشتر بود و ما هم که گرداننده بودیم، به شورا رسیدیم و سه نفر را معرفی کردیم. درست هم انتخاب کردیم. آیتالله خامنهای، آیتالله موسوی اردبیلی و آیتالله مشکینی بودند. گفتیم اینها شورا باشند... اول موضوع رهبری فردی یا شوراییبودن مطرح شد و آیتالله خامنهای از رهبری شورایی حمایت کردند و من هم وقت خواسته بودم که نوبت نرسید و رهبری فردی با اکثریت رای آورد. وقتی فردی رای آورد، نوبت به انتخاب فرد رسید. خودم را میگویم و شاید نظر همه کسانی که رای دادند همین باشد، که کسی مناسبتر از آیتالله خامنهای نبود. الان هم همین است... من میگویم کاری که کردیم، در زمان خودش کار درستی بود... . امّا اگر اشکالی هست، در عملکرد خبرگان است. اگر خبرگان به وظیفه خودشان درست عمل کنند، در صورت نبودن یک فرد مناسب حتما میتوانند شورایی کنند. چون قانون شوراشدن هم باز است. شاید در آینده بدون شورا نتوانند کار درستی انجام بدهند. البته این کار تا حدودی به مردم هم برمیگردد، چون اگر مردم نمایندگان خود را درست انتخاب کنند، میتوان امیدوار بود... الان 25 سال از بازنگری قانون اساسی گذشته است. حتما این ساختار یک مشکلاتی دارد که در عمل خودش را نشان میدهد... . در همان شورای بازنگری قانوناساسی، طرحی آورده شد که به طرح «توقیت» معروف شد که رهبری ده ساله باشد و بعد از 10 سال مجلس خبرگان بنشیند و عملکرد را بررسی کند و اگر تایید شد، تمدید کند و اگر نخواست، کس دیگری را انتخاب کند. یا طرح دیگری به نام نظارت بر عملکرد رهبری آورده شد که آن موقع تقریبا جناح چپ مخالفت کردند و به نتیجه نرسید و در قانون اساسی در همین حد تصویب شد که نظارت بر بقای شرایط باشد. یعنی نظارت در حدی باشد که بگویند شرایط در رهبری باقی است. لذا الان استدلال میکنند و میگویند که مجلس خبرگان اصلا حق نظارت بر عملکرد ندارد و فقط نظارت بر بقای شرایط است... .
اعتماد رییسجمهوری سابق افغانستان: ایران ترجیح داد «پیمان امنیتی» را با من امضا نکند سارا معصومی: ... رییسجمهور پیشین افغانستان به دولت وحدت ملی امیدوار است و تاکید میکند که با وجود مخالفت با امضای توافقنامه همکاری با آمریکا، در برابر امضای آن توسط دولت جدید به دلیل مصالح ملی سکوت کرده است. وی اطمینان میدهد که دولت وحدت ملی هم رویه افزایش مناسبات با ایران را دنبال خواهد کرد و بر نقش ایران در پروسه صلح افغانستان هم تاکید میکند... . (در مورد پیمان جامع همکاری با ایران میگوید) ما آماده امضای این پیماننامه بودیم اما دولت جمهوری اسلامی ایران ترجیح داد که این پیمان را با دولت جدید امضا کند. من حتی به معاون رییسجمهور ایران که به افغانستان تشریف آورده بودند هم برای امضای این پیمان جامع همکاری اصرار کردم که متاسفانه امضا نشد. ما در حاشیه نشست شانگهای در چین هم از رییسجمهور ایران برای حضور در کابل و امضای این پیمان جامع همکاری دعوت کردیم.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.