قامت بلند تمنا
بابک زمانی . متخصص مغز و اعصاب
این روزها از ضلعشمالی بیمارستان امامخمینی (همان هزارتختخوابی سابق) اگر بگذرید متوجه ساختمانی پهن، اما بلند با بالهایی پرگشاده به اطراف، ناتمام اما بهغایت زیبا میشوید که از میان شلوغترین قسمت بیمارستان با قدرت و افتخار به آسمان رفته است؛ آنجا که بیماران و مراجعان بسیار که عمده آنان از شهرهای دیگر به این مرکز درمانی آمدهاند، آشفته و دردمند منتظر و بیقرار در ازدحام فضای محدود بیمارستان سر میکنند؛ همانجایی که جا برای همهچیز از نشستن و انتظار کشیدن تا بستریشدن و ویزیتکردن بسیار تنگ و نافرم بهنظر میرسد. این ساختمان بلند پروانهوار، نوید روزهایی را میدهد که این خیل بیماران و طبیبان، جایی درخور برای ملاقاتهای عاشقانه خود خواهند داشت. از حالا میتوانی راهروهای پرنور و گشاد، اتاقهای معاینه متعدد و مجهز و ساختهشده براساس آخرین تکنولوژیهای ساخت بیمارستان و درمانگاه را در تصور آوری. راستی چه شده است؟ آفتاب از کدام طرف طلوع کرده؟ آیا مسوولانی در این تنگنای اقتصاد سلامت، تدبیری تاریخی به کار بستهاند؟ آیا خیرانی پیدا شدهاند که بهجای حیفومیل امکانات در امور غیرضرور - هرچند خوش آبورنگ- به اخلاقیات مدرن خیرات شامل تجمیع امکانات و تخصیص منابع به کارهای زیربنایی دست یافتهاند؟
آیا سرمایههای کلان در کنار برجها و باروهای متعدد و ساختمانهایی به مقاصد مختلف، توانستهاند گوشهچشمی هم به بیمارستانسازی بیندازند؟ چه شده است که ساخت بیمارستان جدید بهجای تعمیر و بازسازی هزارباره سازههای قدیمی در دستور کار قرار گرفته! آیا در آینده باز هم میتوان امیدوار بود که در میان اینهمه ساختمانهای مجللی که برای سکونت و برای بانکها و بهعنوان مجتمعهای تجاری ساخته میشوند باز هم شاهد ساخت بیمارستانهایی جدید در چارچوب سیستمهای دولتی و برای مقاصد درمانی و آموزشی باشیم؟ آیا میتوان امیدوار بود که روزی خیل عظیم دانشآموختگانی که بهترین دستچینشدهها بودهاند و درحالحاضر یا بیکارند یا مشغله درخوری ندارند در چنین ساختمانهایی رویایی تحتحمایت دولت مدرن و تحت علمیترین ضوابط دانشگاهی به کار و آموزش و تحقیق بپردازند؟ با دیدن این درخت پهناور و سبز، این رویای درحالتولد، روح هر انسانی شاد میشود، اما قامت تمنا باز هم همچنان بلند است!
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.