|

حمله به قلب اطلاعات

مایکل استون .تحلیلگر نظامی آمریکا

دقیقا عکس آن‌چیزی است که شما تصور می‌کنید. «جیمز کلاپر»، مدیر اطلاعات ملی آمریکا هشدار داده است که میزان وجود بدافزارها در شبکه‌های اینترنتی آمریکا سه‌برابر شده است و از سال۲۰۰۹ میلادی روزانه حدود ۶۰هزار ویروس کشف می‌شود. او می‌گوید آمریکا با پدیده‌ای به نام همگرایی مواجه شده است که فرصت را برای حملات سایبری به‌ویژه در بخش زیرساخت‌ها آماده می‌کند. جنگ سایبری یعنی ایجاد اختلال، اگر نگوییم نابودی کامل؛ در جنگ سایبری تلاش می‌شود تا همه‌چیز را درباره دشمن بدانیم و در عین‌حال نگذاریم او هیچ‌چیزی درباره ما بداند؛ به بیان دیگر، هدف اصلی در جنگ سایبری برهم‌زدن موازنه اطلاعات و دانش به‌نفع نیروهای خودی است به‌ویژه زمانی که تعادل در توان رزمی وجود ندارد. بنابراین در جنگ سایبری می‌توان با بهره‌گیری از دانش بر‌تر، ضعف سرمایه و نفرات کمتر را جبران کرده و به پیروزی قاطع دست یافت. اما تنها به‌دلیل افزایش کرم‌های اینترنتی و پیشرفت تکنولوژی نمی‌توان گفت نحوه و شیوه حملات آسان‌تر شده است. در حقیقت، اکنون زدن ضربه‌های کاری و تهدیدکننده توسط مهاجمان سایبری دشوار‌تر از گذشته است. چرا؟ کاملا مشخص است، اکنون سیستم‌های حساس و مهم، ایمن‌تر ساخته می‌شوند و این به آن معناست که مهاجمان نمی‌توانند سیستمی را به‌سادگی از کار بیندازند. در گذشته از کارانداختن نیروگاه هسته‌ای و در دست‌گرفتن کنترل آن آسان‌تر بود، اما اکنون کشور‌ها از سیستم پشتیبانی بهره می‌برند. در این شرایط برای حمله موثر ویروس‌ها یا کرم‌های اینترنتی باید بر فرآیند اجرا نفوذ کرد و تنها متوقف‌کردن آن فایده‌ چندانی ندارد. اگر این قبیل حملات بتوانند در دوران طولانی به کار خود ادامه دهند، می‌توانند تاثیرات عمیق‌تری داشته باشند و چنین حمله‌ای بسیار دشوار است. به عنوان مثال ویروس استاکس‌نت که در سال۲۰۱۰ میلادی علیه برنامه هسته‌ای تهران به ‌کار گرفته شد، به‌گونه‌ای طراحی شده بود که با ورود به تجهیزات هسته‌ای ایران، کنترل سانتریفیوژهای ایرانی را به دست گیرد و اینگونه کار کند که به‌صورت ناگهانی وضعیت چرخش‌های دورانی سانتریفیوژ‌ها را مختل کند؛ به‌گونه‌ای که ‌گاه سانتریفیوژ‌ها با سرعتی بیش از سرعت معمول و‌ گاه با سرعتی بسیار کمتر از آن حرکت کنند؛ موضوعی که مورد تایید سازمان اطلاعات و امنیت بین‌المللی هم قرار گرفته است. می‌توان گفت جنگ‌های سایبری، کشمکش‌های آینده را کم‌هزینه‌تر و کوتاه‌تر و از سوی دیگر، جبران خسارت‌ها چه اقتصادی و چه سیاسی را تسهیل می‌کند. اما این جنگ از سوی دیگر با محدودیت‌هایی همراه است که دکترین نظامی را با موانع بسیاری روبه‌رو می‌کند. نخست باید گفت اینترنت فضایی غیرواقعی‌ است که وسعت آن به نیازهای امنیت ملی بستگی دارد. همچنین این فضا باعث شده دشمنان به یکدیگر نزدیک‌تر شوند و فاصله دوطرف درگیر، براساس پهنای باند تخمین زده می‌شود، نه مرزهای جغرافیایی.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.