جنایتی شاید ناخواسته
قاسم پویان .وکیل متهم پرونده قتل کودک بینام
هر پرونده جنایی دو طرف دارد که سرگذشت هر دو آنها در وقوع جرم تاثیر زیادی دارد. من در پرونده قتل نوزاد چهار ماهه بینام بهعنوان وکیل تسخیری متهم وارد پرونده شدم. وکیل تسخیری در پروندههایی وارد میشود که متهم بهدلیل نداشتن بضاعت مالی نتواند وکیل انتخاب کند و جرم او بهگونهای باشد که در صورت اثبات، مجازات مرگ را بهدنبال داشته باشد. در این صورت دادگاه بهصورت رایگان برای او وکیل انتخاب میکند تا از متهم دفاع کند. تبصره یک ماده 186 آیین دادرسی کیفری در اینباره تصریح کرده است: «در جرایمی که مجازات آن به حسب قانون، قصاص نفس، اعدام، رجم و حبس ابد میباشد، چنانچه متهم شخصا وکیل معرفی ننماید تعیین وکیل تسخیری برای او الزامی است مگر درخصوص جرایم منافی عفت که متهم از حضور یا معرفی وکیل امتناع ورزد.» من نیز در این پرونده براساس تشخیص دادگاه وکیل تسخیری متهم شدم. قسمی که حین دریافت پروانه وکالت خوردهایم به ما یادآور میشود در جهت حفظ حقوق موکل و براساس واقعیت دفاع کنیم. وقتی حسب درخواست دادگاه وکیل متهم شدم پرونده را در شعبه 71دادگاه کیفری استان تهران مطالعه کردم. واقعیتی که در این پرونده وجود داشت، بسیار تلخ بود. یکطرف پرونده زنی جوان بهنام شیدا بود که دوران طفولیت خود را در یتیمی و از دستدادن والدینش شروع کرد، در نوجوانی با مردی معتاد ازدواج کرد اما این ازدواج ناموفق بود. شیدا پس از متارکه راهی تهران شد و شغل آرایشگری را پیشه کرد. او در بیبندوباری کامل و در غفلت دستگاههای نظارتی رابطهای نامشروع با رانندهای ناشناس برقرار کرد که حاصلش بارداری ناخواسته و تولد نوزادی پسر بود که نه پدری داشت و نه مادری که از او نگهداری کند. مادر از فرط استیصال و نداشتن جا و مکان، فرزند را برای نگهداری در ازای مبلغی ناچیز به افرادی بیچاره و بدبختتر از خودش سپرد. پذیرندگان نوزاد خود مفلوکتر از مادر درمانده بودند. آنها در منطقه دروازهغار تهران در یک اتاق استیجاری زندگی میکردند و با مشکلات مالی مواجه بودند. جوان متهم این پرونده که دارای جسمی نحیف و اعتیاد به مواد مخدر را یدک میکشد برادر ناتنی زنی است که قرار بود به اصطلاح سرپرستی نوزاد را عهدهدار شود. پای این جوان بر اثر تصادف شکسته بود و او بیکار و بدون هیچگونه درآمدی، شب را به روز و روز را به شب میرساند، او در این مدت در خانه خالهاش زندگی میکرد تا اینکه صدای گریههای نوزاد بختبرگشته که شاید گرسنه بود یا...، این جوان را عصبانی کرد و او چاره را در ترساندن آن طفل معصوم دید و ضربهای به او زد که همان ضربه ظاهرا موجبات مرگ نوزاد را فراهم کرد. البته قطعا مشیت الهی بر همین بوده که این کودک با آن پشتوانه و سرنوشتی به شدت تیره و تار وارد جامعه نشود. در این میان فقر، بیکاری، اعتیاد، بیسوادی، عدم پایبندی به اصول شرعی و اخلاقی، طلاق و شاید نبود یا ضعف اماکن پذیرنده چنین اطفالی و... را میتوان از علل وقوع این جنایت به حساب آورد؛ جنایتی شاید ناخواسته. امید است با بررسی علل وقوع چنین حوادثی در جهت از میان برداشتن آنها گام برداشته شود تا از تکرار این وقایع جلوگیری شود.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.