آینه
اعتماد احمدینژاد میخواهد رهبر مخالفان شود گفتوگو با امیر محبیان: احمدینژاد به سمتی میرود که رهبری سیاسی هواداران جبهه پایداری یا به عبارتی مخالفان دولت روحانی را به دست بگیرد. احمدینژاد این قدرت را دارد که کل مخالفان روحانی را به سمت خود جلب کند. احمدینژاد در آینده نزدیک نقش فعالتری در خبرسازی برعهده خواهد گرفت. دولت روحانی رفتارهای رسانهای دقیقی برای افکارعمومی طراحی نمیکند. دولت روحانی در توجیه افکارعمومی چندان موفق نبوده است. همین مساله میتواند فرصتی باشد برای احمدینژاد که تهاجم خود را سازمان دهد. او تمام تلاش خود را برای مدیریت صحنه میکند. احمدینژاد به جای اینکه حزب بسازد تا بتواند با چهرههای برتر اصولگرا دیدار کند و فهرست مشترک بدهد، رسانهسازی کرده و رسانه را برای ارتباط مستقیم با افکار عمومی طراحی کرده است. او این توانایی را دارد که به این هدف دست یابد. مسالهای که بههیچ عنوان نباید از آن غفلت کرد این است که احمدینژاد خیلی خوب بلد است از فضای دوقطبی استفاده کند. بنابراین دو فرصت انتخابات مجلس و انتخابات ریاستجمهوری بعد را در اختیار دارد. نیروهای لازم برای پیشرفت احمدینژاد در حوزه رقابتهای سیاسی توسط آقای روحانی مشخص خواهد شد. هرچه دولت روحانی در اغنای افکارعمومی عقب برود، احمدینژاد و دیدگاههای او جلو خواهد رفت.
کیهان این وصله به انقلاب و امام نمیچسبد یادداشت روز/محمد ایمانی آقای روحانی چهارشنبه گذشته ضمن حضور در حرم حضرتامامخمینی(ره) و «تجدید میثاق» اظهار کرد: «امامی که در مقاطع مختلف در برابر دشمن و استکبار ایستادگی کرد و استکبارستیزی را به ما آموخت، شهامت آن را داشت تا آنجا که ضروری است راه صلح را برگزیند و مسیر توسعه و ثبات کشور را ادامه دهد...» در اینجا چند ملاحظه دقیق وجود دارد. امام هرگز کلمهای درباره صلح با آمریکای یاغی که قبل از انقلاب از ملت ما حق توحش میگرفت و پس از انقلاب لحظهای از دشمنی دست نکشید، سخن نگفت. درباره صدام نیز چنین بود و ما فقط قطعنامه «آتشبس» را پذیرفتیم. ادبیات امام را در پیام قطعنامه و سپس منشور روحانیت و برخی سخنرانیها مرور کنید. کجای این اظهارات- در سال آخر حیات مبارک حضرتامام- بوی صلح و سازش با دشمن و استکبار میدهد؟! نکته دوم در باب اجتهاد حکومتی است. نمیشود از امام و رهبری دم زد- که حق همه همین است- اما اجتهاد در مقابل نص نمود. نمیشود پشتیبانی رهبرمعظمانقلاب از تیم مذاکرهکننده را برجسته کرد (که سرمایه بزرگ و بیبدیلی هم هست) اما به رفتارهای نابجا که در ادبیات معظمله اشاره شده ادامه و وسعت داد یا از چارچوبها و خطقرمزهای کلی اعلام شده عبور کرد. هیچکس نداند رییسجمهور محترم میداند- و آقای ظریف در کمیسیون امنیت ملی اعلام کرد- که مصادیق رفتارهای نابجا کدام است.
آفتاب چرا پیشبینی اصلاحطلبان محقق شد؟ سرمقاله/محمدصادق جوادیحصار معمولا تذکرات و هشدارهایی که از حوزه اصلاحطلبی به دولت احمدینژاد داده شد، کارشناسانه و عالمانه بود. اصلاحطلبان از این نظر سربلند بودهاند چراکه نشان دادند از عناصر متعهد و دلسوزی برای آینده کشور برخوردار بوده و هستند. آنان بهرغم همه بیتوجهیها و ناملایماتی که متوجه آنان شدهبود، بازهم نظرات کارشناسی و دلسوزانه خودشان را مطرح کردند. از مسایل کلیتر این است که در سطح ملی متخصصان متعهد وقتی نظری را در حوزهای دارند ولو اینکه آن نظر در کوتاه مدت با منافع فردی و گروهی و جناحیشان در تعارض باشد منافع ملی را بر منافع فردی و جناحی ترجیح میدهند و نظر خود را مطرح میکنند. این جریان اثبات کرد که اگر در شرایطی قرار بگیرند که بین منافع ملی و مسایل جناحی خودشان تعارضی وجود داشته باشد منافع ملی را ترجیح میدهند.
جوان
سرمقاله / مردی که اصلاحطلب و اعتدالگرا بود بازرگان از امام به اصلاحطلبان ما نزدیکتر و از جنبه اخلاق، قدری از آنان برتر و صادقتر است. بنابراین اگر کسانی بخواهند تصویری کاریکاتوری از بیانات و مواضع مهندس بازرگان درصدر انقلاب اسلامی را به امروز منتقل کنند، معنی آن تعدیل یا عدول از چارچوب فکری امام و خصوصاً نظریه ولایت فقیه است. البته اگر اصلاحطلبان شجاعانه و روی پرده این عدول و تعدیل را بپذیرند محلی برای منازعه باقی نخواهد ماند. اما اگر «خطامام» را بهعنوان تابلو بالای سر خود بگیرند ولی بر قطار اصلاحطلبی و اعتدالگرایی مهندس بازرگان سوار شوند باید در اندرون آنان نورتابی شود تا زوایای متناقض مشخص و متمایز شود. بین اینکه «بازرگان نیاز امروز» است یا امام، در عرصه سیاست قابلیت جمعبستن وجود ندارد. اگر از امام عبور کردهاید سر را بالا بگیرید و اعلام کنید.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.