راهپیمایی هزاران یهودی
هارون یشایایی
برای من که پیشینه حضور در مبارزات سیاسی در دوران دانشجویی سالهای 42-1339 را تجربه کرده بودم، در میانسالی، وقوع انقلاب اسلامی ایران امری غیرمنتظره نبود، با آنکه حوادث انقلاب فراتر از آنچه ما تصور میکردیم پیش میرفت، بههرحال از 17شهریور1357 زندگی شخصی من در مسیر انقلاب قابل تعریف است. در آن زمان بهعنوان مدیرعامل شرکتی، سخت به فعالیت حرفهای مشغول بودم، ولی شرایط انقلاب ایران مرا وارد دنیای دیگری کرد، من یهودی هستم و همین ویژگی ارتباط ما را با انقلاب و عناصر انقلابی معنیدار میکرد، پیدا بود که فضای انقلاب کاملا اسلامی است و رهبری آن را یکروحانی بلندپایه مسلمان به پیش میبرد، در این میان بهجز من و چنددوست دیگر یهودی که از سالهای دانشجویی همفکر بودیم و فارغ از همه جریانات سیاسی خود را ایرانی و طرفدار حقوق مردم فلسطین میدانستیم، اکثریت جامعه کلیمی ایران و رهبران آن تحتتاثیر صهیونیستهایی بودند که حتی چندروز قبل از پیروزی انقلاب از طرف دفتر سیاسی اسراییل در تهران تقویت میشدند و در روزهای قبل و بعد از پیروزی انقلاب دربرابر ما چندنفر که رفتهرفته هویت پیدا میکردیم، صف کشیده بودند و این بستر حضور ما در مسیر پیروزی انقلاب بود. مهمترین اقدام و خاطره جریانی که من در آن حضور داشتم، قبل از پیروزی انقلاب و مربوط به تلاش برای شرکت جامعه یهودی در تظاهرات اربعین1357 بود. قرار شد من بهعنوان نماینده همان گروه در یکی از کنیساهای پرجمعیت یهودیان در تهران در شمالبلوارکشاورز سخنرانی کرده و مردم را به شرکت در تظاهرات اربعین تشویق کنم. ابتدا برای صحبتکردن در یکی از شبهای نزدیک به اربعین در همان محل کسب اجازه کردم، اکثر جمعیت موافق نبودند، ما به روحانی بزرگ حاضر در کنیسا مراجعه کردیم. «خاخام یدیدیا شوفط» از مردم خواست که به من اجازه صحبت بدهند، در ضمن سخنان من یکی از حاضران در جمع، بهسرعت به طرف من حملهور شد و در درگیری مختصری دهان من خونی شد و مرا از تریبون پایین کشیدند و من با همان دهان خونی در میان جمعیت فریاد کشیدم: «آن روز شما بیایید یا نیایید، نظام شاهی ساقط خواهد شد.» چندنفری واسطه شده و من را از سالن کنیسا خارج کردند، وقتی به خانه رسیدم مادرم سراسیمه سر کوچهمان ایستاده بود و همسرم در جستوجوی من، شتابزده به محل مذکور رفته بود، چون در همین فاصله به منزل ما تلفن شده بود که فلانی مجروح شده و او را به بیمارستان بردهاند. که اینطور نبود. اربعین آن سال به گواهی خبرگزاریهای داخلی و خارجی، حدود 10هزارنفر یهودی درحالی که روحانی بزرگ پیشاپیش همه حرکت میکرد، در تظاهرات شرکت کردند و گروه ما با بازوبندهای انتظامات که از دوستان مسلمان گرفته بود به نظم شرکتکنندگان سازمان میداد و این یک نمایش بینظیر از حضور اقلیت دینی در جریان انقلاب اسلامی ایران بود.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.