«ناهید» باورپذیری ندارد
شاهین امین
نیمه ابتدایی فیلم سینمایی ناهید امیدوارکننده بود خصوصا تیتراژ ابتدایی فیلم که بسیار خوب شروع شد، معرفی شخصیتها و ریتم خوب شروع قصه که نوید دیدن یک فیلم خوب را به مخاطب میداد. منتها هرچه فیلم پیش رفت، قصه کشش اولیه را نداشت و انتظارات را برآورده نمیکرد و این برآورده نشدن انتظارت نیز دلایل متعددی داشت. شاید مهمترین دلیل آن این بود که در نیمه دوم فیلم، ریتم روایت قصه به شدت تغییر کرد و ساختار تصویری فیلم به گونهای دیگر شد. این مشکل ریتم، متوجه تدوین فیلم نبود بلکه مربوط به ریتم قصه بود؛ هر چه از فیلم میگذرد میتوان ایرادهایی به قصه گرفت. در این فیلم اتفاقات بسیاری رخ میدهد اما خیلی نمیتواند مخاطب را با خود همراه کند. کارگردان در این فیلم تمام تلاشش را بهلحاظ شکل تصویری و هدایت بازیگران برای شکلدادن یک اثر قابلقبول انجام داده است اما مشکل اصلی کشش فیلمنامه است. اتفاقات و روال قصه کمی طولانی است و همین موضوع باورپذیری قصه را دچار مشکل میکند. در واقع این فیلمنامه و فضاسازی است که میتواند مخاطب را به باورپذیری در قصه برساند. ناهید من را بهعنوان یک مخاطب به این باورپذیری از قصه نرساند و حتی با ایجاد بحرانهایی در قصه مثل گمشدن پسربچه یا کتکخوردن شوهر اول در فیلم، باز هم نتوانست به روح مخاطب نفوذ کند و بحران اصلی آن درست پرورانده نشده است. قطعا فرق یک فیلم خوب، متوسط و ضعیف این است که بتواند مخاطب را تا انتها با خود همراه کند و به قول معروف این کشش فیلمنامه است که تاثیر بسیار زیادی در نحوه داوری مخاطب نسبت به فیلم خواهد داشت. ناهید در ابتدا کاملا مخاطبش را درگیر میکند و از نیمههای داستان تا انتها او را رها میکند. تلاشهای پناهنده در این فیلم قابل تقدیر است و از این نکته هم نمیتوان گذشت که بازیگرانش را درست انتخاب و هدایت کرده است. بهدلیل اینکه جشنواره بهتازگی شروع شده است و طبعا در برج میلاد نیز تنها چند نمایش را پشتسر گذاشتهایم و از فیلمهایی که فردا در برج میلاد نمایش داده میشود بهطور دقیق اطلاعی ندارم، نمیتوانم به مردم پیشنهادی بابت تماشای فیلمی بدهم اما قطعا در روزهای آینده میتوان دقیقتر در باره فیلمها صحبت کرد و آنها را برای دیدن به مردم پیشنهاد داد.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.