نام نیک «بورقانی» زندهمان میدارد
هادی خانیکی
هفتسال از مرگ ناگهانی «بورقانی» که «احمد آلقلم» بود با شتاب گذشت اما هنوز همه آنان که با او زیسته بودند با دشواری میتوانند نبود او را باور کنند. انگار، همچنان باشتاب و بیپیرایه به هرجایی که نشانی از خدمت است، سر میزند و با طنز و لبخند و جدیت و پشتکار باری برمیدارد و راهی میگشاید. «بورقانی خبرنگار»، «بورقانی دولتمرد» و «بورقانی سیاستمدار» یک جلوه بیشتر نداشت: باید به آزادی عشق ورزید، به مردم وفا کرد و در برابر هر جفایی هرگز نرنجید. «بورقانی» را، بیگزافه، معمار مطبوعات عصر اطلاعات نام دادند، که بیشوپیش از هر کار دیگر به قوت و قدرت نهادهای مدنی در عرصه روزنامهنگاری، احترام گذاشت و داوری در کار مطبوعات و قوت و ضعف آن را به اهلقلم سپرد. نمیتوان کار سترگ او را در سپردن کار برگزاری جشنوارهها و نمایشگاهها به روزنامهنگاران و نویسندگان از یاد برد. کاری که اگر دواموقوام میگرفت به روزنامهنگاری در ایران رمق و رونقی شایسته تاریخ بلند و پرفرازوفرود آن میداد. عمرش کوتاه بود اما دامنه اندیشه و خدمتش بلند. نام نیکش هنوز زندهمان میدارد و هرروز، از نظامآباد که در آن به خوشنامی زیست به «جامعه مدنی» که دغدغه همیشهاش بود، همچنان میدود. احمد آلقلم، جوانمرد عالم مطبوعات نیز بود و جوانمردان هیچگاه از یاد نمیروند.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.