معمای مجلس
آمنه شیرافکن
نامه رحیمی سراسر افشاگری بود. اگرچه دیر و اگرچه به بیانی توجیهمحور. اما هرچه بود، بدونتردید ناگفتههایش از شیوه مدیریتی محمود احمدینژاد فرصت دوبارهای برای تکرار و زیروزبرکردن برخی سوالها بهوجود آورد. یکبار دیگر او بود که به نام «جابر ابدالی» اشاره کرد و کمک یکمیلیاردو200میلیونیاش به 170کاندیدای نمایندگی مجلس هشتم. بعد از آن هم دوباره فرصتی برای مرور خبر دادن چکهای پنجمیلیونی زیرمیزی در آستانه استیضاح مرحوم کردان در مجلس هشتم فراهم شد. در جریان آن استیضاح، عوض حیدرپور موضوع را افشا کرد و در نهایت مشخص شد حدود صدنفر از نمایندگان در آن زمان چکهای پنجمیلیونتومانی تحت عنوان کمک به مساجد از رحیمی گرفتهاند. از سوی دیگر خبرهای تازهتر نشان از آن دارد که دو نماینده مجلس نهم پروندههای فساد مالی داشته و دیگر امکان حضور در انتخابات مجلس را نخواهند داشت و از آن گذشته دیگر امکان حضور در سمتهای مدیریتی و دولتی را ندارند. همه این گزارشها پیرامون مجالس هشتم و نهم- بهویژه حمایتهای مالی صورتگرفته- انواع سوالهای بیپاسخ را پیشروی افکارعمومی باز میکند. نخست اینکه مگر همان سال87 با افشای خبر ارایه چکهای پنجمیلیونی در آستانه استیضاح کردان اتفاقی افتاد؟ چرا همانزمان نام تمام نمایندگانی که چنین پولی را دریافت کردهاند، رسانهای نشد و چرا اسمها باز هم پشت ابر ماند. اینروزها نمایندگان مجلسنهم بهدرستی به برخی بازیهای رسانهای امثال مرتضوی و رحیمی و انداختن توپ به زمین مجلس اشاره میکنند اما سوال مهم این است که چرا وقتی برخی مسایل افشا و شفاف شده، از خواندن و آوردن نام نماینده خطاکار طفره رفتهاند. آیا همین حالا که حجتالاسلاموالمسلمین اشرفیاصفهانی، مسوول رسیدگی به تخلفات اداری در دولت، در لفافه به اسم دونماینده اشاره کرده و از بردن نامها سر باز زده، زمینه سوال در ذهن افکارعمومی پیش نمیآید که به هر 290نماینده امروز مجلس شک کنند. آیا درست نبود که با ظهور هر فساد و تخلفی همان موقع مساله ارزیابی میشد و خاطیان- حتی در شرایط مصونیت- به سزای کار خود میرسیدند. آیا کسی در ذهن دارد که با اتمام مجلس هشتم احدی از دوستانی که چکهای پنجمیلیونی گرفته، بابت این کار نادرست تنبیه شده باشد؟ امروز در راهروهای مجلس ایده توجیهگرایانهای به گوش میرسد که به باور نگارنده بسیار خطرناک است. اینکه اصلاحطلبان نباید سر ماجرای پرداختهای صورتگرفته به برخی نمایندگان چندان طعنه بزنند و نقد کنند. توجیه نگرانکننده برخی نمایندگان- در همین مجلس نهم- این است که در سنت انتخابات همیشه منابع مالی برای نمایندگان و کاندیداها هزینه میشود و نباید درباره چرایی آن پرسید. چراکه یکروز دست اصلاحطلبان و تزریق منابع مالی به آنها رو خواهد شد. اما پرسش امروز ما این است که مگر تزریق منابع مالی از راه ناصواب برای جناحهای سیاسی قابلتوجیه است. منهای اینکه متخلفان چپ باشند یا راست؟ نکته غمانگیز اینکه آنقدر تعداد مسایل و حاشیههای تخلف مالی زیاد شده که گاهی برخی چندان تمایلی به پیگیری این مسایل ندارند. اما رسیدگی به وضعیت نمایندگان و بهویژه افرادی که در تزریق این منابع مالی همکاری داشتهاند در شرایط کنونی از اوجب واجبات است. تا چشم بر هم بزنیم، موعد انتخابات مجلس دهم فراخواهد رسید و مردم باید با اطمینانخاطر بتوانند پای صندوقها آمده و به نماینده موردنظرشان رای بدهند؛ فارغ از نگرانیهای معمول درباره حمایت آدمهای عجیبوغریب از برخی کاندیداهای مجلس.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.