|

سخنرانی احساسی

غلامعلی رجایی

دیروز یکی از همشهریان همکار تماس گرفت و گفت فیلم اخیر سخنرانی سردارسعید قاسمی را در جمع راهیان نوردیده‌ای؟ گفتم نه، می‌بینم. گفت در سطح شهر و سایت‌های محلی خیلی عکس‌العمل داشته است. شما هم یادداشتی بنویس. گفتم باید ببینم. آخر شب در وایبر کسی قطعه‌ای از این سخنرانی را برایم فرستاد. نزدیکی سحر فیلم را دیدم. سردارسعید قاسمی که از فرماندهان قدیم و زحمتکش جنگ است و البته من با غالب مواضع سیاسی او اصلا موافقتی ندارم در این سخنرانی پراز احساس، از حوادث تلخ پایان جنگ می‌گوید و اینکه ظرف چندروز خیلی از مواضعمان را که با نثار خون‌های زیادی به دست آورده بودیم از دست دادیم و از جمله در مدت سه‌روز 12هزار اسیر هم به عراق دادیم. ایشان گفته است: «معروف است در اندیمشک و در دزفول، مردم لباس آورده بودند و به نظامی‌ها نشان می‌دادند و می‌گفتند: سلاحت را بده و لباس بگیر. بگذار هرکس می‌خواهد ناراحت بشود، ناراحت شود. این تاریخ ماست.» نمی‌دانم این آمار اسرای پایان جنگ تا چه حد درست است اما وی در بیانی اشتباه می‌گوید کار به‌جایی رسید که مردم دزفول و اندیمشک سلاح نظامیانی را که از خطوط عقب‌نشینی کرده بودند می‌گرفتند و در عوض به آنها لباس می‌دادند. در اینکه همرزم عزیز جناب آقای قاسمی دزفول و اندیمشک را در این واقعه به دلیل نزدیکی مسافتشان با یکدیگر توام نام می‌برد قطعا اشتباه کرده است. مردم دزفول جدا از اینکه خدماتشان در همه‌گونه پذیرایی از نظامیان و بسیجیان شهره آفاق عالم‌اند و نمونه‌های اعجاب‌آوری در سینه یکایک رزمندگان عزیز اسلام در این زمینه از خدمات هشت‌ساله آنها ثبت شده است، نه‌تنها چنین روحیه کاسبکارانه‌ای نداشته‌اند بلکه اساسا به دلیل موقعیت جغرافیایی خاص در مسیر این اتفاقات نبوده‌اند که بشود درباره آنها چنین قضاوت نادرستی کرد. اگر هم در اندیمشک یکی، دو مورد دراین زمینه گزارشی وجود داشته باشد درباره عموم مردم شریف و غیور و متدین و شهیدپرور آن صدق نمی‌کند. البته این خطا در چنین سخنرانی‌های احساسی و شورانگیزی تا حدودی قابل‌تسامح است ولی در هر حال نمی‌توان منکر این غلط تاریخی در سخن سردار قاسمی شد. نه مردم از جنگ خسته شده بودند و نه دنبال کاسبی تبدیل لباس به اسلحه بودند. دوستان امثال جناب قاسمی بدانند و می‌دانند مردم دزفول که در زمان امام شهرشان پایتخت مقاومت کشور نامیده شد و امام آنها را افرادی نامید که خوب از امتحان الهی به‌در آمدند و تنها شهری در کشور بودند که با آنکه زیر آن همه توپ و موشک‌های ارتش بعث عراق قرار داشتند به‌جای یک گردان نیرو که بعضی شهرهای بزرگ در جبهه داشتند آنها یک تیپ در جبهه‌ها نیروی مردمی داشتند، اگر هم در اینگونه موارد خود را به خطوط جبهه نزدیک کردند در عملیاتی همانند فتح‌المبین بود که با خودروهای سواری و غیرسواری شخصی نظیر پیکان، وانت، ژیان، نیسان و... به مدد جبهه‌ها شتافتند و هزاران نیروی اسیر عراقی- که نظامیان قدرت تخلیه آنها را به دلیل فراوانی تعدادشان نداشتند- را به پشت جبهه تخلیه می‌کردند. من این صحنه غرورانگیز و کم‌نظیر در تاریخ جنگ‌های دنیا را خود شاهد بودم. وقتی می‌شود با گفته و نوشته‌ای سخن اشتباهی را اصلاح کرد همشهریان دزفولی نباید از این سخن اشتباه سردار قاسمی - که امید است گفته اشتباه خود را اصلاح کند- برنجند. شایسته است دوستانی که از جنگ سخن می‌گویند در صحبت‌هایی که می‌کنند با دقت بیشتری متوجه همه جوانب صحبت‌های خود باشند.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.