|

در شب هفتم جشنواره چه گذشت؟

اقبال «باغ آلبالو» و ترک «رویای پاییزی»

رضا آشفته: شب هفتم جشنواره تئاتر فجر، شب اقبال «باغ آلبالو»ی آتیلا پسیانی، ترک‌کردن «رویای پاییزی» فریندخت زاهدی و «فراموشی» اسکندر اسکایف بود. همچنین در این شب یک‌بار دیگر مردم به تماشای الیورتوییست چارلز دیکنز با نویسندگی و کارگردانی اصغر خلیلی نشستند و «بوقلمون» خیرالله تقیانی باعث شادابی جشنواره شد. باغ آلبالو به کارگردانی و طراحی آتیلا پسیانی با نگاهی نو و متفاوت و با دراماتورژی تاثیرگذار محمد چرمشیر باعث شگفتی همگان شد. بازی آتیلا پسیانی و طراحی و ایده اجرایی باغ آلبالو باعث اعتبار این کار ‌شد؛ اما نقطه‌ضعف اصلی انتخاب بازیگر نقش اصلی است. زانوفسکی، زنی اشرافی است که به‌دلیل ولخرجی‌ها و بولهوسی‌ها باعث ازبین‌رفتن خانواده و باغ آلبالو می‌شود. متاسفانه بهاره رهنما نه سن‌وسال این نقش را دارد و نه در شیوه بازی می‌توانست بیانگر سقوط تراژیک این آدم باشد که به نوعی اضمحلال نظام فئودالیته قرن نوزدهم روسیه را نمایندگی می‌کند. با تاکید اشاره می‌کنم که کار هر بازیگر زنی نیست این نقش‌آفرینی؛ مگر آنکه آن بازیگر سال‌ها تجربه و دقت و تحلیل و بدن و بیان خلاق داشته باشد. متاسفانه همین سال گذشته نیز «باغ آلبالو» به کارگردانی محمدحسن معجونی با بازی هما روستا اجرا شد که بازهم همین نکات در آن رعایت نشده بود؛ هرچند مشکل روستا، بیماری و داغ مرگ همسرش بود. این متن دقیقا در بازی نقش اصلی زن تمام سمت‌وسوها و ابعاد چندگانه‌اش متجلی خواهد شد. این ایده زیبا نیازمند بازی بسیار زیبای نقش‌اول آن است. در این شب مردم از اجرای «رویای پاییز‌ی»نوشته یون‌فوسه و کار فریندخت زاهدی، انگار دلزده‌شده و سالن را ترک کردند. همایون ارشادی بازیگر نمایش پس از پایان آن با پوزش از مردم که کار را تحمل کرده‌اند، درخواست کرد برای احترام به تئاتر و زحمات گروه ترجیحا سالن نمایش را موقع اجرا ترک نکنند. همچنین همین بلای ترک‌کردن سالن در اجرای اول «فراموشی» کار اسکندر اسکایف اتفاق افتاد. نمایش درباره عشق و نفرت و زندگی یک زن نویسنده و مرد خواننده است. روایت این نمایش بسیار پیچیده بود. در فراموشی همچنین شیوه بازی نیز برگرفته از بیومکانیک میرهولد بود و اینها دلیلی بود برای اینکه دیرتر بشود با آن ارتباط گرفت. شاید تماشاگران با کمی صبروحوصله و دقت و بازنگری روایت‌ها می‌توانستند به زیبایی اثر پی‌ببرند. بااین‌وجود نمی‌توان به‌راحتی از کنار هر اثر نمایشی گذشت! اما انتخاب نمایش‌ها هم باید دلایل مستحکم‌تری داشته باشد و دست‌کم برای مخاطب روشن باشد که پای چه کاری قرار است بنشیند که دچار سوءتفاهم نشود. «الیور توییست» در هردو اجرا، تالار اصلی را با تماشاگران بیشتر از حد معمولش مواجه کرد، چنانکه استقبال از اجرای‌دوم این نمایش به اندازه‌ای بود که مجید سرسنگی یکی از داوران بخش بین‌الملل از روی پله‌ها به تماشای نمایش نشست و زمانی هم که مسوولان سالن برای او یک صندلی خالی یافتند سرسنگی به احترام تماشاگران ترجیح داد از روی پله‌ها نمایش را ببیند. نمایش «الیور توییست» بر اساس رمانی شناخته‌شده به‌همین نام نوشته چارلز دیکنز اجرا شده است. از ویژگی‌های این نمایش می‌توان به حضور الهام شعبانی در نقش الیور توییست، گریم اکسپرسیونیستی بازیگران و استفاده از موتورسیکلت روی صحنه نمایش اشاره کرد. تا شب‌هفتم هنوز شاخص‌ترین نمایش جشنواره سی‌وسوم مشخص نشده. شاید در این چهارشب پایانی بتوان این نمایش را پیدا کرد وگرنه معلوم نیست این جشنواره چه سرنوشتی در تحلیل‌های روزهای پایانی پیدا کند.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.