|

ابولا و ضرورت تاسیس نیروی واکنش سریع

ایرنا: سازمان بهداشت‌جهانی پس از انتقادها به واکنش کندش به شیوع بیماری ابولا برنامه‌ای برای انجام اصلاحات در این سازمان طراحی کرده است. مارگارت چان، رییس این سازمان در یک جلسه اضطراری در ژنو گفت که درس ابولا برای جهانیان و سازمان بهداشت‌جهانی این بود که باید در آینده سریع‌تر واکنش نشان بدهند. او گفت که ورق ‌برگشته و حالا شدت این بیماری عفونی کمتر شده اما هشدار داد که نباید خوش‌خیال باشیم. بیش از هشت‌هزار‌و‌500نفر بر اثر شیوع بیماری ابولا در جهان درگذشتند که بیشتر آنها در کشورهای سیرالئون، گینه و لیبریا در غرب آفریقا قرار دارند. سازمان بهداشت‌جهانی پیش از این واکنش خود برای مقابله با بیماری واگیر ابولا در غرب آفریقا را ضعیف و ناموفق ارزیابی کرده بود. خبرگزاری آسوشیتدپرس در اکتبر۲۰۱۴ (مهرماه) گزارش داد که پیش‌نویس سندی از سازمان بهداشت‌جهانی را به‌دست آورده است که براساس آن رییس این سازمان از واکنش‌های اولیه به ابولا انتقاد می‌کند. در این سند آمده بود که متخصصان سازمان بهداشت‌جهانی باید می‌دانستند که شیوه‌های سنتی مقابله با بیماری‌های واگیر در منطقه‌ای که زیرساخت‌های بهداشتی - درمانی محکمی ندارد و کنترل بر مرزها نیز جدی نیست، دربرابر ابولا موثر نخواهد بود. خانم چان گفت: «این اولین‌بار بود که غرب‌آفریقا این ویروس را تجربه می‌کرد و این شوک وحشتناکی به‌دنبال داشت.»رییس سازمان بهداشت‌جهانی گفت که «جهان و سازمان ما در برابر آنچه پیش‌چشممان اتفاق می‌افتاد ‌واکنش‌ کندی داشت. ابولا یک تراژدی بود که به جهان و سازمان بهداشت‌جهانی یاد داد چطور از حوادث مشابهی که در آینده رخ می‌دهند پیشگیری کنند.» برای انجام اصلاحات موردنظر در سازمان بهداشت‌جهانی، صندوقی برای حمایت از واکنش‌های سریع به شیوع بیماری‌ها و وضعیت‌های اضطراری ایجاد می‌شود. همچنین قرار است همکاری‌های بین‌المللی بین کشورها برای حمایت بیشتر از کشورهایی که به کمک فوری نیاز دارند توسعه پیدا کند که لازمه این‌کار ورود سریع واکسن‌ و دارو به بازار است. بیماری ویروسی ابولا (به انگلیسی: Ebola virus disease) یا تب هموراژیک ابولا (به انگلیسی: Ebola hemorrhagic fever) نوعی بیماری انسانی است که از ویروس ابولا ناشی می‌شود. نام ویروس این بیماری از یکی از رودخانه‌های کشور زییر، که امروزه جمهوری دموکراتیک کنگو نام دارد، گرفته شده است. این بیماری برای اولین‌بار در کشور کنگو دیده شد. نشانه‌های این بیماری معمولا دوروز تا سه‌هفته بعد از تماس با ویروس و به‌صورت تب، گلودرد، دردهای ماهیچه‌ای و سردرد ظاهر می‌شوند. معمولا حالت‌تهوع، استفراغ و اسهال و همچنین کاهش عملکرد کبد و کلیه‌ها به‌دنبال این موارد می‌آیند. در این زمان، مبتلایان دچار خونریزی می‌شوند. در سال۱۹۷۶ محفظه‌ای آبی‌رنگ حاوی نمونه‌های خون یک‌راهبه بلژیکی با نامه‌ای از یک‌پزشک در کینشاسا به شهر آنتورپ بلژیک فرستاده شد. پژوهشگران در بلژیک در بررسی این نمونه‌های خون با ویروسی با ساختار کرم‌مانند روبه‌رو شدند که تا آن زمان مشابهی نداشت. پس از آن، با سفر به قلب منطقه‌ای که این ویروس در آنجا شایع شده بود، دریافتند که خون، استفراغ و اسهال بیماران، اصلی‌ترین منشأ انتقال ویروس است.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.