|

دولت مقتدر، دولت دادخواه

حمیدرضا صمدی . دبیرکل جاداک . جامعه دانشجویان و دانش‌آموختگان کرمانشاهی

با استقرار دولت تدبیر و امید اگرچه بسیاری از فرمانداران و بخشداران در استان تغییر کرده‌اند، اما نمی‌توان همه این افراد را در راستای تغییری که مدنظر مردم بوده و به همین دلیل هم به آقای حسن روحانی رای دادند ارزیابی کرد. در این میان بسیاری از نیروهای توانمند و دارای گرایشات فکری همسو با برنامه‌های وعده‌داده‌شده دولت، از گردونه مدیریت حذف شدند، یا حداقل دولت توان و قدرت به‌کارگیری آنان را نداشته است. اگرچه در برخی موارد کوتاهی یا عدم‌پافشاری روی گزینه‌های مدنظر‌، موجب شد تا استان از برخی مدیریت‌های شایسته محروم بماند‌. اما به باور من همه کوتاهی‌ها و تقصیرها در باب انتصابات را نباید گردن مدیریت ارشد استان انداخت‌. به این دلیل که دولت به‌دلیل فشارها نتوانسته آنگونه که باب‌میل رای‌دهندگان است و آنگونه که اجرای سیاست‌ها و برنامه‌های وعده‌داده‌شده می‌طلبد عمل کند. همین نحوه عملکرد دولت به مدیریت‌های استانی نیز سرایت کرده است. متاسفانه مجموعه دولت؛ چه در سطح کلان آن و چه در سطوح مدیران ارشد استان‌ها به‌شدت تحت فشار است. البته کسی مخالف تعامل دولت با نمایندگان نیست، اما دولت اگر می‌خواهد سیاست‌ها و برنامه‌هایی که تحقق آنها را به ملت وعده داده است اجرا کند، باید با توسل به نیروهایی که هم از نظر فکری و سیاسی و هم از منظر اجرایی قادر به اجرای برنامه‌ها و انجام منویات دولت باشند، پیش برود و‌گرنه این روند کار دولت را با مشکل مواجه خواهد ساخت و مجلس آینده را هم از همفکران دولت خالی خواهد کرد. موضوع بعدی که لازم است به آن اشاره کنم، بازشدن فضای سیاسی استان برای احزاب و تشکل‌ها پس از روی‌کارآمدن دولت تدبیر و امید است. فضای سیاسی از حیث حضور احزاب و اعلام موجودیت! آنان، قابل‌قیاس با هشت‌سال دولت پیشین نیست. اما باید توجه داشت اولا گشایش فضای سیاسی صرفا تابع سیاست‌ها و برنامه‌های دولت نیست، درثانی هشت‌سالی که بر احزاب رفته است چنان آنان را تهی از انگیزه و نیرو کرده که بازسازی آن سال‌ها طول می‌کشد. البته مقوله احزاب در کشور ما دارای تعریف دیگری است و به‌کلی از فلسفه وجودی و کارکردی به‌عنوان یک مفهوم مدرن دور است. اما همین که بعد از هشت‌سال عده‌ای به نام حزب و تشکل و تحت این عنوان جدای از مشکلاتی که با آن روبه‌رو هستند دورهم جمع می‌شوند‌، امر مثبتی است که باید قدر آن را دانست. البته جدای از فضایی که برای احزاب (صرفا برای ابراز وجود) به‌صورت اجتناب‌ناپذیر باز شده است، واقعیت این است که نه از سوی دولت و نه از سوی مدیریت سیاسی استان برنامه خاصی برای توسعه سیاسی یا ارتقای تحزب و توسعه آن علی‌الظاهر وجود ندارد یا حداقل دیده نمی‌شود. البته سال‌ها بود که هرگونه تعامل و ارتباط بین احزاب و نهادهای مدنی قطع بود، اما همین که در دولت تدبیر و امید مسوولان نشست‌هایی با احزاب دارند اگرچه اندک، جای شکرش باقی است. اما به‌طورکلی مشکل احزاب در کشور ما این است که قادر به انجام کارکردهایی که برای آنان تعریف شده نیستند و اصولا امکان انجام چنین کارکردهایی برای آنان میسر نیست. البته در این میان باید بگویم اینکه برخی احزاب دفاترشان در استان همچنان غیرفعال است هیچ ارتباطی با استانداری ندارد، فعالیت احزاب یا راه‌اندازی شاخه‌ها و شعب یک حزب امری است که خود حزب و تشکل باید به آن اهتمام ورزد. البته استانداری یا دولت باید تلاش کند در مسیر این فعالیت‌ها کم‌کاری صورت نگیرد و مسیر هموار باشد. به اعتقاد من انتظارات فعالان سیاسی از مدیران استانی باید منطقی و واقع‌بینانه باشد. همان‌طور که پیش‌تر اشاره کردم، احزاب و نهادهای مدنی در ایران، آنگونه که باید، نه از حیث تعریف کارکرد و نه از نظر شکل و محتوا وضعیت روشنی ندارند. بنابراین نمی‌توان انتظاری غیرمنطقی از مجموعه دولت و به‌ویژه مدیریت ارشد استان داشت. تنها انتظار این است که آنان مانع فعالیت‌های احزاب نشوند و امکان و بستر فعالیت‌ها را برای آنان فراهم کنند. همچنین در حد توان و اختیار در تصمیم‌گیری‌ها احزاب را مشارکت دهند. یکی از فعالیت‌های احزاب برگزاری همایش و کنگره‌های فصلی است که در طول مدتی که از روی‌کار‌آمدن دولت می‌گذرد در این حیث مشکلی وجود نداشته است. اما در برخی موارد دولت و مجموعه آن هنوز تحت‌تاثیر نگاه غیرسیاسی است که از گذشته به ارث باقی مانده است. که معتقدم دولت در حوزه احزاب و اقوام و نهادهای مدنی با توجه به این ویژگی خاص استان کرمانشاه باید خود را از زیر چنین نگاه و برداشتی برهاند.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.