|

آینه

ظریف و کری؛جاوید قربان اوغلی یک‌سال‌واندی پس از گفت‌وگوی نامتعارف تلفنی اوباما با روحانی در سپتامبر ٢٠١٣، چهارشنبه گذشته جان کری و ظریف وزرای خارجه آن دو، در اقدامی نامتعارف شانه‌به‌شانه ١٥دقیقه در خیابان‌های نزدیک محل مذاکرات ژنو به گفت‌وگو پرداختند. فارغ از گمانه‌زنی‌های حول این پیاده‌روی که طیفی از نگاه امنیتی (فرار از شنودهای محل مذاکرات) یا تمدد اعصاب (Relaxing) و... را شامل می‌شود، نفس حضور دو وزیری که کشورهای متبوع‌شان سابقه بیش از سه دهه رقابت، تنش، خصومت و در یک کلام منازعه را در کارنامه روابط منقطع خود دارند، این رویداد نمایانگر یک «تغییر» است.

یادداشت روز؛ فراتر از نابجا! آقای دکتر ظریف، وزیر محترم امور خارجه و مسوول تیم مذاکره‌کننده کشورمان باید به این پرسش پاسخ بدهند که در هنگامه پردامنه اهانت شرم‌آور به ساحت مقدس پیامبر اسلام (ص) و در حالی که دولت فرانسه مدیریت رسمی این ماجرای زشت و پلید را با کمک مالی یک‌میلیون یورویی بر عهده گرفته بود، حضور ایشان در پاریس چه ضرورتی داشته است و این حرکت- بسیار فراتر از- نابجا در آموزه‌های اسلامی - که ایشان معتقد به رعایت آن هستند، - و نیز در عرف شناخته‌شده دیپلماتیک چه توضیح قابل‌قبولی دارد؟! و چرا با حضور سوال‌برانگیز خود در کانون اهانت به ساحت مقدس پیامبر اعظم(ص) آنهم در اوج اعتراضات سراسری جهان اسلام بی‌آنکه متوجه باشد، آبروی جمهوری اسلامی ایران را که پرچمدار بیداری اسلامی و احیاگر اسلام ناب محمدی(ص) است خدشه‌دار کرده است؟!... آقای ظریف روز چهارشنبه 24دی‌ماه در حالی با جان کری همتای آمریکایی خود به مذاکره می‌نشیند که کاریکاتور موهن علیه پیامبر‌ اسلام (ص) در همان روز و با اعلام قبلی در سه‌میلیون نسخه چاپ و منتشر شده است و طرف مذاکره ایشان، یعنی جان کری وزیر خارجه کشوری است که از انتشار این کاریکاتور موهن بیشترین حمایت رسمی و علنی را داشته است! آیا تعجب‌آور نیست که نماینده جمهوری اسلامی ایران با نماینده کشوری که اهانت به رسول‌خدا (ص) را «آزادی بیان»! و «ضروری»! دانسته است رودر‌رو بنشیند؟!

یک‌سال‌ونیم پیاده‌روی! حسین قدیانی نماینده دایم ایران در سازمان‌ملل، مستقر در تهران!! این است نتیجه دیپلماسی پیاده! اعتبار پاسپورت ایرانی پیشکش، لطفا ویزای آقای سفیر را جور کنید! در سیاست خارجه باید سواره بود! حیرت‌نامه سفرا! بعضی‌ها حالا هی بروند در خیابان‌های ژنو و پاریس و وین و بروکسل و هرکجا که دل‌شان خواست پیاده‌روی کنند! الحمدلله هنگام لبخند به شیطان بزرگ، دیگر نماینده خون شهدا و سفیر خشم قدسی روح‌خدا نیستند اما ای‌کاش «علیرضا» این روزها کمتر تلویزیون ببیند. هزاری هم با وزیر خارجه آمریکا پیاده‌روی کنند، از خشم انقلابی ما نسبت به شیطان بزرگ کم نمی‌شود.

رویدادهای پاریس، فرصت یا تهدید؛ یوسف مولایی عکس‌العمل مردم و دولت فرانسه و بخشی از جامعه جهانی که به کمک فضای احساسی فریاد زدند «من هم یک شارلی هستم» یک‌بار دیگر فرصت تامل و تعقل در مورد شناسایی منشأ اقدام‌ها و فعالیت‌های هراس‌انگیز، وحشت‌آور و خشونت کور را به حاشیه راند. رهبران سیاسی فرانسه، تندروهایی همانند داعش، القاعده و طالبان را مسبب اصلی رویدادهای اخیر فرانسه معرفی کردند و راه‌حل را در تشدید تدابیر امنیتی و کنترل هرچه بیشتر مظنونین، محدودکردن آزادی‌های فردی در جریان بازجویی‌ها و رفت و آمدها، فعالیت‌های اجتماعی و مسافرت به کشورهای خاورمیانه معرفی کردند و عاملان رویدادهای پاریس را افراد معلوم‌الحالی معرفی کردند که سوابق خلافکاری داشته و توسط افراطیون آموزش دیده و شست‌وشوی مغزی شده‌اند. خروجی این تفکر بدون‌شک مبارزه هرچه‌بیشتر با معلول و نپرداختن به علت از دلایل اصلی بروز پدیده‌هایی چون القاعده و داعش است.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.