نقد ورایتی بر فیلم «امروز»
درامی صریح و تاثیرگذار
دنیس هاروی
رضا میرکریمی همچون ساختههای قبلیاش، به کاوشگری در مسایل اجتماعی میپردازد و آنها را از نگاه کاراکتر اصلی که یک راننده تاکسی جاافتاده است و خوب هم آن را پرورانده، روایت میکند. فیلم «امروز» داستان تقابل یکراننده تاکسی کهنهکار با یکزن آشفتهحال و باردار را روایت میکند که به مشکلات و داوریهایی که در مورد این دوشخص میشود، میپردازد و «شرافت و ازخودگذشتگی را به خوبی به تصویر میکشد». یونس که یک راننده تاکسی کمحرف است (و توسط ستاره باسابقه سینمای ایران پرویز پرستویی بازی میشود) برای خود اصول دارد. در زمان استراحت ناهارش، زنی مستأصل و درحال وضع حمل، از او میخواهد تا او را به بیمارستان برساند. او بعد از بیهوششدن زن باردار در بیمارستان، در مقابل نگاهها، حرفها و قضاوتها فقط سکوت را انتخاب میکند. «امروز» که مسیرش را (برخلاف فیلم غیرمعمول و پرشور «یه حبهقند») با هدایت پروتاگونیست عاقل خود جلو میبرد، از هرلحاظ فیلمی صریح و بیپیرایه است. دقت و سنگینی فیلم باعث شده تا داستان (و خصوصا پایان آن) آرامآرام تاثیر خود را بگذارد؛ داستانی که شاید از نگاه برخی، احساسات کسلکنندهای داشته باشد. فیلمبرداری پرضرب هومن بهمنش نیز خود را به رخ میکشد. هیچ موسیقی متنی در فیلم استفاده نشده. به جز یک صحنه که در آن دو شخصیت اصلی کنار تخت بیمارستان با یکدیگر گفتوگو میکنند و ابراز احساسات دیرموقعی را به نمایش میگذارند؛ صحنهای که در آن، موسیقی امین هنرمند، تلخی بجایی را ثبت میکند.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.