|

دلایل آماده‌باش‌شدن پلیس و آتش‌نشانی

سجاد صاحبان‌زند

یکی از فروشگاه‌های خیلی بزرگ لوازم‌خانگی، که یکی از شعبه‌هایش هم در مونترال است، وسایلش را شبیه کاردستی به مشتری‌هایش می‌فروشد. وقتی مبل، تختخواب، کمد و میز ‌ناهار‌خوری را برایتان می‌آورند، تا شما روی جعبه را نخوانی، نمی‌دانی دقیقا چی‌به‌چی است. بعد یکی‌یکی جعبه‌ها را باز می‌کنی و مطابق نقشه پیش می‌روی. همه کسانی که تجربه مشابه این ماجرا را دارند، می‌دانند که درست‌کردن این کاردستی کمی حوصله می‌خواهد. البته پول هم مثل همیشه حلال مشکلات است و می‌توانی از تکنیسین‌های خود شرکت بخواهی وسایلت را سرهم کنند. اما این‌مورد در مورد ما صدق نمی‌کند، چون نه پولش را داریم و نه دلمان می‌خواهد ریالی بیشتر خرج کنیم.

فکرش را بکنید که دوروز تمام، صبح تا شب، صرف بستن این وسایل کرده‌ای. دوروز قبل از آن هم صرف اسباب‌کشی و مرتب‌کردن وسایل شده است. حالا خسته‌و‌کوفته می‌خواهی خواب شب را داشته باشی و البته خوشحال که روی تختخواب تازه‌ات می‌خوابی. اما درست ساعت دو‌نیمه‌شب، صدای زنگ وحشتناکی بیدارت می‌کند. درست نمی‌دانی باید چه‌کنی. در همین‌حین صدای کوبیده‌شدن در را هم می‌شنوی. همه این اتفاق‌ها را در ذهنت حلاجی می‌کنی و از خودت می‌پرسی که آیا دزدگیر ساختمان عمل کرده یا زنگ خطر. نکند پلیس پشت در باشد. اصلا نکند این دزد است که بر در می‌کوبد. نگران و ترسان از دریچه به بیرون نگاه می‌کنی. دو مامور آتش‌نشانی پشت در ایستاده‌اند. در را باز می‌کنی. یکی‌از دو مامور می‌آیند داخل ساختمان. دکمه زنگ خطر را فشار می‌دهند، اما صدا خفه نمی‌شود. از تو می‌خواهند که آپارتمان را ترک کنی و بروی در محوطه. می‌گویند آتش‌سوزی شده. می‌گویند خطر تو را تهدید می‌کند. کنجکاوی تو را صبح به پارکینگ می‌کشاند. باز با خودت محاسبه می‌کنی که چندماشین سوخته است. اما وقتی به محل حادثه می‌رسی، می‌بینی که فقط یک سطل آشغال، نیم‌سوز شده است. یعنی آنقدر سوخته که هنوز می‌شود از آن استفاده کرد. آن‌وقت آن‌همه پلیس، ماشین‌آتش‌نشانی و سر‌و‌صدا. درست شش‌ماه بعد از این حادثه خنده‌دار، حادثه خنده‌دار دیگری را دیدم. از جلو چهارراهی رد می‌شدم که دیدم تعداد زیادی ماشین پلیس و آتش‌نشانی سوت می‌زنند و پشت‌هم ایستاده‌اند. این‌بار جایی آتش نگرفته بود. وقتی علت را پرسیدم گفتند که یک موتورسوار تصادف کرده است. با اینکه آن حادثه قبلی یادم نرفته بود، حدس زدم که احتمالا بلایی سر موتورسوار آمده است. اما او صحیح و سالم بود. فقط یکی از چراغ‌های موتور شکسته بود. اصلا موتور با ماشین برخورد نکرده بود. فقط دوتایی ترمز کرده بودند و موتور خورده بود زمین. مردم اما چنان با تعجب به حادثه نگاه می‌کردند که انگار به فعال‌شدن یک آتش‌فشان خاموش و غیرفعال نگاه می‌کنند. انگار تصادف‌کردن اینجا خیلی عادی نیست. این روزها با خودم تمرین می‌کنم که از دیدن چندماشین پلیس و آتش‌نشانی نگران نشوم. چون ممکن است اینجا بابت نیم‌سوز‌شدن یک سطل‌زباله، کلی آدم بسیج شود. یا خط‌خطی‌شدن باک یک موتور، شهر را آماده‌باش کند.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.