|

آینه

ایران یادداشت رسم دشنام‌گویی آفرین چیت‌ساز برای اولین‌بار ارگان‌های رسمی جریان مخالف دولت سنت توهین به رییس‌جمهوری را پایه نهادند. باب اهانت و استهزا علیه چهره منتخب ملت بعد از آن گشوده شد که روحانی در نشست بزرگ اقتصاددانان با استناد به سه اصل مهم قانون‌اساسی (اصل6، 59 و 177) اظهار عقیده کرد که برای گشودن گره مسایل بزرگ می‌توان به همه‌پرسی روی آورد. اگر تا پیش از این، شبکه رسانه‌ای تندروها از ابزار شایعه یا حاشیه‌سازی برای تضعیف سازمان دولت بهره می‌گرفت، اکنون تاکتیک زشت هجو و اهانت را در دستور کار قرار داده است. مطالب موهنی که بعد از پیشنهاد همه‌پرسی روحانی بر جراید تندروها نقش بست، بوی ناخوش یک تغییر در اردوی مخالفان دولت را به مشام می‌رساند. حریم‌شکنی اخیر شبکه مخالفان بیش از هرچیز خاطره روزهای خرداد92 را در ذهن‌ها زنده کرد یعنی زمانی که آنها برای متوقف‌کردن آهنگ مبارزه انتخاباتی روحانی به ترفندهایی از جنس ترور شخصیت روی آوردند... . جریان افراطی مخالف دولت، از آن‌روز تاکنون سودای رادیکالیزه‌کردن فضای سیاسی را در سر پرورانده است. چنان‌که ذکر شد آنها در مرحله‌ای این سودای خود را با پمپاژ شایعه و دروغ در فضای سیاسی و اقتصادی پیش بردند و اکنون نیز با نمایش مدل‌های دیگری از رفتار پرخاشگرانه و اهانت‌آلود دنبال می‌کنند. با این‌همه، دولت روحانی از ابتدا نقشه مخالفانش را خوانده بود و با پیش‌بینی اینکه ممکن است شاخه افراطی یک جریان به التهاب‌آفرینی و ایجاد تنش در فضای سیاسی روی آورد از ابتدا اعلام کرد که خط قرمز خود را «آرامش و تفاهم» به‌ویژه میان قوای سه‌گانه قرار داده است... . رد پای حکایت سرخوردگی تندروها از تنش‌آفرینی میان سه‌قوه را می‌توانید در حوادث اخیر مجلس و دولت مشاهده کنید. آنها دقیقا هنگامی زبان به طعنه و توهین علیه دولت گشودند که نمایندگان مجلس و مدیران دولت توانستند یکی از سوژه‌های اختلاف در روابط فی‌مابین را خنثی کنند... نباید در این واقعیت تردید داشت که توسل جریان تندروها به تاکتیک پرخاشگری و اهانت، نشانه‌ای از استیصال آنها در میدان مبارزه با گفتمان اعتدالی دولت است... در روزهای آینده باید نظاره‌گر آغاز فصل جدید انزوای این جریان در گستره تاریخ سیاسی ایران باشیم.

اعتماد یادداشت حفظ میراث فرهنگی با کدام قانون وحید معتمدنژاد: این روزها میراث فرهنگی و قوانین مربوط به آن، دو سر طنابی شدند که مجلس و دولت با استناد به آن وزن‌کشی کرده و فرهنگ کهن و دیرین این سرزمین را در معرض آسیب‌های جدی قرار می‌دهند. همگان و به‌ویژه مجلسیان قانونگذار خوب می‌دانند زمانی که قانونی در مورد هر پدیده اجتماعی یا آثاری از فرهنگ کشوری وضع و قابل اجرا می‌شود همه ملزم به رعایت آن قوانین بوده و اماواگری هم بر آن مترتب نیست، خواه به‌نفع و خواه به ضرر بدنه اجتماع یا جناح و دسته‌بندی خاصی باشد. اینگونه ادبیات گرچه سال‌هاست در بازی و کشمکش‌های سیاسی مرسوم است و دود آن به چشم فرهنگ و آثار فرهنگی ایران می‌رود ولی از چشم افراد جامعه ایرانی که همیشه دغدغه فرهنگ و عدم آلودگی آن به سیاست را داشته، به دور نیست و آشکارا از دریچه آگاهی‌های روزمره و نیازمند به دانستن‌های اجتماعی به آن نگریسته می‌شود که این خود رمز پایداری فرهنگ و عناصر فرهنگی قوم‌واقوامی است که سلسله‌وار تاریخ این سرزمین را به غنای همه‌جانبه رسانده‌اند. اینکه هرروز از اطراف و اکناف ایران خبر از نابودی، ویرانی و تخریب آثار تاریخی می‌رسد، موضوع آسانی نیست که بتوان به سهولت از کنار آن گذشت و با فراغ خاطر دست رو دست گذاشت که هرچه خواهند بر فرهنگ این دیار آورده و دگرگونی فرهنگی را سبب شوند یا از طرفی دیگر با استعفا- چه در قالب سیاست و سلامت- راه را بر اعمال نظریه‌های غیرعلمی و تخصصی بگشایند....

کیهان سرمقاله بی او چه سود... .؟ حسین شریعتمداری: ‌... . امروز، فقط نیم‌نگاهی گذرا به رخدادهایی که در جای‌جای جهان جریان دارد کمترین تردیدی باقی نمی‌گذارد که «عصر خمینی» بازگشت دوباره به «عصر رسول خدا(ص)» است و پیش‌بینی امام راحل ما که اسلام سنگرهای کلیدی جهان را فتح خواهد کرد، در حال وقوع است؛ عراق، لبنان، فلسطین، افغانستان، مصر، تونس، لیبی و امروزه عربستان و... همین دیروز رهبر معظم انقلاب در دیدار پرشور مردم قم با ایشان، بر این واقعیت که به وضوح قابل دیدن است- و شاید در پاسخ کسانی که به آرمان‌های بلند انقلاب توجه کمتری دارند- تاکید فرمودند که؛ «به فضل الهی راه پرافتخار تحقق آرمان‌ها ادامه می‌یابد و جوانان کشور روزی را خواهند دید که دشمنان گردنکش و ظالم در مقابل آنها مجبور به خضوع شوند». و این قصه سر دراز دارد... .

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.