|

عالمی رسما بار مسوولیت را از دوش مسوولان برداشت

پوریا عالمی

مدیر روابط‌عمومی اورژانس تهران خودش را انداخت جلو آمبولانس و گفت: «تکنیسین‌های اورژانس تهران موفق شدند به طرز معجزه‌آسایی یک مصدوم را که روی خط مترو سقوط کرده بود از زیر چرخ‌های مترو نجات دهند.»

حق هم دارند. نه که تا الان و در این چندسال اورژانس و آتش‌نشانی به‌جای اینکه به ما کمک کنند ما باید بهشان کمک می‌کردیم، مثلا باید سه‌دقیقه بیشتر می‌توانستیم هنگام آتش‌سوزی لبه پنجره خودمان را نگه داریم تا از سوی دانشمندان متهم به «ناتوانی در استقرار مستحکم خود لب پنجره حین آتش‌سوزی» نشویم. خلاصه حالا که اورژانس تهران توانسته یک‌نفر را نجات دهد، خودشان هم باورشان نشده و معتقدند این اتفاق «به‌طرز معجزه‌آسایی» افتاده است. یعنی چی؟ یعنی اگر واقعا دست ما بود، کار تمام بود. الان ممکن است فکر کنید آمبولانس‌چی با اورژانس و آتش‌نشانی و شهرداری و دولت و مسوولان و مدیران و نمایندگان و کی‌وکی پدرکشتگی دارد. ولی واقعا ما پدرکشتگی نداریم. ما فقط می‌گوییم آقا ما نمی‌گوییم وزیر اقتصاد ژاپن به‌خاطر تخلف مالی زیردستش هاراگیری کند، ما فقط می‌گوییم شمشیر هاراگیری را به صورت نمادین هم شده بزنید به دیوار. حالا هم واقعا، رسما، عُرفا، عمیقا، قلبا، درونا، ذاتا، بالاغیرتا، انصافا و حقیقتا می‌خواهیم از اورژانس تهران تشکر و تقدیر کنیم که خودشان می‌دانند جریان چیست و به معجزه‌آسابودن اقدام صورت‌گرفته معترف هستند. چرا تقدیر می‌کنیم؟ چون تا الان اینجا اینطوری بوده که باد می‌آمده می‌گفتند ما هوای کثیف تهران را تمیز کردیم، دلار می‌رفته بالا، می‌گفتند ما رونق اقتصادی ایجاد کردیم، هی قطعنامه می‌دادند و می‌گفتند ما رویشان تاثیر گذاشتیم. والا اینطوری بوده. یعنی طرف توپ می‌خورد به پاش می‌رود توی گل، شروع می‌کند لباس‌هایش را درمی‌آورد و شادی پس از گل می‌کند، انگار خودش گل زده. بابا معجزه‌آسایانه توپ رفته تو دروازه. ما باشیم محترمانه برمی‌گردیم سر زمین خودمان و خدا را شکر می‌کنیم. چون مطمئنیم اگر به ما بود، توپ نه‌تنها گل نمی‌شد که حتما جلو چشم همه لایی می‌خوردیم و توپ از این ورمان رد می‌شد و از آن‌ور می‌آمد بیرون و مردم دست می‌گرفتند و می‌گفتند لایی‌خورها. خلاصه، ما الان معلوم نشد پنبه کی را زدیم. درستش هم همین است. آدم یک‌طوری پنبه بزند که معلوم نباشد مال کی را زده. یعنی اصولا باید یک‌طوری زد که جاش نماند. حالا واقعا ما رسما می‌خواهیم از اورژانس تهران، مترو تهران، آتش‌نشانی تهران، شهرداری تهران، بقالی تهران، علاءالدین تهران، هدایتی تهران، انصاری تهران، زنجانی تهران، انحرافی تهران، دوربرگردان تهران، زیر پل پارک‌وی تهران، چهارراه شاپور تهران، میدان پاستور تهران و باقی جاها و مسوولان و... تهران تشکر و تقدیر کنیم که توانستند معجزه‌آسا جان یک‌نفر را نجات بدهند، اما متمدنانه و شریفانه گفتند کار ما نبوده و فقط توپ به پایمان خورده. حالا چرا ما اینقدر روی این موضوع اصرار داریم؟ به جان عالمی به‌خاطر خود مسوولان شهری است. چون اگر بگویند کار ما بوده، دوباره مردم توقعشان می‌رود بالا و فکر می‌کنند دفعه بعد که مساله‌ای پیش آمد، مسوولان باید از پسش برمی‌آمده‌اند. ولی الان که متوجه شدند قضیه قضاقدری بوده، توقعی هم از مسوولان ندارند. پس ما جای مسوولان باشیم، انصافا از آمبولانس‌چی تقدیر می‌کنیم و حتما سر صف بهش جایزه می‌دهیم که بار مسوولیت را از روی دوش ما برداشته است. والا.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.