ببر سیبری و کمپینهای محیطزیستی پرطرفدار
سعید برآبادی: «کمپین حمایت از ببر سیبری در باغوحش ارم» نوپا نیست اما هنوز نتوانسته بیشتر از 300عضو داشته باشد، برعکس آن کمپینهای «تحریم باغوحش ارم» با هزارو334لایک و «اعتراض به شرایط نگهداری حیوانات باغوحش ارم» با هزارو809لایک در شرایط بهتری هستند اگرچه دیرتر راه افتادهاند اما گردانندگانشان میگویند، توقع این همه شوروعلاقه را از طرف هوادارانشان نداشتهاند. مطالب منتشرشده در این کمپینها، همگی حولمحور محیطزیست حرکت میکنند؛ درخواست توقف سگکشی در محدوده شهرها، استفاده کمتر از کیسههای زباله، تشویق سیرکها به ممنوعیت استفاده از حیوانات حیاتوحش، تشویق برای تفکیک زباله و گاه هم انتشار عکسها، فیلمها و مدیاهایی که حاوی هشدارهای محیطزیستی هستند. مدیر «کمپین حمایت از ببر سیبری در باغوحش ارم» به «شرق» میگوید: «عموم اخبار کمپینهای محیطزیستی از سایتها و منابع خبری معتبر کپی شده و با هدف دردسترسعموم قرارگرفتن، روی شبکههای اجتماعی بازنشر میشود.» او به اعتراضهای پیاپی در مورد وضعیت ببر باقی مانده در باغوحش ارم اشاره میکند و این خواسته که ببر سیبری تا نمرده است، باید به زادگاهش برگردد: «این حیوان جز اینکه در یکمبادله سیاسی دولت قبلی قرار گرفته، هیچگناه دیگری ندارد؛ نه با آن میشود گونهای را از انقراض نجات داد و نه میشود امیدوار بود گونهای ازبینرفته در ایران دوباره پا بگیرد.» یکی از کاربران اصلی کمپین «اعتراض به شرایط نگهداری حیوانات باغوحشارم» هم درباره کمپینهای محیطزیستی شبکههای اجتماعی اینطور توضیح میدهد: «پیامهای ما در دیگر شبکههای اجتماعی مدام بازنشر میشوند و فکر میکنم این بهدلیل علاقه مردم به مسایل محیطزیستی باشد. این سادهترین حق ماست که مراقب باشیم اطرافمان، محیط زندگی فرزندانمان، هوا و آبی که در اختیار داریم و دیگر نعمتهای انسانی که در اختیار ما قرار گرفتهاند، پاک و سالم بمانند.» او درباره انگیزه حضور کاربران شبکههای اجتماعی در کمپینهای محیطزیستی میگوید: «هرحیوانی که خداوند به او حقحیات داده باید مورد توجه و حمایت انسان باشد، ما به زیستگاههای آنها وارد شدهایم، ما جنگلهایشان را آسفالت کردهایم و خانههایشان خراب شده است، ما آنها را از کشوری به کشور دیگر جابهجا میکنیم بیآنکه حواسمان باشد چه بلایی سر آنها میآید.» باغوحش ارم به دلایل مختلف، یکی از کلیدواژههای اصلی یافتن کمپینهای محیطزیستی در فیسبوک است. یککاوشگر محیطزیستی از آغاز کمپین «تحریم باغوحش ارم» در چهارسال پیش میگوید: «وقتی خبر انتقال ببر سیبری به باغوحش ارم منتشر شد، انجمنهای محیطزیستی به دولتدهم نامه نوشتند، به سازمان محیطزیست، نامه نوشتند و درخواست کردند جلو این کار گرفته شود، متاسفانه نشد و عواقبش را هم دیدیم. درست از شبی که اولین ببر سیبری در این باغوحش تلف شد، ما فعالیتمان را آغاز کردیم و حالا نزدیک به هزارو300نفر عضو و همراه داریم.» با وجود تعداد کم طرفداران اینگونه صفحات، بازهم فعالان اجتماعی محیطزیستی خوشبینانه فکر میکنند. هیچ عاملی تا به حال باعث نشده مردم از توجه به محیطزیست غافل شوند و به همین خاطر است که کمپینهای محیطزیستی، جزو فعالترین کمپینها در شبکههای اجتماعی هستند: «درست است که مردم ما امروز در مشکلات اقتصادی زیادی هستند و شاید حتی وقت نکنند سرشان را بخارانند، اما اصلا نسبت به مرگ حیوانات بیتفاوت نیستند. این مردم بودند که به شهرداریها برای کشتن سگها هشدار دادند، در تهران شما با موشهای مزاحم مواجه هستید، خب این را باید از طریق مطالبات مردم حل کرد.» شاید بشود اینطور گفت که حالا گرهخوردگی سرنوشت ایرانیها به محیطزیست، به یک فرهنگ بدل شده و فعالیتهای اینترنتی و کمپینی در این مسیر، تاثیری غیرقابلانکار داشتهاند.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.