|

گلایه‌های ملی‌پوشان والیبال ساحلی ادامه دارد

عذاب همگروهی با اسراییل

شرق: گلایه پشت گلایه. ناملایمتی‌ها و کم‌توجهی‌های مسوولان ورزش این‌بار صبر والیبالیست‌های ساحلی را لبریز کرده. صداهایشان از پشت تلفن هم آنقدر خسته است که بی‌انگیزگی در درونشان موج می‌زند. یکی از هزارو200دلار پاداش ناچیزی که برای نایب‌قهرمانی تاریخی‌شان در بازی‌های آسیایی ساحلی 2014 گرفته‌اند شکایت می‌کند، دیگری از بی‌تفاوتی مسوولان در مقابل حرکت انسان‌دوستانه آنها به‌خاطر مسابقه‌ندادن با تیم اسراییل. والیبال ساحلی ایران در حالی بعد از گذشت دوسال پرتنش می‌رفت تا دوباره احیا شود که حالا به‌زعم اهالی این رشته باز هم به وضعیت رهاشده قبل خود برگشته و فرقی نکرده است. خودشان فکر می‌کردند شاید کسب عنوان دومی مهم‌ترین رویداد ورزشی قاره کهن و اولین حضور تیم‌ملی در تور لیگ جهانی بهانه‌ای باشد تا به آنها هم مثل والیبالیست‌های سالنی بها دهند اما رفتارها به‌قدری سرد بوده که حتی از یک تماس تلفنی رییس فدراسیون که جنبه قدردانی هم داشته باشد دریغ شده‌اند. تیم‌ملی والیبال ساحلی کشورمان بعد از افتخارآفرینی در بازی‌های آسیایی تایلند، بلافاصله عازم آفریقای‌جنوبی شد تا برای نخستین‌بار حضور در آوردگاه معتبری چون تور جهانی را تجربه کند. ساحلی‌بازان ایران که انگیزه زیادی داشتند تا در اولین حضورشان در این مسابقات به جمع هشت تیم برتر رقابت‌ها هم راه پیدا کنند اما در مرحله مقدماتی به دلیل رویاروشدن با تیم اسراییل از ادامه رقابت‌ها امتناع کردند و شانس صعود به مرحله بعدی را از دست دادند. بهمن سالمی، ملی‌پوش این تیم می‌گوید: «ما به‌خاطر آرمان‌های کشورمان با تیم اسراییل مسابقه ندادیم. صدسال دیگر هم با آنها بازی نمی‌کنیم اما این رسمش نیست که مسوولان اینقدر با ما نامهربانانه برخورد کنند. کسی به استقبالمان در فرودگاه نیامد که هیچ، حتی آقای داورزنی، رییس فدراسیون هم یک تماس تلفنی با ما نگرفتند که به‌نوعی از این کارمان قدردانی کنند. از آفریقا که آمدیم دیگر انگیزه‌ای برای ادامه‌دادن نداریم. نه از نظر مالی ساپورت می‌شویم و نه خبری از ما می‌گیرند. یک‌سال‌ونیم است که عضو تیم‌ملی هستم و تمام وقتم را برای ورزش گذاشتم. حقوقی از فدراسیون نمی‌گیرم و منبع درآمدی هم ندارم، ضمن اینکه دانشجو هم هستم. قبل از بازی‌های آسیایی ساحلی، تیم والیبال سالنی شهرداری ارومیه پیشنهاد داد که با قرارداد 50میلیونی برایشان در لیگ دسته‌یک بازی کنم اما فدراسیون مانع شد و چون من بازیکن اول ایران در تیم‌ملی ساحلی بودم اجازه ندادند به‌خاطر بازی‌های ساحلی تایلند برای آنها بازی کنم. از آقای داورزنی می‌خواهم به اوضاع ما رسیدگی کنند چون چیزی تا المپیک 2016 ریو نمانده. حداقل‌‌کاری که باید بکنیم این است که جواز حضور در این بازی‌ها را بگیریم.» صابر هوشمند، عضو دوم تیم‌ملی والیبال ساحلی هم گلایه‌های سالمی را می‌کند. اما ظاهرا شرایط بهتری پیش‌روی او قرار دارد و وعده و وعید‌هایی از مسوولان شهرش شنیده است. «از سال 89 عضو تیم‌ملی هستم تازه الان که در بازی‌های ساحلی مقام آوردیم، صندوق حمایت از ورزشکاران و قهرمانان وزارت ورزش می‌خواهد ماهانه حقوقی را برایمان در نظر بگیرد. تنها پاداشی که برای تلاش‌های شبانه‌روزی‌مان گرفتیم، هزارو200دلار بوده که بعد از بازی‌های آسیایی ساحلی داده‌اند. تنها منبع درآمدی که می‌توانیم داشته باشیم رقابت‌های لیگ است. با تمام کمبودها دارم در این سرما در شمال تمرین می‌کنم که بتوانم خود را برای لیگ که به‌زودی قرار است در کیش برگزار شود آماده می‌کنم. البته چندوقت پیش امام‌جمعه و شهردار رودسر که برای تبریک به منزلمان آمدند، قول دادند از سال آینده مرا به استخدام شهرداری شهر خودم دربیاورند. خوشبختانه آنها معتقد بودند که یک ورزشکار ملی نباید بیکار و بلاتکلیف باشد.» حمید موحدی، سرمربی ساحلی‌بازان ملی‌پوش ایران است که اوضاع او هم چندان فرقی با شاگردانش ندارد و بدون هیچ مزدی برای این تیم کار می‌کند. او به «شرق» می‌گوید: «ما در کل با یک ماه تمرین گسسته با کمترین منابع مالی حتی پرداخت هزینه‌های شخصی برای بازی‌های ساحلی آماده شدیم و توانستیم آن نتیجه را بگیریم. با وجود این شرایط توانستیم به تور جهانی راه پیدا کنیم و رقیب بهترین‌های دنیا شویم. متاسفانه همگروه‌شدن اسراییل با ما از همان ابتدا ذهن بچه‌ها را به هم ریخت و از ابتدا معلوم بود که نمی‌توانیم صعود کنیم. اما با این حال نروژ تیم نهم دنیا را بردیم و از اسپانیا تیم پنجم جهان هم با اختلاف بسیار نزدیک شکست خوردیم. متاسفانه شرایط روحی تیم خوب نیست و همه از کم‌توجهی فدراسیون ناراحت هستند. من به‌سختی تیم را تا همین جای کار نگه داشتم که با این شرایط کار کنند. ما بنا به درخواست خود آقای داورزین که می‌خواستند این رشته دوباره احیا شود کار را شروع کردیم اما تا این لحظه حمایتی ندیده‌ایم. فعلا کار را متوقف کردیم. این در حالی است که تورهای آسیایی و جهانی از سال آینده آغاز می‌شود و ما باید برای کسب سهمیه المپیک حضور فعال در آنها داشته باشیم تا بتوانیم امتیاز لازم را کسب کنیم. قطعا اگر حمایت شویم با این پتانسیل خوبی که داریم، می‌توانیم خودمان را در المپیک 2016 ریو ببینیم.»

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.