با وجود تعطیلی ۳۰درصدی واحدهای تولیدی
با وجود تعطیلی 30درصدی واحدهای تولیدی هر دقیقه بیشاز یک نفر به بازار کار اضافه میشود
شرق: روز گذشته خبری منتشر شد که هر دقیقه بهطور میانگین بیشاز یک نفر به بازار کار اضافه میشود. مسلمخانی، مشاور وزیرتعاون، کار و رفاه اجتماعی در گفتوگو با تسنیم، میگوید: معمولا این افراد تحصیلکرده دانشگاهی هستند و باید برنامهریزی سیستمی و یکپارچه داشته باشیم و بهویژه شبکهبانکی باید هوشمندانه تلاش کند. او همچنین میافزاید: باید فرصتهای برابر اشتغال ایجاد شود و شانس دسترسی افراد به مشاغل متناسب با تخصص آنها باشد و رانت شغلی مثبت یا منفی نداشته باشیم که در حقوق کار و در سطح بینالملل روی آن تاکید میشود. همزمان با این اظهارنظر حسیناحمدیزاده رییس هیاتمدیره انجمن صنفی کانون عالی کارفرمایی ایران خبر میدهد:«در سال جاری 30درصد از واحدهای تولیدی در کشور تعطیل شدند.» زهراکاظمی، کارشناس بازار کار در واکنش به این اظهارت در گفتوگو با «شرق» میگوید: «آمارهای رسمی بازار کسب و کار گویای وضعیت واقعی این بازار نیستند. بنابر آمار رسمی کشور جمعیت فعال کشور از سال85 تا امروز بر 23میلیون نفر ثابت مانده است درحالی که در این سالها با ورود پیک جمعیتی متولدین دهه60، باید به میزان قابلتوجهی به این تعداد اضافه شده باشد.» وی با اشاره به وضعیت بد اقتصاد ایران از سال87 و ازبینرفتن بسیاری از فرصتهای شغلی ادامه داد: «در این سالها تعداد کارفرمایان ایرانی نسبت به گذشته به کمتر از نصف تقلیل یافته است. همچنین بسیاری از بازاریان و مغازهداران که در این سالها مجبور به تعطیلی کسب و کارشان شدند نیز از بازار کار ایران خارج شدند.» او همچنین با نگرانکنندهخواندن آمار اضافهشدن بیش از یک نفر به بازار کار در هر دقیقه میافزاید: «رقم واقعی این آمار بیشتر از آمار اعلامی است. در آمار بیکاری، خبری از بیکاری پنهان که بخش بزرگی از جامعه را فراگرفته نیست؛ برای مثال میتوان به نرخ مشارکت زنان اشاره کرد. این نرخ در سال85 حدود 13درصد بوده و در سال90 به 7/11درصد رسیده است. این کاهش اما خود را در آمار رسمی نشان نمیدهد چرا که در نظام آماری ما خانهداری زن بهعنوان یک شغل پذیرفته شده است. از لحاظ تعاریف علمی بیکار کسی است که در جستوجوی کار باشد اما واقعیت این است که بسیاری از زنان ما نه از روی خواسته که از روی ناامیدی از پیداکردن شغل مناسب، خانهداری را انتخاب کردهاند. از طرف دیگر در سال75 براساس آمار 82درصد زنان با تحصیلات دانشگاهی و 35درصد زنان با تحصیلات متوسطه، جذب بازار کار میشدند. این آمار در سال90 به 35درصد زنان با تحصیلات عالیه و 29درصد با تحصیلات متوسطه رسید؛ یعنی در آن سالها یک زن با تحصیل در دانشگاه میتوانست تا حد زیادی مطمئن باشد که جذب بازار کار میشود و خانهداری برای آن زن یک انتخاب بود اما امروز تحصیلات، چندان نقشی در امید به یافتن شغل ندارد.» وی تاکید میکند چنانچه آمار بیکاری پنهان لحاظ شود این آمار خیلی بیشتر به وضعیت واقعی بازار کسب و کار ایران نزدیک میشود. کریمی در ادامه نقش دانشگاهها را در جلوگیری از افزایش آمار جمعیت فعال جدی میداند: «از سال85 تا سال90 بیشاز دومیلیوننفر به آمار دانشجویان کشور اضافه شده است. تعداد دانشجویان دانشگاه پیام نور در یک سال ششبرابر و در سال بعد آن دو برابر شد. در حال حاضر برای مثال در دانشگاه مشهد و در گرایشهای مختلف رشتههایی مانند زمینشناسی مجموعا سالانه تا 100دانشجوی دکترا گرفته میشود. اضافهشدن این جمعیت به دانشجویان کشور با وجود کیفیت وحشتناک ضعیف دانشگاههای ما، نه برای بالابردن سطح علمی نیروی کار که سیاستی است برای معطل نگاهداشتن جوانان در مقاطع پایینتر.» وی با اشاره به اینکه موفقیت دولت در این سیاست چندان دوام نخواهد آورد و این نیروی انسانی به هر حال پس از چند سال وارد جامعه خواهد شد، میافزاید: «در حال حاضر بار این نیروی بیکار بر دوش خانوادههاست. علت اصلی آمار بالای خشونت خانوادگی و سرریزشدن ظرفیت زندانهای کشور همین بیکاری و معطلی جوانهاست که باید برای آن چارهای جدی اندیشیده شود.»
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.