|

3 ایرانی در زادگاه و زادروز مسیح

غلامرضا امامی

و عیسی چون در بیت‌لحم زاییده شد ناگاه مجوسی چند از ناحیه مشرق به اورشلیم ‌آمده، گفتند: کجاست آن مولود؟ زانکه ما ستاره او را در طرف مشرق دیده‌ایم... . «انجیل‌متی» ما را با مسیح پیامبر(مهر) پیوندی دیرینه و دیرپاست. در درازنای تاریخ از پس سد ستبر زمان، سیمای مقدس مریم را می‌نگریم؛ چهره‌ای به پاکی شبنم و به بلندای آسمان، تنها و غمگین کنار تنه‌درخت نخل خشکیده‌ای ایستاده است. در کتاب آسمانی ما، قرآن، سوره‌ای است به نام مریم و بارها این بانوی پاک، چهره آسمانی‌اش در این کتاب پاک نقش بسته است. حضرت زرتشت تولد مسیح را بشارت داده بود. سالیان بسیاری است... قرن‌هاست که نقش آن سه‌ایرانی پاکنهاد در تالار مرکزی زادگاه مسیح - کلیسای بیت‌اللحم - دل و دیده از زایران و بینندگان می‌رباید... این سه‌ایرانی که شلوار و جامه‌ای ایرانی بر تن دارند و کلاهی نوک‌برگشته بر سر... بر سردر کلیسا با مهره‌های سنگی رنگی به روزگاران جاودان مانده‌اند: خسرودوم که فلسطین را تسخیر کرد و تمامی یادگاران کهن را نابود کرد، از انهدام این اثر تاریخی ایرانی چشم پوشید... . آن سه‌ایرانی که حاکم زمانه، فرمان قتلشان را صادر کرد، هدایای خویش را تقدیم مریم و نوزادش مسیح کردند و شبانه به‌سوی ایران بازگشتند. بنابر تحقیق دانشور ایران‌شناس فرزانه، استاد فرانکو اومتو این سه‌نفر در ساوه درگذشتند... . مزار آنان را به سال1271 مارکوپولو زیارت کرد و نیز تا سال1288 (زمان دیدار نماینده پاپ، جوانی مونته‌کوروینو) این بنای چهارگوش برپا بود، اما اکنون گویا آن بنا در زیر توده‌ای خاک پنهان شده و باستان‌شناسان ما می‌توانند از این گنجینه کهن رمزوراز بگشایند. ما را با مسیح و مسیحیان مهری دیرینه است... پیوندی پاک و پایدار، سال‌های بسیاری است که زادگاه و زاده‌شدن مسیح به هنرمندی و چیره‌دستی در همه خانه‌ها، روستاها و شهر‌های ایتالیا به نمایش درآمده و ساخته می‌شود؛ ماکتی که ایتالیایی‌ها آن را «پره‌سپه» می‌نامند... . من بیش از 30سال در ایتالیا زیسته‌ام، این شاهکارهای شگفت را که به برکت ایمان و به شور و به شوق عشق پدید آمده، بسیار دیده‌ام. در زادروز آن پیامبر مهر و مدارا، زندگی دوهزارسال پیش در زادگاهش «بیت‌اللحم» آنچنان به زیبایی شکل می‌گیرد که بیش از هرسروده و داستان و نغمه‌ای دل می‌لرزد و دیده از شوق و عشق می‌گرید، در این بازآفرینی‌ها، مردان پارسی، دستاری زیبا و رنگین بر سر دارند و هدیه‌هایی بر دست. کمتر کسی درمی‌یابد که این مردان با هاله و هیبتی شرقی، پدران ایرانی ما هستند که به پیشواز مسیح، این راه دراز را پیمودند. مسیح پیام‌آور آزادی، صلح، شادی و امید است. در آستانه سال نو میلادی از خدا می‌خواهیم که به نور پاک مسیح جهان روشن شود و شب ستم پایان گیرد. در زادگاه مسیح «فلسطین» هرروز کودکانی بی‌گناه، زنان و مردانی بی‌پناه در خون خویش می‌غلتند. از زمین و آسمان گلوله‌های ستم، جان بیگناهان را نشانه می‌گیرد. به نام دین، دخترکان به بردگی به‌نمایش گذاشته می‌شوند و چه‌بسیار سرها بریده بینی بی‌جرم و بی‌جنایت. مسیح جهان را به یاری ستم‌ستیزان فرامی‌خواند. مسیح می‌خواهد که در همه جهان جغد جنگ خاموش شود و کبوتر عشق و شادی و دوستی به پرواز درآید. قرن‌ها پیش پدران ما به شوق دیدار مسیح راه درازی را پیمودند و اکنون ما ایرانیان، فرزندان آنان که بسیاری‌مان مسلمانیم، برادرانه در کنار مسیحیان هم‌میهنمان قرن‌ها به آرامی و مهربانی زیسته‌ایم. از خدای مسیح می‌خواهیم که به مبارکی، درخت داد را پربار کند، گاممان را به راه او استوار دارد و نوید عشق را در دلمان سر دهد. از خرمای شادی، جانمان را شیرین کند و از چشمه گوارای آزادی و صلح و دادگری، جامی جهانیان را بنوشاند. ایمان بیاوریم که به گفته حافظ: فیض روح‌القدس ار باز مدد فرماید دگران هم بکنند آنچه «مسیحا» می‌کرد

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.