دبیرکل «انجمن اسلامی اصناف و بازار» در گفتوگو با «شرق»:
سنتی و غیرسنتی نداریم
طیبهسادات میرحسینی
شرایط جریان اصولگرایی پس از درگذشت آیتالله مهدویکنی، با انتخاب آیتالله موحدیکرمانی به دبیرکلی جامعه روحانیت مبارز وارد فاز تازهای شده است. در دوران زعامت آیتالله مهدوی کنی، برخی طیفهای جوانتر اصولگرا مورد انتقاد ایشان قرار میگرفتند چراکه عملکرد جمعی را برنمیتافتند. اینکه جانشین دبیرکل پیشین «جامعه روحانیت مبارز» با این طیف چه خواهد کرد و افراد باتجربهتر جناح راست، چه جایگاهی در تصمیمات آینده این جناح خواهند داشت، موضوع گفتوگوی «شرق» با احمد کریمیاصفهانی، دبیرکل «انجمن اسلامی اصناف و بازار» است.
وضعیت تشکلهای موسوم به راست سنتی بعد از رحلت آیتالله مهدویکنی را چگونه میبینید؟ انتخاب آیتالله موحدیکرمانی بهعنوان دبیرکل «جامعه روحانیت مبارز» چقدر شرایط را دستخوش تغییر میکند و طیف سنتی در این شرایط چه جایگاهی خواهد داشت؟ جبهه پیروان خط امام و رهبری و همه افرادی که از اصول مشترک اصولگرایی پیروی میکنند، در راستای رسیدن به وحدت تلاش کرده و جلسات متعددی دارند و همه ما با «جامعتین» توافق داریم. بنای اصولگرایی تکیه بر اشخاص و افراد نیست بلکه عملکرد را مدنظر قرار میدهند. مرحوم آیتالله مهدویکنی بهعنوان دبیرکل جامعه روحانیت مبارز، دارای شخصیت حقوقی بودند. بعد از ایشان نیز دبیرکل جدید در راستای منافع اصولگرایی عمل خواهد کرد. در جلسات جامعتین درباره محورهای اصلی اصولگرایی بحث و گفتوگو میشود. با توجه به مبانی اصلی، اصول ولایی ایجاب میکند که اصولگرایان از کسانی که در چارچوبهای مدنظر ما حرکت کرده و ارزشهای انقلاب اسلامی را ملاک عمل قرار داده و راه امام راحل را دنبال میکنند، حمایت کنند. اینها محورهای غالب گفتمان اصولگرایی است که امیدواریم اصولگرایان با تکیه بر این محورها در انتخابات آتی (هرچند از الان صحبت درباره آن خیلی زود است) پیروز باشند. اما درباره تعبیر «راست سنتی» باید بگویم از نظر بنده تقسیم اصولگرایان به سنتی و غیرسنتی یا هر تقسیمبندی دیگری درست نیست و یک اصولگرای واقعی باید با محوریت جامعتین و تبعیت از آهنگ ولایت حرکت کند. اما همین «جامعتین» بارها از عدم همراهی جریانات جوانتری که خود را اصولگرا میدانند، ابراز گله کردهاند و با وجود این، همانها در فهرستهای شما هم بودهاند. بههرحال عملکرد هر دولت در میزان وحدت جناحها تاثیرگذار است. مثلا عملکرد بد دولت نهم و دهم و شخص آقای احمدینژاد باعث شد که در انتخابات ریاستجمهوری آقای روحانی اکثریت آرا را کسب کند چراکه وجهه اصولگرایی آسیب دیده بود. پس باید انتظار داشت که عملکرد دولت فعلی نیز تاثیرات خود را بر جناحهای موجود در کشور داشته باشد. اگر وعدههایی که دولت روحانی داده محقق نشود، دلزدگی در کشور به وجود خواهد آمد. این دولت باید شایستهسالاری را مبنای کار خود قرار دهد تا مسایل دولت قبل تکرار نشود. در مورد مساله دانشگاهها شرایط به صورتی پیش میرود که ممکن است مشکلساز شود و حرفهایی که رییسجمهور در روز 16آذر مطرح کردند، بیشتر بوی لجاجت میدهد و به صلاح قوهمجریه نیست (اینکه روحانی گفتهاند فرهادی نیز راه فرجیدانا را ادامه خواهد داد). البته موضوع دولت و عملکرد آن، مورد سوال من نبود. درباره جبهه اصولگرایی و اینکه گفته شما درباره تبعیت از جامعتین، همیشه مصداق نداشته است سوال کردم. شما به دولت احمدینژاد اشاره کردید. تا سال90، این دولت مورد حمایت صددرصدی اصولگرایان بود یا نبود؟ در مورد رییس دولت نهم و دهم و حمایتهایی که برخی اصولگرایان شاید به اشتباه از وی به عمل آوردند باید گفت که احمدینژاد اصلا اصولگرا نبوده و نیست و حتی خود وی نیز به این مساله اعتراف کرده است. اصولگرایی و تبعیت از روحانیت و ولایت برای احمدینژاد همانند نردبان بود برای رسیدن به اهداف که این موضوع سابقه خود را از قبل نشان داده بود. وقتی احمدینژاد استاندار اردبیل بود، گفته بود که لازمه کار این است که از نردبان ولایت و روحانیت بالا رویم و بعد از اتمام کار پایین آمده و نردبان را بکشیم. وی قبل از اینها هم به اصول اصولگرایی و ولایت پایبند نبود و معتقد بود که دروغ باید آنقدر بزرگ باشد که حتی خانواده خود آدم هم باور و قبول کنند. درواقع احمدینژاد در تدارک قطبی بود که به خیلی از اهداف خود برسد و از اصولگرایی بهعنوان وسیله استفاده میکرد. پس چرا ششسال و در برخی طیفهای اصولگرا هشتسال، مورد حمایت کامل بود. همین نشاندهنده اشتباه در انتخاب تاکتیک و روش از سوی جناح شما نیست؟ آیا این بهدلیل استفاده از افراد شناختهنشده در فعالیت سیاسی و چربش طیف جوانتر نسبت به افراد شناختهشده و باتجربه نیست؟ برخی به اشتباه عملکرد وی را به پای اصولگرایی نوشتند. این نکته شما را میپذیرم که شاید وی در دوره اول مورد حمایت بود اما در دور بعدی اصلا اینگونه نبود. برای جریان اصولگرایی فقط عملکردی که بر مبنای تبعیت از ولایت باشد ملاک است نه خود شخص، حال هر کسی که میخواهد باشد. احمدینژاد از ما نبود و من به شخصه از ابتدا احمدینژاد را قبول نداشتم و در تمامی مصاحبهها وی را نقد کردم و گفتم که این شخص هیچ پایبندیای به اصول و مبانی اصولگرایی ندارد چرا که اصولگرای واقعی کسی است که در ملازمت و همراه با ولایت حرکت کند نه کندتر و نه تندتر. اینکه افراد ناشناخته، خود را اصولگرا میدانند باید بگویم عدهای در کشور به غلط نام اصولگرایی را یدک میکشند که این امر محکوم است. مثلا در جریان سخنرانی رییس مجلس شورای اسلامی در قم غائلهای به پا شد که ما آن را قبول نداریم و حتی رهبری از این حرکت ناراحت و آزرده شدند اما مرتکبین آن، خود را اصولگرا میدانند. شما تقسیمبندی میان اصولگرایان را قبول ندارید اما گاه حرفهایی از طرف برخی از آنها گفته میشود که حتی خود اصولگرایان آن را نمیپذیرند. این مساله از کجا ناشی شده است؟ در بین اصولگرایان اختلافنظر وجود دارد اما این اختلاف در فروعات است نه اصول. یعنی همه اصولگرایان از اصول مشترکی حمایت کرده و بر مبنای آن حرکت میکنند اما در برخی مسایل با هم اختلاف دارند. اما با وجود این اختلافات اصولگرایی در بین مردم جایگاه خاصی دارد چراکه این جناح بر تعهدات خود پایبند بوده است. الان مجلس نهم ما دارای اکثریت اصولگرایان است که بدون کمترین مشکلی کار میکنند.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.