|

گفت‌وگو با مردی که بعد از ۱۵سال اعتیاد درمان شد

شیشه همه‌چیز را از من گرفت

شرق: علیرضا مردی 47ساله است که 15سال در دام اعتیاد گرفتار بود و انواع مخدر از جمله مرفین، شیره، تریاک و شیشه را تجربه کرده است اما سرانجام تصمیم نهایی را گرفت و درمان شد. او در گفت‌وگو با «شرق» داستان زندگی‌اش را شرح داده است. اولین‌‌بار در چه سنی مواد‌‌ مصرف کردی؟ 20سالم بود. اتفاقی و تفریحی مصرف کردم. یکی از دوستان تعارف زد و من هم کشیدم و خوشم آمد اما به‌صورت مداوم نبود و حتی در دوران سربازی هم مصرف نمی‌کردم. بعد از سربازی وارد کار تولیدی شدم. فکر می‌کردم با مصرف تریاک انرژی می‌گیرم به همین دلیل مصرف را شروع کردم و وقتی تریاک را کنار گذاشتم سراغ شیشه رفتم. می‌گفتند شیشه اعتیاد ندارد به همین دلیل مصرف آن را شروع کردم. فکر می‌کردم شیشه به من انرژی می‌دهد تا کارم را انجام بدهم ولی در درازمدت دیدم فرسایش پیدا کرده‌ام. کارخانه و تعداد زیادی از کارگرانم را به این‌ خاطر از دست دادم. سال86 قراردادی دولتی داشتم اما به‌دلیل مصرف شیشه به مشکل خوردم و ورشکست شدم. زمانی که برای درمان اقدام کردم ورشکسته، کاملا نا‌امید و خشمگین بودم. خشمم تا حدی بود که می‌خواستم به آدم‌های زیادی آسیب بزنم. فکر می‌کردم تقصیر دیگران است که به این حال‌وروز افتاده‌ام ولی حالا که درمان شده‌ام، فهمیده‌ام ریشه مشکلات در خود من بود نه در دیگران. بدترین خاطره‌ای که از دوران مصرف داری، چیست؟ خاطرات خیلی بدی دارم نمی‌دانم کدامش را تعریف کنم. یادم است در توهم شیشه بودم و شرایط خیلی بدی داشتم. یکی، دودفعه پرخاش خیلی شدیدی به کارگران کردم و حتی همسرم را اذیت کردم، همسرم می‌گوید من چاقو زیر گلویش گذاشته بودم. شرایط بد برایم تا جایی پیش رفت که سه، چهار روز کارتن‌خواب شدم؛ چون نتوانستم درخانه بمانم به جنگل چیتگر رفتم. شب‌ها تا صبح بیدار بودم و روز می‌خوابیدم. اینها همه خاطرات بدی است که از دوران مصرف دارم. چه توهماتی در دوران مصرف شیشه داشتی؟ گاهی خودم را در راس یک‌چیزی می‌دیدم، مثلا در رابطه با کارم، خودم را یک‌غول اقتصادی می‌دیدم. وقتی کسی شیشه مصرف می‌کند تخیلی که دارد، تشدید می‌شود. چه شد تصمیم به درمان گرفتی؟ به خودم آمدم و دیدم همه‌چیزم را از دست داده‌ام؛ اعتبار، موقعیت اقتصادی‌ام و...، کالایی که من تولید می‌کنم تک‌محصولی است و هنوز هم رقیبی در ایران ندارد و رقیبم کالاهای خارجی است. با این کارهایم سه، چهارسال بازار را رها کردم و این کالا را از خارج کشور وارد کردند. در این مدت همسرم آزار دید. پسرم به او می‌گفت بابا را نفرستید مدرسه دنبال من و در نهایت به نقطه سخت اقتصادی رسیدم و همه‌چیزم به جز مغازه‌ام را از دست دادم. خدا را شکر دوباره سرپا شدم. بعد از آنکه به نقطه آخر ناامیدی و ترس ناشی از آن رسیده بودم به‌خاطر همسر و فرزندانم به کنگره60 رفتم و تصمیم به درمان گرفتم. پیشنهادت به آنهایی که الان مصرف‌کننده هستند، چیست؟ پیشنهاد من به مصرف‌کننده‌ها این است که به علم و آگاهی و دانایی برسند تا شناختی از درون خودشان به دست بیاورند و بتوانند علت این را که مواد مصرف می‌کنند در درون خودشان پیدا کنند. اگر این علت را بیابند دیگر مواد مصرف نمی‌کنند بلکه دنبال رشد و تجربه‌های زیبا می‌روند. من تا قبل از درمان چون روشنایی را تجربه نکرده بودم در تاریکی زندگی می‌کردم، اما امروز یاد گرفته‌ام چطور از تاریکی‌ها عبور کنم و به روشنایی که علم و آگاهی است، برسم. وقتی در روشنایی حرکت می‌کنم تجربیاتم عوض می‌شود. در نهایت پیشنهادم این است که برای یک‌بار هم که شده نحوه تفکر و نگرش‌شان را عوض کنند.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.