|

روایت زنان «ایزدی» از روزهای بردگی جنسی در اسارت «داعش»

فرار از جهنم

زنان اقلیت «ایزدی» عراق اسیر در دست گروه‌های تروریستی «داعش» باید به عقد اعضای این گروه در بیایند، اما آنان سرنوشت دیگری را برای خود رقم می‌زنند؛ خودکشی. به گزارش دویچه‌وله، در آخرین گزارش سازمان عفو بین‌الملل آمده است که بسیاری از دختران اقلیت «ایزدی» عراق که برای بردگی جنسی به اسارت نیروهای تروریستی درآمده‌اند، دست به خودکشی زده‌اند و ده‌ها نفر نیز فروخته یا موفق به فرار شده‌اند. اما مردان این اقلیت نیز سرنوشتی بهتر ندارند، آنان نیز یا کشته‌شدند یا مجبورشدند دین دیگری را انتخاب کنند. «داعش» به «ایزدی»‌ها، یهودی‌ها و مسیحی‌ها به مثابه افرادی فاقد حقوق می‌نگرد. «داعش» این افراد را «عابدان‌شیطان» دانسته و به نیروهای خود اجازه می‌دهد که آنها را کشته یا به بردگی گرفته و مورد سوءاستفاده قرار دهند. در این گزارش که در گفت‌وگو با 40شاهد عینی انجام شده، آمده است که زن‌ها نیز اغلب یا به‌عنوان غنیمت جنگی اسیر یا به‌عنوان برده جنسی فروخته شدند، اما حدود ۳۰۰زن و کودک موفق شدند، از چنگ «داعش» فرار کنند. «دوناتلا رورا»، مشاور ارشد عفو بین‌المللی در امور بحران‌ در این گزارش گفت: تعداد زیادی از دخترانی که قربانی‌ بردگی جنسی به دست اعضای «داعش» شده‌اند بین 14تا 15سال سن دارند یا حتی کمتر. «جیلان» که یکی از دختران «ایزدی»است وقتی به اسارت «داعش» در آمد، ۱۹ساله بود؛ داستان مرگ او توسط دختر دیگری روایت می‌شود. «لونا» ۱۰ساله درباره دوست خود می‌گوید: «ما ۲۱دختر بودیم که در یک‌اتاق نگه‌داری می‌شدیم. دو تا از دخترها خیلی جوان بودند. یک‌روز آنها به ما لباس‌هایی مثل لباس مخصوص رقص دادند و از ما خواستند حمام کنیم و این لباس‌ها را بپوشیم. اما جیلان رگش را زد و خود را به دار آویخت. او خیلی زیبا بود. من فکر می‌کنم، او می‌دانست که قرار است در اختیار مردی قرار گیرد و به همین دلیل خودش را کشت.» دیگر اسیران «داعش» که موفق به فرار شده‌اند نیز داستان‌های مشابهی را روایت می‌کنند و می‌گویند، «آنها را کتک‌زده‌، شکنجه کرده‌، مورد تهدید قرار داده یا به آنها تجاوز کرده‌اند.» بعضی از این دختران را به مردان متاهل داده‌اند، از جمله نیروهای خارجی این گروه که از کشورهای غربی به «داعش» پیوسته‌اند. یکی از دختران «ایزدی» در مورد زنی در آن منطقه که جان خود را به خطر انداخت تا به آنها در فرار کمک کند، می‌گوید: «او برای ما بیش‌تر از یک مادر بود. من نمی‌توانم هرگز این زن را فراموش کنم. او زندگی ما را نجات داد.» دختر دیگری به نام «وفا» می‌گوید: «به دور گردن ما دستمال‌هایی بستند و این دستمال‌ها را با طنابی با فواصل معین و دور از هم به یکدیگر وصل کردند. به این ترتیب ما به‌صورت زنجیروار در یک صف قرار می‌گرفتیم، آنها با قدرت تمام با این طناب‌ها ما را از هم دور نگه می‌داشتند. فشار بر ما آنقدر زیاد بود که هوشیاریم را از دست داده بودم و تا چندروز نمی‌توانستم حرف بزنم.» اما زندگی برای آن دسته از زنان «ایزدی» که موفق به فرار شده‌اند نیز آسان نیست. آنان می‌باید بار مسوولیت فرزندان و خانواده‌هایشان را در اردوگاه‌های موقت بر دوش کشند. آنها با همان اسباب و وسایل مختصری که موفق شده‌اند هنگام فرار با خود ببرند، زندگی خانواد‌ه‌هایشان را اداره می‌کنند.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.