|

یک مورخ

شاید بتوان شیوه تاریخ‌نگاری اندرسون را همان چیزی دانست که در فضای تاریخ‌نگاری ایران کمتر به چشم می‌خورد؛ شروع از روال‌ها و روندهای مادی، فرازوفرود نهادهای اقتصادی، اجتماعی، سیاسی، فرهنگی و تلاش برای پیگیری تغییرات و دگرگونی‌های تاریخی نه از طریق ایده‌ها، نظام آرا و عقاید، بلکه به مدد فرآیند تکوین و بسط این ایده‌ها در بستر تاریخی خاص. پری اندرسون مورخ و نظریه‌پرداز بریتانیایی در 1938 متولد شد. او یکی از چهره‌های تاثیرگذار بر مطالعات و نظریه‌های تاریخی از یک‌سو و یکی از چهره‌های برجسته چپ نو در اروپاست. اندرسون به همراه مجموعه‌ای از مورخان بریتانیایی در دهه‌های50 و 60میلادی در قالب یک گروه در حزب کمونیست بریتانیا گروه مورخان حزب را تشکیل می‌دادند. همکاری او و مجموعه دیگری از مورخان چپ بریتانیا مانند تامپسون و هابسبام در میان مکتب‌های تاریخ‌نگاری مدرن، مکتبی را پی‌ریزی کردند که با عنوان کلی مارکسیسم بریتانیایی شناخته می‌شود. اندرسون 20سال مداوم سردبیر نشریه شناخته‌شده «نیو‌لفت ریویو»» بود و بعد از آن در دوران بازنشستگی به‌عنوان عضو هیات‌تحریریه با این نشریه همکاری می‌کند. اندرسون در این نشریه دومقاله درخشان نوشت: عناصر فرهنگ ملی (1968) و سرچشمه‌های بحران کنونی (1964). مقاله‌اول به زندگی روشنفکری و میانمایگی آن پس از جنگ بریتانیا می‌پردازد و مقاله‌دوم به ناتوانی بورژوازی انگلیس در شکل‌دهی یک جهان‌بینی منسجم. این مقالات در واقع نگاه متفکر جوانی است که سعی می‌کند سهم بریتانیا در فلسفه، زیباشناسی و نظریه سیاسی را بررسی کند. اندرسون اکنون استاد تاریخ و جامعه‌شناسی دانشگاه کالیفرنیا در لس‌آنجلس آمریکاست. او بیشتر با دواثر اکنون کلاسیک «گذارها: از دوران باستان تا فئودالیسم» و «تبارهای دولت مطلقه» شناخته می‌شود. اندرسون در آثارش به دنبال بناکردن شکلی از ماتریالیسم تاریخی است که با پشتوانه نظری و فلسفی و چارچوب مفهومی مشخص به سراغ امور واقعا موجود برود. او در این زمینه هم به فیلسوفان مارکسیست می‌تازد که اسیر مفاهیم انتزاعی خویش‌اند و هم به مورخان مارکسیست که چارچوب نظری مشخصی را پایه‌ریزی نمی‌کنند. او علاوه‌بر این دوکتاب، صاحب تالیفاتی از جمله ردپای ماتریالیسم تاریخی، خاستگاه‌های پست‌مدرنیته و منطقه درگیری است.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.