|

خطابه« نوبل ادبی» «مودیانو»:

به آینده ادبیات خوشبین هستم

شرق: «پاتریک مودیانو» که امسال جایزه «نوبل ادبیات» را از آن خود کرده، در سخنرانی‌اش هنگام دریافت این جایزه گفت: «نویسندگان نسل بعدی از میراث ادبیات حفاظت می‌کنند، همان‌طور که تمام نسل‌ها از زمان «هومر» تا به حال نیز همین کار را انجام داده‌اند.» اظهارات این نویسنده فرانسوی در واکنش به سخنان نویسندگانی همچون «ویل سلف» و «تیم پارکس» بیان شد که اوایل امسال پیش‌بینی کرده بودند به پایان دوران ادبیات نزدیک می‌شویم. «پارکس» در سخنانش عنوان کرده بود «مسایل مختلفی که دایما باعث ازبین‌رفتن تمرکز روی ادبیات می‌شود»، دلیل این ادعاست. به گزارش «گاردین»، «مودیانو» که جایزه‌ «نوبل ادبیات» امسال را به‌خاطر پرداختن به گذشته و گذر به آن در کتاب‌هایش دریافت کرده است، هنگام سخنرانی‌اش گفت: «متاسفانه فکر نمی‌کنم یادآوری گذشته دیگر با صداقت، صراحت و شدتی که «مارسل پروست» (نویسنده) داشت در ادبیات امکان‌پذیر باشد. چون جامعه‌ای که او در موردش می‌نوشت، جامعه‌ای پایدار و بی‌حرکت و با خصوصیات قرن نوزدهم بود. حافظه‌ای که او باقی گذاشته است، باعث می‌شود تا گذشته با همه جزییاتش مثل یک منظره و تابلو نقاشی مجسم شود.» در ادامه او اضافه می‌کند: «در حال حاضر احساس می‌کنم گذشته و حافظه ما، در مورد خودش نیز قطعیت ندارد، انگار دایما با فراموشی دست‌به‌گریبان است. این لایه و توده فراموشی که روی همه‌چیز سایه انداخته دلیلی بر آن است که ما فقط به بخش‌هایی از گذشته، نشانه‌های نامرتبط آن و سرنوشت نامعلوم و فانی انسان بپردازیم.» او توضیح می‌دهد: «با این حال این تخصص نویسنده است که وقتی با این بخش خالی و بزرگ فراموشی مواجه می‌شود، بتواند تا بخشی از مسایل حذف‌شده را بازآفرینی کند.» «مودیانو»، نوستالژی خاصی از دنیای نویسندگانی همچون «بالزاک»، «دیکنز»، «تولستوی» و «داستایوسکی» را به مخاطبانش ارایه کرد. او در سخنانش اظهار می‌کند: «در زمان آنها، گذشت زمان سرعت کمتری نسبت به حال داشت و این سرعت کند و آرامش، مناسب کار رمان‌نویسان بود چون به آنها اجازه می‌داد تا به انرژی و توجهشان جهت بدهند. زمان در مقایسه با آن دوران سرعت بیشتری پیدا کرده و بی‌وقفه در حال حرکت است و همین امر تفاوت بین ساختمان ادبی بلندبالای گذشته و معماری خاصش را با آثار ازهم‌گسیخته و چندپاره امروزی توجیه می‌کند.» «مودیانو»، فکر می‌کند نسل نویسندگانی چون او به‌نوعی «در حال گذر و انتقال» هستند. او در مورد کنجکاوی‌اش در مورد نسل‌های آینده نیز صحبت کرد: «کنجکاوم بدانم این نسل که «با اینترنت، موبایل، ایمیل و توییتر به دنیا می‌آید چگونه این دنیایی را که همه در آن پیوسته در ارتباطند و شبکه‌های مجازی در آن وارد بخش مرموز و خصوصی دنیای انسان‌ها شده‌اند، با استفاده از ادبیات ارایه می‌کنند؛ بخش سربسته‌ای که تا همین اواخر هنوز هم حوزه و قلمرو اصلی کار ما بود؛ بخشی که به انسان‌ها ابعاد مختلفی می‌داد و در یک رمان می‌توانست به پس‌زمینه اصلی تبدیل شود.» اما برخلاف «پارکس» و «سلف» که همین چندوقت پیش در ماه می‌ اعلام کردند چگونه «ادبیات داستانی به‌عنوان یک اثر هنری و قالب هنری حیاتی برای تعالی فرهنگ جلو چشمانمان به روزهای آخر حیات خود نزدیک می‌شود»، «مودیانو» تاکید کرد: «به آینده ادبیات خوشبین خواهم ماند.»

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.