|

رمزگشایی از سخنان وزیر خارجه عراق

محمدعلی عسگری: «ابراهیم جعفری»، وزیر خارجه عراق در سفری که به ایران داشت، ابراز امیدواری کرد «سال2016 سال پایان گروه «داعش» در عراق باشد». او در یک اظهارنظر دیگر در مورد حمله هواپیماهای ایرانی به مواضع «داعش» (که بارها تکذیب و تایید شد) نیز گفت: «هیچ مانعی برای حمله ایران به «داعش» در عراق وجود ندارد.» برای رمزگشایی از سخنان وزیر خارجه عراق که از دوستان صمیمی و قدیمی ایران است، باید کمی درنگ کرد و نیازی به تکرار چندباره آن نیست. معنای ساده سخن او این است که گروه تروریستی «داعش» دست‌کم تا سال2016 میهمان عراق خواهد بود. حال ابتدا یا انتهای همین سال خود معنای متفاوتی می‌تواند داشته باشد. به بیان دیگر تا دست کم دو یا سه‌سال دیگر جنگ با «داعش» در عراق استمرار خواهد داشت. این تازه نوعی خوشبینی و ابراز امیدواری است! این حرف را می‌توان در کنار حرف‌های بسیار دیگری گذاشت که از غلبه بر نیروهای «داعش» در ظرف چندروز و چندماه می‌گفتند. اکنون خوشبین‌ترین تحلیلگران می‌گویند ارتش عراق، حداقل پیش از اینکه به سمت آزاد‌سازی موصل برود باید سه‌استان دیالی، صلاح‌الدین و الانبار را پاکسازی کند. این در حالی است که هنوز استان دیالی به طور کامل پاکسازی نشده و نبردها در استان صلاح‌الدین به‌خصوص مرکز آن، یعنی شهر تکریت ماه‌هاست جریان دارد و هنوز ارتش عراق فرصت آن را پیدا نکرده است که به سراغ استان الانبار برود؛ شهری که در زمان دولت «نوری المالکی» به تصرف «داعش» درآمد و پرچمش را بر آن برافراشت. معنای ساده سخنان ابراهیم جعفری و ابراز امیدواری‌اش این است که برای مبارزه با «داعش» باید حسابی چندین‌ساله باز کرد. خب، حال که چنین است، چه کسی قرار است این جنگ را به پیش ببرد؟ چه کسی قرار است هزینه یک‌جنگ فرسایشی درازمدت را پرداخت کند؟ اینجاست که بخش دیگر سخنان او معنای خودش را پیدا می‌کند. نگاهی به تحولات جاری عراق حقایق تلخ و نومیدکننده‌ای را آشکار می‌کند. ائتلاف بین‌المللی به رهبری آمریکا بعد از برخی حملات هوایی تقریبا دست از این شیوه کشید. فرماندهان نظامی آمریکا از طریق اعزام کارشناسان و مشاوران بیشتر به این نتیجه رسیده‌اند که باید همان تجربه «شوراهای بیداری» را تکرار کنند با این تفاوت که این‌بار دیگر بکوشند در درازمدت یک «ارتش قبایلی» تشکیل دهند که با دولت مرکزی هم همکاری نمی‌کند و شاید در آینده هوس جابه‌جایی قدرت در بغداد را هم داشته باشد. دولتی که خود زیر فشارهای بین‌المللی و تحریم‌های به قول رییس‌جمهورش «ظالمانه‌ای» قرار دارد، از کجا می‌تواند چنین هزینه سنگینی را اعم از تجهیزات نظامی و نیروی انسانی و توان لجستیک برای سال‌ها جنگیدن در یک‌کشور دیگر فراهم کند؟ بگذریم، سخنان ابراهیم جعفری یک‌بار دیگر این واقعیت دردناک را نشان می‌دهد «داعش» یک گروهک ساده و کوچک نبود که با یک عملیات رزمی بتوان آن را ریشه‌کن کرد. بخشی از نیروی «داعش» در عمق نارضایتی‌هایی نهفته است که اقلیت اهل‌سنت عراق آن را احساس می‌کنند و تا سهم خود را از دولت مرکزی نگیرند همچنان بر این ساز مخالف خواهند نواخت. از یک زاویه دیگر «داعش» و «داعش»‌ها محصول جنگ سردی هستند که از سال‌های پیش در منطقه شکل گرفته و تا زمانی که این زخم ترمیم نشود، مبارزه با «داعش» آب در هاون کوبیدن است.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.