تازههای نشر نی
خانه ویران «خانه» با عنوان فرعی «نمایشنامه برای سه اتاق و یک پشتبام»، عنوان نمایشنامهای است از نغمه ثمینی که بهتازگی در نشر نی منتشر شده است. «خانه» اولینبار در خرداد و تیرماه سال 1388 در تئاتر شهر اجرا شده بود و همانطور که از عنوان نمایشنامه هم برمیآید، ماجرای آن به خانهای مربوط است که در حال کوچکشدن است و اعضای آن شخصیتهای نمایشنامهاند. ثمینی در بخشی از پسگفتار کتاب درباره این نمایشنامه نوشته: «همه دور میز نشسته بودند: رویا، آزاد، پرنیان، ماهان و هامون. رویا برای بچهها غذا میکشید؛ آزاد در سکوت به بالهای مرغ بینوا که تکهتکه میشد، نگاه میکرد؛ پرنیان غر میزد، زیرلب بیآنکه کسی بفهمد دقیقا چه میگوید؛ ماهان با گوشی موبایلش درگیر بود و دایم اساماس میفرستاد؛ تلویزیون هم برای خودش روشن بود و گلوبلبل پخش میکرد... این میان هامون که پسر بزرگ خانواده بود، برمیگشت طرف دیوار و با دقت نگاه میکرد و میگفت: «عجیب نیست؟» بقیه اعضای خانواده نیمنگاهی به او میانداختند، بیحوصله، بدون کنجکاوی. هامون میگفت: «نه جدی میگم! به نظرم این دیوار چندسانت کوچیک شده!» کسی هامون را جدی
نمیگرفت و حرف او در میان انبوه حرفهای دیگر گم میشد. تلویزیون همچنان در کار گلوبلبل بود و مصاحبههای سرسری با آدمهای شاد و خوشحال و راضی... اولینبار که به «خانه» فکر کردم، این تصویر در ذهنم نقش بست. بعد این تصویر کمکم گسترش پیدا کرد و شد داستان یک خانواده که بهمرور ترک دیوارها و صدای ستونها و تیرآهنها را میشنیدند و بهمرور میدیدند که خانه دارد کوچک میشود. آنها میدیدند اما باور نمیکردند. برای همین هم هرکس سرش به کار خودش گرم بود... همه بهجز هامون که با میخ و چکش میافتاد به جان در و دیوارها که مانع کوچکشدنشان شود، اما یکتنه نمیتوانست و از پا میافتاد...» تفنگ و همسایهها «تیشرت با عکس گوزن و چند داستان دیگر» عنوان مجموعهداستانی است از وحید شریفیان که بهتازگی در نشر نی منتشر شده است. وحید شریفیان در حوزههای عکاسی، نقاشی و مجسمهسازی فعال است و آثار او در این زمینهها مورد توجه قرار گرفته اما بهجز این در حوزه داستاننویسی هم به فعالیت پرداخته است. مجموعه «تیشرت...» حدود 40داستان را دربرگرفته که غالب داستانها بسیار کوتاهند و در چند سطر نوشته شدهاند. داستانهای این
مجموعه موقعیتهای مختلفی را توصیف کردهاند و غالبا در چند سطر موقعیتهای عجیبی به تصویر کشیده شدهاند. در داستان «تیشرت با عکس گوزن» که عنوان مجموعه هم برگرفته از این داستان است، میخوانیم: «به طرف خونه میرفتم که دیدم گوزنهای روی تیشرتم یکییکی میپرن بیرون. چیزی نگذشت که تو شهر پخش شدن. کاری نمیشد کرد جز اینکه دنبالشون کنم. اما خیلی زود ردشون رو گم کردم. سر چارراه که رسیدم دیدم پلیس دستگیرشون کرده. رفتم جلو و گفتم: «اونها از تیشرت من دراومدهن که برن جنگل. الان هم راهشونرو گم کرده بودن. ولشون کنین برن.» پلیس گفت: «خیالت راحت باشه، من گوزنهارو دوست دارم. تازه من و زنم کلی تیشرت با عکس گوزن داریم. حتا اگه بخواین میتونم با ماشین برسونمتون. اما گوزنها که حسابی ترسیده بودن برگشتن به لباس من. بعد پلیسرو دعوت کردم خونه و ازش خواهش کردم به کسی چیزی نگه. پلیس هم دوباره اون قضیه تیشرتهای خودش و همسرشرو پیش کشید و گفت: «مطمئن باش این مثل یه راز پیشم میمونه.» الان خیلیوقته که هم تیشرت با عکس گوزن از مد افتاده، هم گوزنها نسلشون منقرض شده».
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.