آینه
ایران سرمقاله: «تاریکخانه ثروت و قدرت!»؛ فیاض زاهد سخنان رییسجمهور حسن روحانی درباره فساد را شاید بتوان مهمترین سخنان او در طول این سالها دانست. وی بهدرستی انگشت بر موضوعی گذاشت که نهتنها تهدیدکننده ثبات و ماندگاری ایران و انقلاب اسلامی است که بنمایه اصلی تباهی و سقوط همه تمدنهای بشری بوده... خوب است تا از تجربه دیگران استفاده کنیم. این میتواند برای ما درسآموز باشد که بسیاری از دولتهای غربی که ما آنها را نقد کرده و آموزشهای اخلاقی و فرهنگیشان را برنمیتابیم بهراحتی در برابر فساد سیاستمداران خود ایستادگی کرده و آنها را به محاکمه میکشند. به داستان رسواییها در کشور فرانسه و انگلستان، چین، ژاپن و کرهجنوبی و نحوه مقابله با آن فسادها بنگریم. جامعه اسلامی چنانچه نتواند راهی برای مقابله با این رسواییها و پلشتیها پیدا کند از درون دچار چالش خواهد شد و سخنان زیبای امروز رییسجمهور تنها بهخاطرهای زیبا بدل خواهد شد. کیهان سرمقاله: «خطمقدم چگونه گم شد؟»؛ محمد ایمانی چرا به اسم برداشتن فضای امنیتی، فضای ارعاب و اختناق علیه منتقدان- که بسیار فراتر از حامیان خاص
دولت سابق و حتی اصولگرایان هستند- تدارک میشود و در عین حال به مجرمان نشاندار خیانت و فتنه بزرگ سال88 مجال تجدید سازمان داده میشود؟ آیا برخی رووس اصلی گفتمان دولت در حوزه کارآمدی آنقدر غیرقابل دفاع است که باید به موازات شعار دعوت به نقد، دهان منتقدان را بست و در عین حال تصور کرد خائنان به یکملت در دوفتنه 78 و 88 آنگونه که تظاهر میکنند، حمایتی وفادارانه و مخلصانه نسبت به دولت دارند؟... آیا افکارعمومی نخواهند پرسید که غیر از بدگویی به دولت قبل یا برچسبزدن و وارونهنمایی منتقدان و کوشش برای انزوا و انفعال آنان، هنر خود شما چیست؟ اگر نه از قیمت گوجه باید پرسید و نه از برنامه هستهای، بفرمایید که سوال از کدام حوزه عملکرد شما مباح و مجاز است؟ با کور باش و دور باش که نمیشود دهان پرسشگران عاموخاص را بست. رسالت سرمقاله: «تاملی در سخنان رییسجمهور»؛ سید مسعود علوی در ابتدای سخنان رییسجمهور، عدهای با شعارهای موهن از سران فتنه دفاع کردند. این حکایت از نوعی برنامهریزی از قبل در دفاع از فتنه دارد. رییسجمهور باید پاسخ فتنهگران را صریح میداد. او باید میگفت سران فتنه، مرتکب قتل شدهاند. این
قتلها شاکی خصوصی دارد و دولت نمیتواند به نمایندگی از اولیایدم، کسی را ببخشد. سران فتنه میلیاردهاتومان خسارت مادی به کشور وارد کردند. سران فتنه امنیت و اقتدار ملی را در برابر گرگهای درنده منطقه و جهان به خطر انداختند و تا مرز «محاربه» و «بغی» پیش رفتند... آنها دست در دست منافقان و سلطنتطلبها و بهاییان، شعارهای ساختارشکنانه دادند و فریاد زدند؛ «انتخابات بهانه است، اصل نظام نشانه است»... حالا برخی از همان روسیاهان با پررویی در همین نشست، بهنفع سران فتنه شعار میدهند. آیا سکوت رییسجمهور در برابر این جماعت، نوعی تدبیر معطوف به عقلانیت است؟ ... رییسجمهور در این نشست بدون اینکه مناسبتی داشته باشد، از مهندسبازرگان به نیکی یاد کرد، که با تشویق همان فتنهگران روبهرو شد. حال آنکه امامخمینی(ره) در نامه مشهور خود به وزیر وقت کشور در بهمن66 فرمودند: «اگر نهضت آزادی سر کار میماندند، سیلیای به اسلام میزدند که تا قرنها سر بلند نمیکرد.» وطن امروز سرمقاله: «آن خنده و این خشم»؛ مهدی محمدی وقتی مقام بلندپایه دولتی که میگوید متخصص امنیت ملی است، بیآنکه لازم بداند کوچکترین سند و مدرکی ارایه
کند، آبروی سلمان و ابوذرهای کشور را به حراج میگذارد و برای نیشخند چند جوانک که بسا به او رای ندادهاند و نخواهند هم داد، نسبت به فاسدشدن آنها هشدار میدهد، منطقی این است که فکر کنیم حقیقتی هست که بناست پنهان نگه داشته شود. چیزی مثلا از این قبیل که برنامهای در پیش است که نگرانند سلمان و ابوذرها مقابل آن بایستند، نقشهای که میترسند بر آب شود یا بدهبستانی که نگران افشای آن هستند... منشأ همه اینها ترس است. این موضوع را بهتر از هر جای دیگر در پرونده هستهای میتوان دید. مقابل دشمن که نشستهاند، چنان شاد و نغمهخوانند که خانم مذاکرهکننده آمریکایی میگوید از احوال خانواده یکدیگر هم خبر دارند. در مقابل منتقدان داخلی اما صدای لرزان مرد دلاوری است که میگویند در حال خلق یک معجزه مذاکراتی است و دستهای لرزانش، وقتی بیهدف در هوا میچرخند، همراه است با خشمی بیمهار، فقط برای حملهکردن به مشتی جوان «تازه به دوران رسیده» که چند کلمهای در نقد حضرت ایشان نوشتهاند یا خبر رسیده که قصد داشتهاند بنویسند. چهچیز منشأ آن خنده و این خشم است؟
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.