|

آینه

ایران سرمقاله: «پیام های حضور روحانی در دانشگاه»؛ غلامرضا ظریفیان پیش‌بینی می‌شد دیدار روحانی با دانشجویان به اتفاقی پرخبر تبدیل شود. محیط دانشجویی گویی در انتظار چنین فرصتی بود که رییس دولت اعتدال در دیداری چهره‌به‌چهره تصویری روشن و صریح از خط‌مشی خویش در عرصه دانشگاه ارایه کند. رییس‌جمهوری در این نشست به سوال‌های مهم و مبتلابه دانشجویان پرداخت... محور مهم... در منظر روحانی به دانشگاه همانا اصلاح برخی تصورات و نگرش‌ها نسبت به جریان دانشجویی و فعالیت این قشر است. دانشگاه فضای بسیار مهمی در مسیر تمرین جامعه‌پذیری جوانان به‌شمار می‌رود... از لوازم پذیرش این واقعیت آن است که به فعالیت‌های دانشجویی در دانشگاه‌ها به‌عنوان یک فرصت نگاه کنیم و نه یک تهدید. ما به دانشگاه آرام فعال نیازمندیم و نه دانشگاه آرام غیرفعال. طبیعتا وزیر علوم دولت اعتدال و تدبیر باید تلاش کند که فضا برای این‌دست فعالیت‌های سازنده قشر دانشجو فراهم شود. فعالیت‌های دانشجویی در دانشگاه‌ها می‌بایست از طرف همه نیروها به‌رسمیت شناخته شود، فضای امنیتی از دانشگاه‌ها رخت بر بندد و دانشجو بتواند در محیطی آرام و فعال نقش خود را ایفا کند. اعتماد سرمقاله: « بازهم نمادین ماند»؛ جواد دلیری ١٦آذر همیشه یک‌روز نمادین بوده است، دیروز نمادین‌تر بود. امسال این روز برای دانشجویان در فضایی متفاوت از گذشته، پاس داشته شد. نه هیجان٩٣ را داشت نه سکوت٩٢، امسال شور و شعار بود... مراسم‌هایی غیردولتی و غیررسمی نیز با شور‌ و حرارت. سخنرانان آن مجالس دانشجویی یکی مصطفی معین بود، کسی که برای دانشگاه نمادی از «اصلاح‌طلبی» است و دیگری مطهری که این روزها ایستادگی بر «اصولش» زبانزد است. علاوه‌بر این در دانشگاه‌های دیگر از هر دو‌طیف رودر‌روی هم به نجوا و سخن پرداختند؛ سلیمی‌نمین و عباس عبدی. محمد‌رضا عارف و کامران دانشجو. شکوری‌راد و بذرپاش و البته حداد‌عادل و سعید جلیلی، دو رقیب سرسخت حسن روحانی در انتخابات‌٩٢ همزمان خبر‌سازی و بزرگ‌نمایی معدود سخنرانی‌هایی که البته برخی توسط خود سخنرانان برگزار نشد دلواپسانی را به تکاپو انداخت که این فرضیه را به اثبات برساند که دولت اعتدال تاب و تحمل شنیدن صدای مخالف و منتقد را ندارد. یعنی همان چیزی که خود سال‌های پیشین از آن دفاع می‌کردند و در خوشبینانه‌ترین حالت سکوت می‌کردند. هر چه بود ١٦آذر امسال پیام مهمی داشت و اگر به دور از نگرش‌های روزمره و سطحی تحلیل شود، روشن خواهد شد که تصور انفعال و سکون در مورد جنبش دانشجویی واقعیت ندارد و در پشت شعارها و خواسته‌های به ظاهر رادیکالیستی امروز، مطالبات و پرسش‌های بنیادینی نهفته است. کیهان سرمقاله: « روز شناسنامه‌دار!»؛ حسین شریعتمداری در سالروز 16 آذر و روز دانشجو، آقای دکتر روحانی رییس‌جمهور محترم کشورمان که در مراسم بزرگداشت این روز به دانشگاه علوم پزشکی ایران رفته بود، از هر دری سخن به میان آورد، غیراز ضرورت خروش علیه آمریکا و مقابله و مبارزه با جنایات این قدرت وحشی و آدمکش که مناسبت و شناسنامه اصلی 16 آذر است! درباره سخنان رییس‌جمهور محترم در اجتماع به‌دقت برنامه‌ریزی و گزینش شده دیروز- که پرداختن به آن نوشته جداگانه‌ای می‌طلبد- گفتنی‌هایی هست... در حالی که دست‌اندرکاران دولت محترم، از سخنرانی برخی منتقدان دولت به مناسبت 16 آذر در دانشگاه‌ها جلوگیری کرده و به هیچ منتقدی اجازه حضور در مراسم دیروز را نداده بودند، آقای روحانی در چند‌جای سخنان خود بر ضرورت نقد، نیاز دولت به انتقاد، دانشجو باید دیده‌بان باشد و... تاکید غلیظ داشتند! که این بخش از سخنان رییس‌جمهور با عملکرد دولت ایشان در تناقض آشکار است. نیست؟! البته عقیده نگارنده آن است که لغو سخنرانی منتقدان، پوست خربزه‌ای است که جریان نفوذی فتنه در دولت، زیرپای آقای دکتر فرهادی، وزیر محترم علوم گذاشته‌اند که امید است دکتر فرهادی به این ترفند توجه ویژه داشته باشند. جوان یادداشت: « 16آذری که انتظار نمی‌رفت»؛ محمدجواد اخوان به‌‌رغم برگزاری مراسم متعدد روز دانشجو در دانشگاه‌ها و مراکز آموزش‌عالی کشور، بسیاری از فعالان و تشکل‌های دانشجویی از برخی سوء‌مدیریت‌ها و مانع‌تراشی‌ها بر سر فعالیت جبهه مومن انقلاب اسلامی در دانشگاه‌ها ناراضی بودند. در تعدادی از دانشگاه‌ها از سخنرانی و حضور نیروهای جبهه انقلاب جلوگیری شد که نمونه بارز آن، لغو سخنرانی حسین شریعتمداری در دانشگاه امیرکبیر بود. نتیجه دیگر سوء‌مدیریت‌ها را می‌شد در برگزاری سرد و بی‌روح مراسم اصلی روز دانشجو مشاهده کرد.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.