|

اسیدپاشی پزشک به پزشک؟

بابک قرایی‌مقدم

مدیر بیمارستان «ضیاییان» در هنگام مراجعه به منزل خود - شنبه‌شب هشتم آذر1393- مورد حمله دوموتورسوار قرار گرفت و توسط آنها به صورتش اسید پاشیده شد. دکترسیامند انوری مدیر بیمارستان «ضیاییان» از پزشکان عمومی سختکوش است که خود مدت‌ها در مناطق محروم غرب کشور به‌عنوان پزشک فعالیت کرده و چندسالی به‌عنوان مدیر بیمارستان «ضیاییان» -که از بیمارستان‌های دولتی وابسته به دانشگاه علوم‌پزشکی تهران بوده و بیشتر به‌عنوان یک مرکز درمانی وابسته به این دانشگاه شناخته می‌شود- مشغول به خدمت است. اما یک‌روز پس از این اتفاق وحشتناک، دو مظنون انجام این جنایت، توسط ماموران ویژه پلیس آگاهی پایتخت شناسایی و دستگیر شدند. ظاهرا در سوالاتی که توسط مسوولان پرونده از دکتر انوری پرسیده می‌شود، یکی از پزشکان بیمارستان ضیاییان به‌عنوان مظنون مطرح می‌شود. ظاهرا فرد مذکور بارها با دکتر انوری درگیری لفظی پیدا کرده است و کارکنان بیمارستان نیز می‌دانسته‌اند که این دونفر با یکدیگر مشکل دارند. آن‌طور که مشخص شده، طراح اصلی اسیدپاشی مذکور، پزشکی 40ساله و عضو هیات‌علمی دانشگاه بوده که به همراه برادرزاده خود به جنایت فوق دست زده است. خلاصه آنکه در شب حادثه این دونفر با موتوسیکلت خریداری‌شده جلو در بیمارستان منتظر دکترانوری - مدیر بیمارستان - می‌شوند و وقتی وی با یک آمبولانس به طرف خانه‌اش راه می‌افتد تا نزدیکی خانه‌اش او را تعقیب کرده و پس از آنکه وی از آمبولانس پیاده می‌شود، طراح اصلی اسیدپاشی در تاریکی شب با دکترانوری درگیر شده وی را به زمین می‌اندازد؛ سپس از برادرزاده خود می‌خواهد که به‌صورت مدیر بیمارستان اسید بپاشد. در واکنش به دستگیری اسیدپاش‌ها، وزارت بهداشت طی پیامی از اقدام سریع و فنی پلیس تهران در دستگیری عامل اسیدپاشی مدیر بیمارستان «ضیاییان» تشکر کرد. براساس اعلام وزارت بهداشت، طبق شواهد موجود، انتقامجویی شخصی، مهم‌ترین علت اقدام این فرد بوده و همدست وی از نزدیکان ضارب و دانشجو مقطع کارشناسی بوده است. در ادامه این بیانیه به سابقه رفتارهای نابهنجار قبلی فرد دستگیر شده اشاره شده که منجر به تعلیق وی از عضویت در هیات‌علمی‌ شده است. وزارت بهداشت، اظهار امیدواری کرد با اقدامات فرهنگی مناسب، اینگونه رفتارها در جامعه ریشه‌کن شده و زمینه رفتار‌های خشونت‌آمیز از بین برود. آیا اسیدپاشی توسط یک پزشک و یک دانشجو، امکان‌پذیر است؟ فراموش نکنیم که فرد مذکور ظاهرا جراح بوده و حداقل تا همین زمان نیز به‌عنوان یک پزشک در این بیمارستان کار می‌کرده است. اگرچه طبق اطلاعیه وزارت بهداشت، سابقه رفتارهای نابهنجار قبلی فرد دستگیرشده منجر به تعلیق وی از عضویت در هیات‌علمی شده بود اما به‌هرحال طبق همین اطلاعیه وی قبلا عضو هیات‌علمی دانشگاه علوم پزشکی تهران بوده است. آرزویی که بسیاری از پزشکان و از جمله متخصصان خواهان رسیدن به آن هستند. دلایل تعلیق شخص مذکور از دانشگاه چه بوده است؟ آیا وی مثلا دچار اعتیاد به موادمخدر و روانگردان یا مبتلا به اختلالات روانی بوده است؟ به‌طور قطع دلایل تعلیق وی و اختلافات او با مسوولان بیمارستان هرچه بوده، هیچ دلیل و سندی برای اقدام جنایتکارانه شخص مذکور نمی‌تواند باشد. مساله این است که متاسفانه در سال‌های اخیر، اسیدپاشی به‌عنوان وسیله‌ای برای تسویه‌حساب‌های شخصی، عقده‌گشایی‌ها و رسیدن به اهداف عاملان آن در کشورمان مورد استفاده قرار گرفته است. نباید فراموش کرد که این معضل اجتماعی و فرهنگی در بسیاری از نقاط جهان رایج است و تعداد کثیری از مردم در کشورهای مختلف جهان، از هند و بنگلادش گرفته تا بسیاری از کشورهای اروپایی و آمریکایی مانند یونان، بلغارستان، انگلستان و ایالات‌متحده آمریکا، قربانی این رفتار شوم و وحشیانه هستند. اینکه چه اقداماتی باید برای مقابله با چنین عمل وحشیانه و جنایتکارانه‌ای صورت بگیرد، البته در حیطه تخصص جامعه‌شناسان، قانونگذاران و قضات است اما آنچه نگارنده را به‌عنوان یک پزشک به نوشتن وامی‌دارد بیان این واقعیت است که تمامی مشاغل، هرچند هم که محترم و فرهیخته باشند، از واقعیت‌ها و آسیب‌های موجود در جامعه‌شان تاثیر می‌پذیرند. وقتی طبق آمار رسمی کشور، بیش از یک‌میلیون‌و300هزارنفر معتاد در ایران وجود دارد و براساس اعلام ستاد مبارزه با موادمخدر ایران «شیشه دومین ماده مخدری است که در کشور مصرف می‌شود.» به‌طور قطع هیچ صنف و گروهی را نمی‌توان مبرا از این معضل ملی دانست. رفتارهای پرخاشگرانه از اسیدپاشی گرفته تا چاقوکشی و نزاع‌های مختلف خیابانی، همگی جزو معضلاتی است که ریشه‌کن‌کردن آنها نیاز به عزم ملی و اراده جمعی، همچنین راهگشایی صاحبنظران جامعه دارد. اینکه افراد متخلف مذکور را برای بری‌دانستن خود و گروه خود، منکر شویم و آنها را بیگانه بنامیم، البته که دردی از جامعه‌مان درمان نمی‌کند. آنچه واضح است، تلاش همگانی برای رفع معضلات مذکور در کشور است. البته به یاد داشته باشیم که حفظ حرمت همگان و از جمله فرهیختگان جامعه بدون‌شک یکی از راهکارهای حل بحران‌های پیش‌رو است.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.