تولید ناخالص داخلی در جا زد
بازگشت ایران و عربستان به 37 سال قبل
غلامحسین . دوانی کارشناس
تولید ناخالص داخلی و تولید سرانه ناخالص داخلی از مهمترین شاخصههای اقتصاد کلان هرکشور به شمار میرود. اگرچه تولید ناخالص داخلی، مشخصه توزیع عادلانه ثروت نیست، اما توانمندی اقتصادی را نمایش میدهد. بدونشک در مقایسه تولید ناخالص داخلی کشورها باید به منبع این تولید هم توجه خاص داشت بهطوریکه در مقایسه کشورهای فروشنده موادخام (اعم از منابع نفتی و معدنی) با کشورهای تولیدکننده کالا یا صادرکننده خدمات باید ارقام آنها را از طریق حذف ارقام خامفروشی خارج کرد تا بتوان به یک مقایسه منطقی دست یافت. نمایه زیر که از تارنمای Kenoema یکی از معتبرترین پایگاههای اقتصادی جهان استخراج شده بیانگر آن است که تولید سرانه خالص داخلی (به قیمت ثابت دلار) دوکشور عمده نفتی جهان در فاصله سالهای1976تا2013 عملا پسرفت داشته و برعکس، چین و کرهجنوبی با رشدی معادل 19/4برابر و 6/08برابر بالاترین رشد تولید ناخالص داخلی طی این دوره 37ساله را دارا بودهاند. این به آن معنی است که نقش نیروی انسانی در تولید ناخالص داخلی کشورهایی نظیر ایران و عربستان ناچیز و عمده تولید ناخالص داخلی ناشی از استخراج منابع انرژی (نفت و گاز) و برعکس در
کشورهایی نظیر چین، کرهجنوبی، اندونزی، مالزی و هندوستان که با جهشهای چندبرابری مواجهه هستیم، نیروی انسانی (ثروت انسانی) تبدیل به شهرت ملی شده مضافا بر آنکه مدیریت منابع انسانی بهویژه در ایران و عربستان بهدلیل ناتوانی در تبدیل ثروت انسانی به ثروتملی، عملا ثروتملی را از دست دادهاند بهطوریکه ثروت بینالنسلی (منابع انرژی) را مولد تولید ناخالص داخلی کردهاند.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.