|

آینه

اطلاعات یادداشت: «بازگشت...»؛ علیرضا خانی بابک زنجانی‌ها و خاوری‌ها و اتفاقاتی که در برخی بانک‌ها در قالب آن اختلاس بزرگ رخ داد و رخدادهایی که در نهادهایی چون تامین‌اجتماعی و... وقوع یافت، دقیقا نمونه‌های عینی جایگزین‌شدن «فرد» به جای «نهاد» است و در این اثنا، سازمانی که یک وظیفه‌اش برنامه و وظیفه دومش نظارت‌بر بودجه و بودجه‌بندی است، به کلی تعطیل می‌شود تا همه‌چیز برای جانشین‌شدن فرد به جای نهاد فراهم شود. اینها نبش قبر گذشته نیست. حوادثی است که اگر باز نگوییم و وانکاویم همیشه در معرض تکرار و تکرّر است. فرقی نمی‌کند کدام دولت باشد با چه گرایشی. ایران سرمقاله: «ارزش تاریخی عملکرد تیم دیپلماسی»؛ حشمت‌الله فلاحت‌پیشه پایمردی تیم دیپلماسی ایران است که همزمان مذاکرات را چه در بخش مذاکرات جمعی و چه در سطح مذاکرات دوجانبه متعدد ادامه داد و یک دیپلماسی حرفه‌ای را در دنیا به نمایش گذاشت. مجموعه آنچه گفته شد، دستاوردهایی است که فارغ از نتیجه باید به آن توجه کرد و این‌همه، حاصل دوعامل تعیین‌کننده است. نخست خبرگی و تخصص اعضای حاضر در تیم مذاکره‌کننده و دیگر اجماع نسبی که در داخل کشور فراهم آمد و حمایت‌هایی که از گروه مذاکره‌کنندگان انجام شد زیرا مخالفت‌هایی که در حاشیه مطرح می‌شد در حدی نبود که قدرت چانه‌زنی مذاکره‌کنندگان را کم کند. علاوه‌بر این عوامل چنانکه گفتم فضای بین‌المللی نسبتا مثبتی که با روی‌کارآمدن دولت یازدهم ایجاد شد امکان مانور مناسب را برای دیپلمات‌های ایرانی فراهم کرد. اعتماد یادداشت: «چرا اوپک نمی‌توانست سقف تولید را کاهش دهد»؛ منصور بیطرف اگر اوپک کاهش سقف تولید می‌داد چه اتفاقی برای آن متصور بود؟ اول آنکه ایران قبول نمی‌کرد. در حال حاضر تولید نفت ایران حدود 8/2میلیون بشکه در روز است که حدود یک میلیون بشکه آن صادر می‌شود، کاهش سقف تولید به معنای آن است که ایران از میزان صادراتش کم کند که این امکان‌پذیر نیست. دوم، عربستان هم قبول نمی‌کرد زیرا به معنای ازدست‌دادن سهم بازار بود. سوم، کاهش سقف تولید نیازمند هماهنگی میان کشورهای تولیدکننده نفت غیراوپک مانند روسیه، نروژ و مکزیک بود که این سه کشور هم از پیش اعلام کرده بودند که تولید نفت خود را کاهش نمی‌دهند. بنابراین اگر اوپک به تنهایی سقف تولید را کاهش می‌داد، تنها بازنده بازار، این کارتل ازهم‌پاشیده بود. کیهان سرمقاله: «فصل جدید وزارت علوم»؛ حسین شمسیان «وزارت علوم، تحقیقات و فناوری»... به چه دلیل در طول حدود 480روز از عمر دولت... حدود 163روز با سرپرست اداره شده است؟! ... در طول 16ماه گذشته و حضور وزیر و سرپرستان قبلی، به گواه شواهد غیرقابل انکار، یک جریان ثابت در وزارت علوم، سایه‌نشین چهره اول و مطرح وزارتخانه بوده و در همان سایه‌روشن، بی‌توجه به انتظار نظام از نهاد علمی کشور، به مهره‌چینی و یارگیری از بین مطرودان ملت و کسانی که کارنامه روشنی ندارند مشغول بودند... اکنون رای‌اعتماد مجلس به آخرین گزینه معرفی‌شده از سوی رییس‌جمهور و سخنان درخورتوجه دکتر فرهادی در جلسه رای‌اعتماد، این امید را به وجود آورده که بلاتکلیفی و خسران حاصل از آن، با روندی پرشتاب و روبه‌جلو جبران شده و آنچه جامعه علمی کشور در این مدت از دست داده را دوباره به دست آورد و بالندگی و نشاط، بار دیگر جامعه علمی کشور را فرا بگیرد. جوان یادداشت: «تفاوت نگاه دهخدا و شوالیه‌ها!»؛ مصطفی شاه‌کرمی اینکه عده‌ای دن‌کیشوت در کشور ما وجود دارند و در توهمات خویش غوطه‌ورند، مدعایی است که شاهد مثال و دلیل اثباتش گرفتن همین نشان شوالیه دولت فرانسه به این به ظاهر ایرانی‌هاست. افرادی مثل محمود دولت‌آبادی، محمدرضا شجریان، داریوش مهرجویی، لیلی گلستان و کامبیز دُرَم‌بخش از جمله کسانی‌اند که این نشان را که نازل‌تر از حلبی است، دریافت کرده‌اند. از سویی کشور فرانسه و سفارتخانه‌اش به معنای واقعی کلمه هر غلطی که دلشان می‌خواهد انجام می‌دهند... از سوی دیگر مسوولان دولتی به‌خصوص آقایان بی‌خیال وزارت ارشاد اعلام کردند که به ما مربوط نیست! یکی هم نیست بگوید مگر ایران عصر قجر و پهلوی است که دولتمرد ایرانی جسارت نداشته باشد به عمله اکنه دستگاه یک سفارت خارجی بگوید بالا چشمت ابروست؟! ... امیدواریم که حداقل مجلس شورای اسلامی حسب وظیفه‌اش پاسخی به اقدامات سفارت فرانسه و مسوولان خواب‌زده و مبادی آداب شبه‌روشنفکری بکنند.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.