گارد ملی در «فرگوسن» مستقرشد
بازگشت آرامش به شهرهای آمریکا
«دارن ویلسون»، مامور پلیس سفیدپوستی که «مایکل براون»، نوجوان سیاهپوست را در شهر فرگوسن با شلیک گلوله از پای درآورد، در نخستین مصاحبهاش پس از برائت، گفت که «عذاب وجدان ندارد.» او در پی حکم تبرئهاش سکوت خود را شکست و ادامه داد که در مواجهه با مایکل براون 18ساله سیاهپوست، کار دیگری از دستش برنمیآمد و باید شلیک میکرد. اما وکیل خانواده براون در یک نشست خبری در شهر «سنت لوییس» دومین شهر بزرگ ایالت «میسوری» با انتقاد شدید از حکم هیاتمنصفه، روند بررسی پرونده را «کاملا ناعادلانه» خواند. به گزارش سیانان، دامنه اعتراضات به سراسر آمریکا کشیده شد؛ هرچند اکنون رسانهها خبر از بازگشت آرامش به شهرها میدهند اما طبق گزارشها، فضا همچنان تنشآلود است. دوشنبه گذشته هیاتمنصفه دادگاهی که رسیدگی به پرونده ویلسون را بر عهده داشت، اعلام کرد که بهدلیل عدم شواهد کافی علیه این مأمور پلیس، اعلام جرم نخواهد کرد. اعلام این تصمیم باعث بروز ناآرامی و آشوب در شهر فرگوسن و بازداشت 44نفر شد. معترضان با پرتاب سنگ و شکستن شیشههای مغازهها و ساختمانها با پلیس درگیر شدند و پلیس نیز در مقابل با پرتاب گاز اشکآور، به مقابله با آنها
پرداخت. اما در دومین روز اعتراضات، در نزدیک به ۳۰ایالت آمریکا، معترضان دست به تظاهرات خیابانی زدند. در ۱۷۰ شهر آمریکا نیز مسدودشدن خیابانها، رفتوآمد خودروها را با اختلال شدید مواجه یا به طور کامل متوقف کرد؛ اما اوضاع در شهر «فرگوسن» چهارشنبه اندکی آرام بود هرچند به گزارش بیبیسی، تظاهرات اعتراضی همچنان ادامه دارد اما تظاهرکنندگان ضمن تجمع در برابر مقر اصلی پلیس، آرامش خود را حفظ کردهاند. با این حال «جی نیکسون» فرماندار ایالت میسوری، برای جلوگیری از بروز شورشهای خیابانی و غارت، یکهزارو400عضو گارد ملی را در این شهر کوچک مستقر کرد؛ این تعداد افزون بر ۷۰۰عضو دیگری است که پیشتر در این شهر کوچک مستقر شده بودند. ----------------------------------------------------------- قانون، آری؛ عدالت، نه گاردین: این دیگر رسمی معمول است که آشوبها و ناآرامیها، پیش درآمد احکامی باشند همانند آنچه هیاتمنصفه فرگوسن صادر کرد، تا اصحاب قدرت بتوانند درخواست خود مبنی بر بازگشت آرامش را با بانگی بلندتر فریاد زنند: حاکمیت قانون. اما مشکل آنجاست که ایالات متحده، خیلی پیشتر از آنکه ملت قانون باشد، ملت
بیعدالتی بوده است و در فقدان عدالت، ایندست قوانین، چیزی فراتر از ظلمی مدون نخواهد بود. در کشوری که نهتنها هیچ قانونی مانع از آن نمیشود که در حال قدمزدن در خیابان، مورد شلیک گلوله واقع شوید، بلکه حتی این امکان را فراهم میآورد تا بهنام قانون، هدف گلوله قرار گیرید، قطعا کسانی پیدا میشوند که احساس میکنند چیزی برای ازدستدادن ندارند. به لطف همین شکاف ژرف بین ناعدالتی نژادی فراگیر و مدعیات رسمی مقامات مبنیبر بیطرفی نظام قضایی بود که ویلسون از چنگال قانون گریخت و تبرئه شد، حتی اگر شعلههای آتش در فرگوسن همچنان او را تعقیب کنند. این واقعیت که اکثر مردم، انتظار چنین رایی را میکشیدند، به وضوح نشانگر عمق جعلیبودن کل فرآیند قضایی است. دلیل آن هم روشن است: یک افسر پلیس در جریان تیراندازی نقش داشته است. در این کشور قانون که فلسفه وجودی نظام قضایی نه میانجیگری مابین پلیس و مردم، بلکه دفاع از پلیس در برابر مردم است؛ آنانی که اختیار اعمال قانون را دارند، خود آشکارا خارج از محدوده آن عمل میکنند و بدتر آنکه از این امتیاز خود، با تعصب و پیشداوری بهره میبرند. بنا بر تحقیقات روزنامه پروپابلیکا، نوجوانان
سیاهپوست 21 مرتبه بیشتر از همتایان سفیدپوست خود در جریان تیراندازی پلیس کشته میشوند. این آمار، قدرت پلیس و جان سیاهان را در دو سر مخالف یک نظام ارزشی قرار میدهد که نهتنها از نظر اخلاقی قابلدفاع نیست، بلکه در نهایت از لحاظ اجتماعی نیز دوام چندانی نخواهد داشت. هیچچیز نمیتواند چنین عریان، حد و حدود موفقیت و پیشرفت در عصری که حقوق شهروندی موضوعی حلشده است را بیش از تصویر دوپاره تلویزیون که در یکسو اولین رییسجمهور سیاهپوست را در حین دعوت به آرامش و در سوی دیگر جوانان سیاهپوست بیگانهای را در حال غارت و آتشزدن ساختمانها نشان میدهد، به رخ ما بکشد.ماهیت بیعدالتی نهفته در این رویداد منظم و سیستماتیک نیست، اما معضلی ناشی از کل سیستم است. ویلسون در سازمانی فعالیت میکرد که در گذشته تنها تعداد محدودی از افسرانش بهخاطر کشتن جوانان سیاهپوست توبیخ شدهاند. این گذشته از فرهنگ حاکم بر جامعه است که به مردان سفیدپوست مسلح اجازه میدهد از ترس خود نسبت به مردان سیاهپوست غیرمسلح سپری دفاعی بسازند.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.