درباره خطرپذیری و آسیبپذیری مکانهای آموزشی
دومنظر از آموزشگاهها
محمدفرید لطیفی. معاون بازسازی و بازتوانی سازمان مدیریت بحران کشور
ایمنی مدارس در برابر زلزله را از دو منظر باید مورد توجه قرار داد. 1- خطرپذیری: یعنی خطراتی که اینگونه مکانها را تهدید میکند. 2- آسیبپذیری: یعنی میزان آسیبی که میتواند در اثر خطرات بالقوه (زلزله و...) به مدارس وارد شود. آنچه که حساسیت کار را بالا میبرد و باعث میشود که مدارس در کانون توجه مردم، مدیران و دستاندرکاران قرار گیرد، تراکم انسانی بالا (در واحد سطح) است که در صورت بروز هرگونه حادثه منجر به تلفات انسانی، میتواند تبعات اجتماعی بزرگی را رقم بزند. بنابراین باید به سه نکته اساسی توجه کرد. اول اینکه باید میزان آسیب احتمالی را با انجام اقدامات کوتاهمدت و میانمدت به حداقل ممکن رساند. ارایه آموزشهای صحیح و تاثیرگذار (برگزاری مانورهای اصولی با توجه به سازه ساختمان) و مقاومسازی اجزای غیرسازهای مدارس از اقدامات کوتاهمدت و میانمدت بهشمار میرود. نکته دوم مقاومسازی اجزای سازهای است (بهخصوص مدارسی که قبل از تدوین آییننامه 2800ساخته شدهاند) که میتواند در قالب برنامهها و اقدامات بلندمدت مورد بازسازی قرار گیرند. سومین نکته، دقت در انتخاب جانمایی برای ساخت اینگونه مکانهاست. رعایت حریم گسل با
توجه به نوع فعالیت گسل، همچنین جنس و بافت خاک، شیب زمین و... از جمله مواردی است که میتواند در کاهش خسارتها و تلفات انسانی تاثیرمستقیم داشته باشد. امید است با شناخت صحیح از خطر و آسیبهای محتمل، بتوانیم در کوتاهترین زمان ممکن، ایمنی مدارس کشور و بهخصوص امنیت جانی فرزندان و آیندهسازان این مرزوبوم را تضمین کرده و از هدررفت منابع جلوگیری کنیم.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.