|

آینه

ایران یادداشت: «هنری به‌نام مدیریت مذاکره» علی بیگدلی از ابتدای مذاکرات هسته‌ای در دولت‌یازدهم، هیات‌مذاکره‌کننده ایرانی به‌خوبی توانست مذاکرات را مدیریت کند و از سطح انتظارات خود به‌نحو معقولی بکاهد. کاهش انتظارات امری است که آمریکایی‌ها نیز به آن تن داده‌اند، چنان‌که اگر مذاکرات هسته‌ای تنها در اختیار رییس‌جمهوری و وزیر خارجه آمریکا بود، شاید تاکنون توافق نهایی حاصل شده بود. اما حتی در شرایط فعلی نیز اداره موفق مذاکرات از سوی ایران نشان می‌دهد که ما توان و قدرت چانه‌زنی را داشتیم که توانستیم در مذاکره با قدرت‌های جهانی به این‌مرحله برسیم. از‌ این‌جهت نفس مذاکرات هسته‌ای تا این مرحله، دستاورد دیپلماتیک بسیار ارزشمند و موفقی برای ظریف و دولت یازدهم قلمداد می‌شود. اعتماد سرمقاله: «هدف ایران در مذاکرات چه بود؟» صادق خرازی خطر موهوم برنامه هسته‌ای ایران، آمریکا و اروپا را دچار کوررنگی استراتژیک کرده است تا در تشخیص منافع خود دچار اشتباه اساسی شود. همه می‌دانند نگرانی از برنامه‌ هسته‌ای ایران یک بهانه برای فشار به ایران است. در‌آن‌صورت راه‌حل این موضوع نه برچیدن تاسیسات هسته‌ای است و نه کم‌کردن تعداد سانتریفیوژ‌ها و نه تحریم‌های بیشتر بلکه راه‌حل آن، همکاری ایران با آژانس و نیز همکاری ایران با کشورهای طرف مذاکره درخصوص شفاف‌سازی بیشتر و مسوولیت متقابل است. اگر می‌خواهید مطمئن شوید که برنامه هسته‌ای ایران صلح‌آمیز بود و صلح‌آمیز باقی خواهد ماند، راه همکاری را در پیش‌‌گیرید نه راه تقابل را. دولتی که سیاست خارجی خود را بر اساس تعامل سازنده با جهان قرار داده است، آماده شفافیت، پذیرش مسوولیت و درک متقابل مسایل استراتژیک و امنیتی و منطقه‌ای است. وطن امروز سرمقاله: «تمدید کلاهبرداری هسته‌ای؟!» مجتبی اصغری همان‌طور که پیش از این در مسقط مشخص شده بود، غربی‌ها در تشکیکی عجیب و بی‌موقع در اصلی‌ترین بخش از داستان طولانی مذاکرات ایران و 1+5 دبه‌کرده‌اند! مذاکره‌ای که از ابتدا به بهانه ارتباط مستقیم «تحریم‌ها» و «برنامه هسته‌ای نظامی» ایران آغاز شد اکنون با مانور متقلبانه آمریکا به نام تقسیم مسوولیت تحریم‌ها میان اروپا و شورای امنیت و کنگره در حال تثبیت آرمان «مذاکره برای مذاکره» با شرط «تعطیل‌ماندن برنامه هسته‌ای صلح‌آمیز» کشورمان، پس از تلاش مجدانه دولت برای اعتمادسازی و رفع همه بهانه‌هاست! هر‌چند در محدوده «بهانه‌ها» نیز به‌نظر می‌رسد با تلاش‌های آژانس بین‌المللی انرژی اتمی پروسه «بهانه‌تراشی» و «عدم‌رضایت» بدون ارایه حتی یک دلیل منطقی و مستند کماکان همچون سریالی زرد ادامه دارد. جوان یادداشت: «اگر امام‌(ره) بود... »؛ عبدالله گنجی پایگاه خبری جماران وابسته به موسسه تنظیم و نشر آثار حضرت‌امام‌(ره) در تاریخ 28/8/93 مصاحبه‌ای را از حمیدرضا جلایی‌پور، عضو حزب منحله مشارکت منتشر ‌کرد که هدف آن مصاحبه (آن‌طور که خود وی می‌گوید) پاسخ به عیسی سحرخیز است که می‌گوید: «خیلی از اصلاح‌طلبان هم بر‌خلاف اول انقلاب دیگر علاقه‌ای به آقای خمینی ندارند.»... در این مصاحبه تلاش شده تفسیری موسع از جمهوریخواهی امام ارایه شود. در سراسر این مصاحبه حتی یک کلمه به اسلام‌باوری و اسلام‌خواهی امام اشاره نمی‌شود. از امام تفسیری ارایه می‌شود که دلخواه و مطلوب حال تجدیدنظر‌طلبان باشد... اگر امام بود، می‌فرمود: من انگشت اشاره‌‌ام را در مقابل شما به سوی رهبری بعد از خود نشانه رفتم و گفتم ایشان در میان دوستان چون خورشید می‌درخشد. شما بعد از من با وی چه کردید؟ چرا منافقانه راه انقلاب را دنبال کردید و نه‌تنها پشتیبان ولایت‌فقیه نبودید که ده‌ها تاویل و تفسیری که برخلاف نظر من بود برای آن ارایه کردید. از سیره امام و برخورد ایشان با فهیم کرمانی، مصاحبه سیما با یک فرد در روز تولد حضرت زهرا (س) و نحوه مواجهه با استعفای میرحسین موسوی می‌توان فهمید که اگر امام بود، حکم اعدام موسوی را صادر کرده بود و وی را باغی می‌دانستند زیرا امام به نظام اسلامی و اجرای حدود الهی به معنی واقعی کلمه باور داشت و به دنبال دین تزیینی و سکولاریسم پنهان نبود و در پایان اگر امام بود کسی که در سایت جماران (سایت منتسب به تشکیلات امام) این مصاحبه را با جلایی‌پور انجام داده و امام را در حد رییس‌جمهور فرانسه پایین آورده است از آنجا به بیرون پرتاب می‌کرد تا تفسیر‌های یک‌سویه، تک‌بعدی و دلخواه از امام، توسط موسسه امام منتشر نشود.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.